antenne, ruitenwissers enz. wilde hem nog eruit halen maar pensionbaas vond dit hun eigen verantwoordelijkheid. was wel lachwekkend om te zien.later reden we met paard en shet langs bakken met appels die klaar stonden om opgehaald te worden. ik eerst met paard erlangs, appel gepakt en verder. zusje rijd op de bak af, shet lief kijkt snel in de rondte alsof hij keek of er niemand in de buurt was, pakt snel een appel aan het steeltje tussen z'n voortanden en neemt een sprintje.
om vervolgens de zeer stijle dijk af te lopen naar stal en halverwege te besluiten om die appel neer te leggen en op te eten. met als gevolg dat zadel naar voren schoof en zusje-lief met een koprol op haar gat ervoor lag.als de hond van m'n ouders te weinig aandacht naar z'n zin krijgt, dan pakt hij sneaky je schoen of iets uit je tas en rent dan keihard naar z'n bench waar hij vervolgens bovenop z'n gestolen waar gaat liggen. in de hoop dat je het op komt halen en hij toch min of meer z'n aandacht krijgt.



Is daar ook ondersteunend beeldmateriaal van?






*
Alleen de vader van mijn vriend lag nog te slapen op de bank (ja past, is een grote hoekbank) en de vader is altijd de persoon waar hondje het meeste van krijgt. Dus wat doet hondlief: springt van de bank, gaat naast het hoofd van de vader staan en 'bedelt' zo met zijn poot op de arm van de vader om vervolgens als de vader zijn arm naar hem toesteekt om hem een aai te geven zo een lebber in zijn gezicht te geven, puur omdat hondlief een koekje wilde!
Maar ach ik blijf erbij, het zijn dieren geen robots. Ik zal grote ongehoorzaamheden nooit tolereren en ben ook heel consequent erin. Een dier heeft bij mij de duidelijke en noodzakelijke basis, dit mag en dit mag niet. Maar zolang de ongehoorzaamheden dit soort dierengrapjes zijn, ben ik niet meteen superstreng, het is en blijft een levend wezen dat niet geprogrammeerd is.