Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Maar ik ken situaties waarbij ik tegen anderen zou zeggen: Het dier is ergens anders beter af. En dan zou ik absoluut geen wrok koesteren tegen zo iemand. Issy schreef:Ik vind dat als je een huisdier neemt je deze ook tot het eind moet verzorgen, en je met alle veranderingen in je leven rekening moet houden met je huisdier. Zelfs bij verandering van baan, kun je niet opns zeggen, ik heb geen tijd meer voor mijn hond.
..............
Ik heb een hond die al 14 jaar is, ik heb als voorwaarde bij mijn sollicitatiegesprek aangegeven dat als ze mij wilde hebben, ik dan mijn hond dagelijks mee zou nemen naar het werk. Ze hebben me aangenomen, hondlief ligt dagelijks op mijn kantoor en kan in de middagpauze zo het bos in wat aan de overkant ligt.
.
Heb ook nog steeds contact met haar baasjes. Zie haar ook nog weleens voor de cam, krijg nog altijd tranen in m'n ogen, tis haar gewoon gegunt en ze heeft het goed, dus ik kan er prima mee leven
! Al miste ik haar in het begin wel heel erg.. maar dat verdriet slijt ook. 
. Absoluut niet. Als je een dier aanschaft moet je ook op de hoogte zijn van de verzorging en verantwoordelijkheden die daarbij komen kijken. Áls ik ooit een dier noodgedwongen weg moet doen zal dat zijn omdat ik het dier niet genoeg aandacht kan schenken, maaaar als ik dat van te voren al zou weten dan zou ik het dier dus ook niet kopen/opvangen. Mocht het zo zijn dat er een plotselinge verandering is in mijn leven waardoor het niet mogelijk is het diertje te houden dan gaat mijn voorkeur toch echt uit naar een bekende of familie,