Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-10-13 23:06

Geplaatst: 17-10-13 23:06

anneliesdj schreef:
Laat ik het dan zo zeggen; je gaat inzien hoe kwetsbaar en onschuldig een klein kind is.

Ik kan me zo voorstellen wat er gebeurd als ik een filmpje plaats van een dergelijk voorval en bij hondjes die vervelend zijn moet het kind eerst 2x gebeten zijn voor hier wordt gesuggereerd dat inslapen misschien beter is.

Ook een westie kan heel wat schade aanrichten en als die echt wil kan hij een kind ook zeker wel vermoorden. Het zal vast zo'n vaart niet lopen maar is dat relevant? Waarom noem je dat? Het komt op mij over alsof je het allemaal wel mee vind vallen.

'als je een kindje hebt ga je inzien hoe kwetsbaar en onschuldig een klein kind is'...en dat kan je niet als je geen kinderen hebt??

er komen hier geregeld mensen met kinderen,en heb gewerkt met kinderen,én tot slot heb ik ook nog eens neefjes en nichtjes die langs komen ,ik weet best een klein beetje ,al heb ik geen kinderen zelf,dat een kind heel kwetsbaar is...

moet ook wel als je het type hond hebt als wij hier hebben en je laat kinderen op bezoek komen...

ik zeg alleen dat ik schrik hoe mensen het dier hier afdoen als "beest"en hoe makkelijk er gedaan wordt over een enkeltje DA,iets wat voor mij iets is waar ik alleen maar aan kan denken met heel veel verdriet,en wat nooit zomaar gedaan zal worden...komt allemaal zo hard en kil over,alsof je het over een pakje boter hebt wat je weggooit,tis wel een leven waar je over beslist en als het goed is ook nog eens een leven waar je ooit of nog steeds,heel veel van gehouden hebt...

en ja,ik vind een westie of klein hondje inderdaad wat anders in schadelijkheid als een grote hond..zie er eigenlijk alles behalve een kindermoordenaar in.

maar ik moet wel zeggen,ik heb geen kinderen en bekijk het daardoor mss meer uit een 'hondehart' en niet uit een 'kinderhart',dus mijn oplossing zou eerder neigen naar een rustige plek te creeren voor het hondje,als het te laten inslapen,veilig voor het kindje,veilig en rustig voor het hondje..

maar het opent hier wel mijn ogen hoé makkelijk sommige mensen een hond voor een "enkeltje" dierenarts gaan met hun hond waar ze ooit eens met lieve oogjes naar stonden te kijken toen ze het ophaalde bij de fokker...

onvoorwaardelijke liefde die je altijd van je hond hebt gekregen ,wordt zo van de mens zijn kant af wel wat anders...

**Geplaatst**: 17-10-13 23:13

Geplaatst: 17-10-13 23:13

Kimmie261, ik ben het gedeeltelijk met je eens hoor, maar in dit geval gaat het over een hondje op leeftijd, met medische gebreken wat niet kan wennen op een nieuwe plaats. Het beestje uit dat hij doodongelukkig en onzeker is in de situatie en blijkt ook nog eens tot 2x toe een "eigen" ( als in; eigen gezin) kind in het hoofd te bijten zonder dat het kind de hond zeer deed of iets..... Het continu apart proberen te houden gaat onherroepelijk een keer mis, plus het hondje gaat daar óók niet gelukkiger van worden. Moet hij dan nog maar een paar jaar "afzien" in de hoop dat er geen ergere voorvallen plaats gaan vinden omdat inslapen zo zielig zou zijn? Ik vind van niet dus. Die liefde die je dan eerder voor je hond had en hebt hoort zich dan ook te uiten in verder ongemak en ongelukkig zijn voor hem te voorkomen (én je kind een veilige leefomgeving te bieden)

**Geplaatst**: 17-10-13 23:21

Geplaatst: 17-10-13 23:21

waarom dan meteen "afzien",je kan best een hond gescheiden houden en strikt gescheiden houden van mensen/kinderen,daar hebben ze nl kennels voor uitgevonden,tegenwoordig ook in formaat kamerkennel ook wel bench genoemd verkrijgbaar...nu vind ik benchen persoonlijk veel te klein,maar goed een klein hondje zou dan nog wel gaan,die kan in een grote bench nog wel rond lopen,waarom niet smorgen beestje lekker lang uitlaten,dan in kennel/bench zetten met veel dekens,en evt kluifje oid als het kindje beneden is,en als het kindje gaat slapen het hondje bij je nemen in de kamer ,en zodra kindje weer wakker wordt en beneden komt doe je hond(je) in zijn kennel/bench...moet aan te leren zijn hoor,en zoals ik altijd begrijp moeten benchen vooral fijne veilige plekken zijn,dus van afzien kan er dan geen sprake zijn...

daarnaast de medische gebreken zijn bij deze hond gesuggereerde gebreken,die maar voor de makkelijkheid als waarheid aangenomen worden...

maar TS heeft een beslissing genomen,en ik denk dat ze dat heel bewust zo heeft gekozen,ik wil haar dan ook heel veel sterkte morgen wensen,want ze komt mij wel over als iemand die veel om het hondje geeft,en wat moet dit dan moeilijk zijn om te doen...

**Geplaatst**: 17-10-13 23:24

Geplaatst: 17-10-13 23:24

kimmie261 schreef:
maar ik moet wel zeggen,ik heb geen kinderen en bekijk het daardoor mss meer uit een 'hondehart' en niet uit een 'kinderhart',dus mijn oplossing zou eerder neigen naar een rustige plek te creeren voor het hondje,als het te laten inslapen,veilig voor het kindje,veilig en rustig voor het hondje..

maar het opent hier wel mijn ogen hoé makkelijk sommige mensen een hond voor een "enkeltje" dierenarts gaan met hun hond waar ze ooit eens met lieve oogjes naar stonden te kijken toen ze het ophaalde bij de fokker...

onvoorwaardelijke liefde die je altijd van je hond hebt gekregen ,wordt zo van de mens zijn kant af wel wat anders...

Ik ga met Kimmie mee,mits het over een gezonde hond zou gaan.
Tenenkrommende verhalen zie je soms langs komen... Dat is iets voor een ander topic..
Daar heeft TS niets aan,die maakt nu een ontzettende moeilijke keuze,maar wel de juiste voor dit hondje en gezin denk ik. :(:)

**Geplaatst**: 17-10-13 23:32

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 17-10-13 23:32

Persoonlijk lijkt het mij voor het hondje nogal een stap terug om na 12 jaar volledige aandacht en vrijheid binnen het gezin en in zijn leefomgeving opeens opgesloten te worden als "de indringer" wakker en beneden is. Daarbij komt dat iemand ooit een keer vergeet het hekje dicht te doen, of het dan een gezinslid, de oppas of visite is. Het gaat geheid een keer mis. En waar baseer jij op dat de genoemde gebreken "gesuggereerd" zijn? Denk je dat TS het verzint ofzo? Gezien haar posts heb ik echt geen reden om aan te nemen dat ze de waarheid zou verdraaien. Voor zover ik het kan beoordelen heeft ze ook alle mogelijke opties geprobeerd, zelfs een ander passend adres zoeken en zelfs proberen. En ook ik wil haar alle sterkte toewensen voor morgen, want natuurlijk is het een hele trieste situatie.

**Geplaatst**: 17-10-13 23:40

Geplaatst: 17-10-13 23:40

Lieverdje86 schreef:
. Ook is hij snachts op de houten vloer aan het graven en is hij veel de vloer aan het likken. Ik heb het idee dat hij begint te dementeren. En dus ben ik weer in gesprek gegaan met de dierenarts. Zij adviseerde een paar opties, pijnstilling proberen om te kijken hij beter in zijn vel gaat zitten en dus wel of niet pijn heeft, of weer op zoek naar een ander adres of inslapen.
Ik heb gekozen voor pijnstillers waar hij nu 3 dagen op zit. Hij lijkt wel pittiger te lopen en volgens mijn vriend hijgt hij wel minder over het algemeen. Dat zou impliceren dat hij toch wel pijn heeft.

dat zijn gesuggereerde gebreken,het zijn alles behalve bevestigde gebreken...

en bijna elke hond doet stappen terug in aandacht als er kinderen in het spel komen...

en pff,een deurtje dicht doen van een kennel of bench gaat dan ineens vergeten worden,daarnaast zou ik zo'n hond dus NIET in de ruimte zetten waar ook het kind is daar dat veel te stressvol voor dat dier blijkt te zijn,ik zou ergens in een kamer een kennel maken,en ja,heb dat zelfs al weleens gedaan...een grote kennel waar de argentijnen in gingen als er kinder visite kwam,daar 1 argentijn dus echt panisch was voor kinderen,en ik juist elk bijtincident ten aller tijde wil voorkomen.

deze zaten boven in een grote slaapkamer waar we een grote kennel in gemaakt hadden,weg dus van de mensen en kinderen,en vonden dat echt prima...was echt hun plekje,niets ergs aan...

daarnaast gaf ik al eerder aan dat ik ook het idee heb dat TS zeker niet over 1 nacht ijs gaat,en het ook zeker geprobeerd heeft en niet gelijk bij de eerste hap al het 'beest' enkeltje DA heeft gedaan...

ze heeft het zeker geprobeerd en het zal dan ook een moeilijke beslissing zijn om deze stap te nemen...

**Geplaatst**: 17-10-13 23:57

Geplaatst: 17-10-13 23:57

Kimmie, ik heb zelf een Yorkshire op latere leeftijd in huis gehad, en die hond kon je best leren zich te gedragen als je erbij was, maar dat terriër deel maakt dat ze toch regelmatig proberen de baas te spelen en dus te corrigeren als je éven niet kijkt. Mijn man en dochter weten er alles van. (Hond zag mij als baas, daarna man en daarna dochter.)

In feite is een rottweiler een zacht eitje vergeleken met een terriër en zul je nooit zulke steeds terugkerende dominantieproblemen hebben als het eenmaal ok is met een Rottweiler en de rest van het gezin.

En vergis je niet in de kaken van een Westie, dat is nog een graadje erger dan mijn Yorkie en vergelijkbaar met een Jack Russel, heb je die bekken wel eens van heel dichtbij bekeken?. Die post van Bucephalus is toch iets om over na te denken...
Het maakt echt wel verschil of je zèlf een kind op de wereld hebt gezet of "alleen maar" neefjes en buurkindertjes over de vloer hebt. En dit is notabene een baby/peuter... geen schijn van kans als er tanden in dat hoofdje gezet worden!

Voor TS: ik wil je heel veel sterkte wensen, ik begrijp hoe moeilijk het is.

**Geplaatst**: 18-10-13 00:05

Geplaatst: 18-10-13 00:05

Lieverdje86 schreef:
Het gedrag irriteert ons flink uiteraard, waardoor je de hond wel flink afsnauwd of weg stuurt. En vandaag werd ik zo boos dat ik hem een schop verkocht, toen hij grommend aankwam terwijl ik de kleine van de grond optilde.
Een flinke correctie in lichamelijke vorm doe ik liever niet, aangezien hij kunstheupjes en ataxie heeft, en hij dus niet zo stabiel op de pootjes staat.
Het stomme is dat de hond verder heel goed luistert en precies weet waar de grenzen liggen, behalve in deze situatie. We balen er flink van.

Dat vind ik best wel heftig,jij mag dus eigenlijk van hem geen aandacht geven. Puur een indringer voor hem dus. Ik begrijp je reactie wel.kan je hem niet in een andere kamer leggen met zijn spulletjes als die kleine wakker is.

**Geplaatst**: 18-10-13 00:06

Geplaatst: 18-10-13 00:06

@ Kimmie; een enkel keertje kindervisite is voor zowel degene die er voor moet zorgen dat het deurtje/hekje/benchje dicht is als voor de hond in kwestie nogal een verschil....... Daarbij zal een normale dierenarts niet voor de gein dit soort medicatie voorschrijven en volgens mij werd er ook ergens ataxie genoemd door de TS, ook niet iets wat ze zomaar even in het topic gooit lijkt mij. Nogmaals, als het een GEZONDE hond betrof zou ik het meer met je eens zijn maar in de ze situatie is volgens mij iedereen, inclusief de hond, het best af met "rust" .....

**Geplaatst**: 18-10-13 00:13

Geplaatst: 18-10-13 00:13

Zoolgangster schreef:
Kimmie, ik heb zelf een Yorkshire op latere leeftijd in huis gehad, en die hond kon je best leren zich te gedragen als je erbij was, maar dat terriër deel maakt dat ze toch regelmatig proberen de baas te spelen en dus te corrigeren als je éven niet kijkt. Mijn man en dochter weten er alles van. (Hond zag mij als baas, daarna man en daarna dochter.)

In feite is een rottweiler een zacht eitje vergeleken met een terriër en zul je nooit zulke steeds terugkerende dominantieproblemen hebben als het eenmaal ok is met een Rottweiler en de rest van het gezin.

En vergis je niet in de kaken van een Westie, dat is nog een graadje erger dan mijn Yorkie en vergelijkbaar met een Jack Russel, heb je die bekken wel eens van heel dichtbij bekeken?. Die post van Bucephalus is toch iets om over na te denken...
Het maakt echt wel verschil of je zèlf een kind op de wereld hebt gezet of "alleen maar" neefjes en buurkindertjes over de vloer hebt. En dit is notabene een baby/peuter... geen schijn van kans als er tanden in dat hoofdje gezet worden!

Voor TS: ik wil je heel veel sterkte wensen, ik begrijp hoe moeilijk het is.

je kent dus alleen maar de kwetsbaarheid van een kind als je zelf een kind op de wereld hebt gezet??dat werd er nl geschreven,

gevoelsmatig zal een eigen kind zeker anders zijn als een buurkind of neefje of nichtje,maar niet weten hoe kwetsbaar een kind is heb je geen kind zelf voor nodig om op de wereld te zetten...

denk niet dat rottweiler mensen het eens zijn met niet steeds terug kerende dominantie problemen,maar ik wil hier eigenlijk verder niet over in discussie gaan,is hier helemaal de plek niet voor...

en ik hoef er verder niet over na te denken,het zal voor mij nl nóóit een probleem worden,daar ik altijd kinderloos zal blijven

alleen schrik ik van de vele reacties hoe er over een hondenleven gesproken wordt en hoe makkelijk zo'n leven blijkbaar beeindigd wordt bij een incident met een kind,al is daar amper schade bij ( niet alleen bij dit probleem van TS dus,maar over het algemeen genomen de reacties op een evt snauw/bijtincident)....,iets voor mij om over na te denken, dát is nl voor mij op dit moment veel relevanter ...

@ oreo, daar zullen wij dan in mening van verschillen...

maar dat maakt voor TS niet uit want het is haar probleem,en zij moet dit probleem oplossen op haar manier...

en een pijnstiller om te kijken of een hond pijn heeft is toch niet een uitzonderlijke medicatie voorschrijving om evt pijn uit te sluiten???

( en die kunstheupjes en ataxie zijn blijkbaar niet zo erg dat TS dáárom de hond laat inslapen,mss kan het beestje er nog wel een paar jaar vrolijk mee door lopen...)

**Geplaatst**: 18-10-13 00:26

Geplaatst: 18-10-13 00:26

kimmie261 schreef:
Zoolgangster schreef:
Kimmie, ik heb zelf een Yorkshire op latere leeftijd in huis gehad, en die hond kon je best leren zich te gedragen als je erbij was, maar dat terriër deel maakt dat ze toch regelmatig proberen de baas te spelen en dus te corrigeren als je éven niet kijkt. Mijn man en dochter weten er alles van. (Hond zag mij als baas, daarna man en daarna dochter.)

In feite is een rottweiler een zacht eitje vergeleken met een terriër en zul je nooit zulke steeds terugkerende dominantieproblemen hebben als het eenmaal ok is met een Rottweiler en de rest van het gezin.

En vergis je niet in de kaken van een Westie, dat is nog een graadje erger dan mijn Yorkie en vergelijkbaar met een Jack Russel, heb je die bekken wel eens van heel dichtbij bekeken?. Die post van Bucephalus is toch iets om over na te denken...
Het maakt echt wel verschil of je zèlf een kind op de wereld hebt gezet of "alleen maar" neefjes en buurkindertjes over de vloer hebt. En dit is notabene een baby/peuter... geen schijn van kans als er tanden in dat hoofdje gezet worden!

Voor TS: ik wil je heel veel sterkte wensen, ik begrijp hoe moeilijk het is.

je kent dus alleen maar de kwetsbaarheid van een kind als je zelf een kind op de wereld hebt gezet??dat werd er nl geschreven,

gevoelsmatig zal een eigen kind zeker anders zijn als een buurkind of neefje of nichtje,maar niet weten hoe kwetsbaar een kind is heb je geen kind zelf voor nodig om op de wereld te zetten...

denk niet dat rottweiler mensen het eens zijn met niet steeds terug kerende dominantie problemen,maar ik wil hier eigenlijk verder niet over in discussie gaan,is hier helemaal de plek niet voor...

en ik hoef er verder niet over na te denken,het zal voor mij nl nóóit een probleem worden,daar ik altijd kinderloos zal blijven

alleen schrik ik van de vele reacties hoe er over een hondenleven gesproken wordt en hoe makkelijk zo'n leven blijkbaar beeindigd wordt bij een incident met een kind,al is daar amper schade bij ( niet alleen bij dit probleem van TS dus,maar over het algemeen genomen de reacties op een evt snauw/bijtincident)....,iets voor mij om over na te denken, dát is nl voor mij op dit moment veel relevanter ...

@ oreo, daar zullen wij dan in mening van verschillen...

maar dat maakt voor TS niet uit want het is haar probleem,en zij moet dit probleem oplossen op haar manier...

en een pijnstiller om te kijken of een hond pijn heeft is toch niet een uitzonderlijke medicatie voorschrijving om evt pijn uit te sluiten???

( en die kunstheupjes en ataxie zijn blijkbaar niet zo erg dat TS dáárom de hond laat inslapen,mss kan het beestje er nog wel een paar jaar vrolijk mee door lopen...)

Ja Kimmie, als je zelf een kind krijgt gaat er een hele nieuwe wereld van gevoel, kwetsbaarheid en angst voor je open. Serieus, het is zelfs wetenschappelijk aangetoond dat er veranderingen in de amygdala zijn (het angstgedeelte in de hersenen) bij zwangere vrouwen en ik heb het aan den lijve ondervonden. Tijdens mijn zwangerschap was ik ineens als de dood voor Lyme, en dus voor teken, iets wat ik daarvoor nooit zo had.

**Geplaatst**: 18-10-13 00:31

Geplaatst: 18-10-13 00:31

Ach ik lees nu dat je een vreselijke keuze heb moeten maken,maar waarschijnlijk wel de eerlijkste

**Geplaatst**: 18-10-13 06:10

Geplaatst: 18-10-13 06:10

Kimmie ik ben het met je eens dat dat over het algemeen veel te makkelijk gedaan word, maar in TS haar geval vind ik het voor de hond geen goede oplossing om nu nog aan een kennel te wennen op die leeftijd en hij heeft natuurlijk wel problemen, of dat nou medische of gedragsproblemen zijn, een hond moet wel leuk kunnen blijven leven, en niet verpieteren omdat die beslissing hard is.
TS heeft er een gedragstherapeut bij gehad, herplaatsing is geprobeerd, DA is op de hoogte. Soms blijft er niet meer over..

Dat het in andere gevallen veel te makkelijk gaat zie ik ook, wij hebben pas nog een herder bij de DA opgehaald waarvan de eigenaren euthanasie wilden, hond was 9 jaar oud, nooit problemen mee gehad en nu had ze buiten 'iets gedaan' naar een kind toe, kind had niks, geen schrammetje en de hond had dit nog nooit eerder gedaan en mensen hadden zelf ook een kindje thuis.. Toen wij haar haalden liep ze op haar tenen van de spierpijn doordat ze in 2 weken tijd ineens af moest vallen en ze flink met haar waren gaan sporten terwijl ze dat dus niet gewend was.. Ik vraag me af wat er gebeurd is maar als er iets gebeurd is dan zal het een kleine waarschuwing geweest zijner zal die spierpijn er mee te maken hebben gehad, was een schat van een hond en ze is inmiddels geplaatst en dat gaat heel goed, mensen hebben geen kinderen maar dat was 'toeval' ze had ook prima in een gezin geplaatst kunnen worden.
Zo zijn er meer gevallen van honden die voor euthanasie gaan terwijl dit makkelijk te voorkomen/op te lossen viel..

**Geplaatst**: 18-10-13 08:09

Geplaatst: 18-10-13 08:09

Citaat:
Een westie bijt het kind niet dood

Nou is die van TS sinds het begin van het topic ook alweer ouder, maar er hoeft maar een tand door de fontanel te gaan.. (die is pas rond de 18 maanden dicht)

Ik zou al die mensen die nu zeggen dat de hond best gehouden kon worden met muilkorf/levenslang in een bench/.. wel eens willen horen als het kindje door een of ander ongeluk toch doodgebeten wordt of levenslang verminkt door de hond. Dan is ze vermoedelijk een onverantwoordelijke oerdomme moeder die al tijden terug voor het belang van haar kind had moeten kiezen. Het kind hoeft maar net een keer uit zijn ledikantje te klimmen (die van TS zal nu zelfs al wel richting een gewoon kinderbed gaan), of de deur even open laten staan om wat te pakken en de hond glipt naar boven, of... noem maar op. Je kunt dieren en kinderen nooit 100% gescheiden houden, het is wachten op een onverwachte actie of een moment van onoplettendheid.

**Geplaatst**: 18-10-13 08:48

Geplaatst: 18-10-13 08:48

kimmie261 schreef:
'als je een kindje hebt ga je inzien hoe kwetsbaar en onschuldig een klein kind is'...en dat kan je niet als je geen kinderen hebt??

er komen hier geregeld mensen met kinderen,en heb gewerkt met kinderen,én tot slot heb ik ook nog eens neefjes en nichtjes die langs komen ,ik weet best een klein beetje ,al heb ik geen kinderen zelf,dat een kind heel kwetsbaar is...

moet ook wel als je het type hond hebt als wij hier hebben en je laat kinderen op bezoek komen...

ik zeg alleen dat ik schrik hoe mensen het dier hier afdoen als "beest"en hoe makkelijk er gedaan wordt over een enkeltje DA,iets wat voor mij iets is waar ik alleen maar aan kan denken met heel veel verdriet,en wat nooit zomaar gedaan zal worden...komt allemaal zo hard en kil over,alsof je het over een pakje boter hebt wat je weggooit,tis wel een leven waar je over beslist en als het goed is ook nog eens een leven waar je ooit of nog steeds,heel veel van gehouden hebt...

onvoorwaardelijke liefde die je altijd van je hond hebt gekregen ,wordt zo van de mens zijn kant af wel wat anders...

Ik denk niet dat jij het gaat begrijpen dus laat maar zitten.
Misschien moet je de laatste pagina's gewoon nog eens doorlezen, objectief en niet allemaal als 'hondenmoordenaars'.
Ik vind overigens je laatste opmerking wel treffend; de hond geeft onvoorwaardelijke liefde en de mens laat het hier afweten...

**Geplaatst**: 18-10-13 08:50

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 18-10-13 08:50

Lieve TS ik wens je vandaag heel veel sterkte :(:)

**Geplaatst**: 18-10-13 09:08

Geplaatst: 18-10-13 09:08

TS heel veel sterkte vandaag!

**Geplaatst**: 18-10-13 09:15

Geplaatst: 18-10-13 09:15

Veel sterkte vandaag. Je hebt gedaan wat je kon.

**Geplaatst**: 18-10-13 09:20

Geplaatst: 18-10-13 09:20

Hier is het naar mate mijn dochtertje ouder werd beter gegaan.
Als baby en peuter deed de hond heel lelijk en hij heeft haar een keer in haar hand gebeten toen ze een jaar of 2 was. Maar ja, ze kroop onder de tafel en pakte hem aan zijn achterpootje vast. Dat moet ze ook gewoon niet doen. Als ze hem met rust liet zou hij haar nooit uit zichzelf iets gedaan hebben.
Ze is nu 6 en hij is nu dolblij met haar en vindt haar heel lief. Ze weet nu ook hoe ze met hem om moet gaan.

Laatst bijgewerkt door Suzanne F. op 18-10-13 09:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-10-13 09:24

Geplaatst: 18-10-13 09:24

Lieverdje86 schreef:
Bedankt voor alle reacties!
Ik heb inmiddels alles op een rijtje gezet en overlegd met de dierenarts en ondanks dat ik onwijs verdrietig ben over de beslissimg wordt hij morgenmiddag ingeslapen en gecremeerd.

Dit had ik nog niet gelezen.
Heel veel sterkte. Het klinkt alsof je er toch alles aan gedaan hebt en je bent niet over 1 nacht ijs gegaan.

Ik las ook dat hij echt zelf op je zoontje afliep om te grommen etc.
Nogmaals sterkte.

**Geplaatst**: 18-10-13 09:26

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 18-10-13 09:26

Helemaal eens met Kimmie. Vind dat er echt veel te gemakkelijk word gedacht over het dier dat ooit eens met veel liefde is aangeschaft.

**Geplaatst**: 18-10-13 09:27

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 18-10-13 09:27

Sterkte TS! Lijkt me een moeilijke keus, maar het is het belangrijkste dat jij er achter staat en er verder niet met de hond gesold kan worden.

**Geplaatst**: 18-10-13 09:27

Geplaatst: 18-10-13 09:27

ik weet niet of het al gezegd is, maar is die hond niet gewoon hartstikke bang van de baby?

**Geplaatst**: 18-10-13 09:43

Geplaatst: 18-10-13 09:43

@Wilawander dat heb ik meer mensen horen zeggen... totdat hun peuter van de ene dag op de andere door hun eigen hond gegrepen werd, ze zaten erbij, kind deed niets, daagde niet uit... en voor ze hem konden stoppen was het raak.
Een andere peuter werd in nek gebeten en meegesleurd, buiten op het veld door een lieve trouwe hond. Peuter deed ook niets om uit te lokken, ik heb het gezien, kind zat met de rug naar de hond (die losliep op het veld naast de achtertuin) was verder nooit een probleem mee. Maar die mensen moesten die hond zeker levenslang blijven houden omdat honden zo 'trouw' zijn?
Daar kopen die gebeten kinderen niets voor hoor.

Ik vind het antwoord dat ik nu ga plaatsen eigenlijk ongepast in dit trieste topic (gezien de zware dag die TS vandaag heeft) maar goed, de toon van de anti-inslaapbrigade noopt mij ertoe:
Mijn trouwe terrier die niet eens zonder mij onder narcose te krijgen was bij de dierenarts, zocht als mijn man ergens op visite was zonder mij, gewoon een vrouw uit die een beetje op mij leek en ging erbij liggen... jaja, trouw hoor. Ook ken ik geen enkele opvanghond die dood ging door voedselweigeren omdat hij zijn vorige baas zo miste en trouw wilde blijven aan die persoon.

Nee, ik vind niet dat TS iets te verwijten valt. Een mens kan 80 jaar worden, een hond een jaar of 12-15.
80 Jaar is behoorlijk lang om met een gezicht vol onnodige littekens te moeten rondlopen, alleen omdat je ouders trouw aan een hond belangrijker vonden dan aan een mens.

**Geplaatst**: 18-10-13 09:45

Geplaatst: 18-10-13 09:45

Wilawander schreef:
Helemaal eens met Kimmie. Vind dat er echt veel te gemakkelijk word gedacht over het dier dat ooit eens met veel liefde is aangeschaft.

Nee ik vind absoluut niet dat er te makkelijk over gedacht wordt, TS vindt het (voor zover ik dat uit de tekst kan opmaken) ook loodzwaar om deze beslissing te maken, het gaat wel om een hondje dat ze al vanaf een klein pupje heeft.
Maarr... het gaat hier om een oud en aftakelend hondje, dat bij herplaatsen hele erge stress ondervind, en in huis ook, nu de baby er is.
Het hondje is hier duidelijk niet gelukkig en heeft (wat ik onvergefelijk vind) het kind al 3 keer in het hoofd(!) gebeten, zelfs toen de hond midden in de kamer stond en er dus ook voor had kunnen kiezen om weg te lopen als het kindje er aan kwam. Hij hóeft niet te bijten hè.
Gescheiden kun je ze nooit 100% houden en de hond de godganse dag in een bench stoppen waarbij hij er alleen uit mag als het kind op bed ligt, nee dàt vind ik pas sneu. En ja, ook een Westie kan zo'n kindje heus wel doodbijten Kimmie, natuurlijk wel, en verminken ook. Is soms minder erg?

Nomineer dit bericht ×