. Terwijl ik veel mensen ken met papierloze hondjes die een lang gelukkig leven hebben. Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
. Terwijl ik veel mensen ken met papierloze hondjes die een lang gelukkig leven hebben. liedje89 schreef:Maar die had dan ook gewoon veel teefjes, en die mochten niet de hele dag in huis daar daar hadden ze gewoon weg teveel honden voor. Maar onze hond heeft hen meer gekost dan wij ervoor betaald hebben dat weet ik zeker. Ze is wel een 'ras'hond zonder papier.
Medea schreef:Ik verbaas me er toch nog steeds over dat iedereen mensen schijnt te kennen die NOOIT meer een rashond nemen want die zijn zo verschrikkelijk ongezond.. Ik ben toch redelijk actief in de rashonden wereld en heb dit werkelijk nog nooit iemand horen zeggen. Dan moet ik er wel bij zeggen dat dit enkel mensen betreft met relatief 'normale' honden; geen platgeslagen neuzen, uitgerekte ruggen, etc.
Natuurlijk kun je wel eens pech hebben, maar dat heb je net zo goed met een bastaardje? Ik zie er meer stamboomloze honden beroerd bijlopen dan rashonden (ik denk hierbij aan kleine hondjes die niet eens fatsoenlijk kunnen lopen, maar constant met 1 van hun pootjes 'trekken').

Net zoals andere doorgefokte honden!
eppie38 schreef:Hij loopt mank, dan weer voor dan weer achter, heel raar, rent wel gewoon en fotoos en allerlei onderzoeken wijzen niets uit.
...............
Pijn heeft hij denk ik niet en nu zegt de dierenarts dat het is iets wat wel eens bij Deense dogs voorkomt.
Helaas zijn er wel bepaalde rassen die gewoon doorgaans niet heel oud worden.
Niet minder lief hoor ...
) goed op, en hebben tijd genoeg voor de aanschaf van een nieuwe hond. Dus in deze advertentie trapten we mooi niet in.
Het was namenlijk een redelijk bekende broodfokker. (maar ik neem aan dat ik geen namen mag noemen
)
ze holde namelijk gewoon door, speelde, sprintte en snuffelde gewoon door. Ze is er 15 mee geworden, afgelopen mei hebben we haar in laten slapen wegens epilepsie. Kiki was een Papillon met volledige stamboom. Toen mijn ouders bij de fokker van ons huidige