*kijkt om zich heen*

Dat is idd een behoorlijk monster TS!
Ik ben zelf ook een ontzettende doos waar het op spinnen aankomt, maar hier komt
een verhaal voor alle spinnenfoben!Ik heb 2 jaar lang in een oud pand gewoond (antikraak) en alles was leuk en wel, zeer interessante plek om te leven.
Totdat..ik een joekel van een spin op de muur zag zitten. Zo groot als m'n hand, zag er hetzelfde uit als de bedpartner van TS.
Ik gillen natuurlijk en ik roep m'n huisgenoot (ook al zo'n heldin op sokken) en we proberen tot een oplossing te komen van een afstandje. Uiteindelijk besloten we om een (groot) bakje te pakken en daar wat karton onder te schuiven, vervolgens zouden we dan het karton vervangen met ductape. Nou het vangen was natuurlijk een drama, want we wilden allebei niet dichtbij dat joekel komen.
Na een uur ofzo had ik er eindelijk genoeg van en trok ik de stoute schoenen aan. Bibberend ging ik op pad met m'n bakje. Net voordat ik 'm over het monster heen deed ging ie op z'n achterpoten staan en ging lekker dreigen met z'n bek en voorpoten. Ik moest bijna m'n onderbroek verschonen

Anyway, hij was gevangen en we pakten de ductape erbij, maakten er een mooi matje van en schoven het bakje eroverheen. Ja...dus...toen hadden we een gedrocht in een bakje

Een vriend wilde 'm wel hebben gelukkig

Daar bleef het niet bij, in die twee jaar hebben we er (schrik niet) 35 gevonden!

(nu mag je schrikken) We hebben ze allemaal op dezelfde manier gevangen en het werd nooooooit minder eng. Deze waren monsterachtig groot en leken ook nog vrij bloeddorstig

De grootste schrik heb ik gehad toen 1 van de spinnen pootjes onder de rand van het bakje kwam en op de tape bleef plakken...die brak dus af. GILLEND zijn we naar de andere kant van het huis gerend.

We hebben er nog tien boven onze voordeur gehad, in bakjes en wel. De gedachte was dat als 1 van onze vrienden weer eens keihard de deur dichtsmeet dat er dan minstens 1 spin naar beneden kwam rollen

Het klinkt vreselijk, maar ik heb nooit de behoefte gehad om ze vrij te laten, van mij mochten deze griezels echt kreperen en normaal heb ik een 'bleeding heart' voor alles wat leeft, maar hier trok ik de grens.