Ik had deze zomer een gedumpte voedster gevonden en ik heb er een gecastreerd rammetje bijgezocht. Zeker geen spijt van, het is een heel klef stel geworden, ze zitten bijna altijd tegen elkaar aan. Alsof ze al 50 jaar getrouwd zijn! Voedster leek in haar eentje ook niet ongelukkig en toch is het een wereld van verschil. Ze is ook veel rustiger geworden en minder baldadig (daarvoor sloopte ze van alles in huis en probeerde zich overal in te graven). Dus ja ik kan me wel voorstellen dat verreweg de meeste konijnen het gelukkigst zijn met een maatje, op een enkele uitzondering na misschien. Net als paarden eigenlijk, zijn toch ook groepsdieren.
Ik was wel blij dat ik een al gecastreerd mannetje kon overnemen van iemand voor een redelijk bedrag, want ik ben me wel een hoedje geschrokken van de castratieprijzen. En het viel me ook tegen dat hier bij het asiel de nijnen niet gecastreerd zijn, anders had ik er daar wel 1 vandaan gehaald (maar ja zal voor hun ook te duur zijn waarschijnlijk).