Wij hebben onze eerste hond uit een NL asiel gehaald, en ik zei ook altijd 'ik zal het altijd zo doen, de asielen zitten vol en we moeten nódig honden erbij halen uit het buitenland'. Kijk als je ter plekke verliefd wordt en een klik hebt, allá, maar ze moedwillig hierheen halen??? nee.

Toen ik een tweede hond zocht, na het inslapen van de eerste op zéér hoge leeftijd en na een heerlijke tijd samen, ging ik naar het asiel hier. Er zat bijna niks helaas, maar er zaten WEL honden uit het buitenland. Het asiel gaf aan dat er te weinig honden waren en dat ze in zulke periodes honden uit het buitenland haalden om aan de vraag te voldoen. Dit betreft gewoon een mooi, keurig, erkend asiel.

Mijn tweede hond kwam ook uit het asiel (wel uit een ander dan hierboven beschreven) en had gedragsproblemen. Hij bleek van oorsprong uit Roemenië te komen en in NL al meerdere gezinnen te hebben gehad. als pup naar NL gehaald en 2,5 toen ik hem adopteerde. Ik had een enorme klik met deze hond en wilde ermee aan het werk. Hij was een fijne huishond voor ons, maar na een jaar intensief trainen was het probleemgedrag nog altijd aanwezig en werd ook steeds gevaarlijker. Ik kan er lang of kort over zijn maar ik heb er uiteindelijk voor moeten kiezen deze hond in te laten slapen. Eeuwig zonde want nogmaals, voor ons de perfecte huishond, en volgens de specialisten is het probleemgedrag iets wat hij heeft aangeleerd, en niet voor zijn puptijd. dit is dus veroorzaakt door zijn Nederlandse adoptiegezin(nen).

Hoe het ook zij, na het inslapen van deze hond was ik in alle staten en wilde zsm een hond weer. Ik ben weer in NL asielen gaan kijken maar vond NIETS dat bij mij past, ik wil geen dogachtige of heel kleine hond, ook niet te groot ivm mijn moeder, en ook geen stafford. En ik wilde een hond zonder aanmerking als 'kan niet met kinderen', want na mijn vorige hond kon ik even geen project voor mezelf aan.

Op Marktplaats stond het vol met honden die een baasje zoeken, waarvan héél veel uit het buitenland. En daar zat mijn hondje tussen. We konden hem gewoon in de opvang bezoeken en ontmoeten (dat vind ik echt een eis voor je iets besluit, je moet een hond 'voelen', althans ik wel), en het is een lot uit de loterij. Een pup van vijf maanden uit Bulgarije. Inmiddels bijna elf maanden en een heerlijke hond! echt een droomhond.

De vooroordelen, ja ze zijn er en ja er is zeker ook grond voor. Ik denk alleen niet dat de buitenlandse honden het probleem zijn, maar de Nederlandse baasjes die op basis van een (vaak zielige) foto een hond nemen, die niet anticiperen op het feit dat veel buitenlandse honden een rugzakje hebben, en die niet de inzet/ het doorzettingsvermogen hebben om ervoor te gaan en een 'project' tot een fatsoenlijk einde te brengen. Honden worden met veel teveel gemak in een asiel gedumpt.
Dit geldt trouwens net zo goed voor rashonden, er zijn teveel mensen die maar stomweg een hond nemen, maar als het moeilijk wordt, ho maar.

Nog een probleem vind ik dat mensen alles willen redden. Als het maar blijft leven, lijkt het devies. Persoonlijk ben ik iets makkelijker, en honden die echt lijden of érg moeilijk te integreren zijn in het gezinsleven, kunnen soms beter plaats maken voor honden die wél echt geschikt zijn. Ik ben er best veel mee bezig, maar ben ook van mening dat het echt van belang is dat honden zo goed mogelijk gescreend worden voor ze naar NL komen. Hele bange hondjes die ontsnappen, agressieve of anderszins onaangepaste honden, je komt ze maar al te vaak tegen.

Er moet een balans zijn tussen gevoel en verstand, en om het probleem écht aan te pakken moeten er verstandige keuzes gemaakt worden. Ik vind het bijvoorbeeld eeuwig zonde om DA kosten te spenderen aan een hond die amper toekomst heeft in NL wegens gedragsproblemen. NL zit vol met honden met gedragsproblemen die amper aan een plekje komen, dus ik ben best wel voor buitenlandhondjes, maar wél met de juiste screening en gebruik van gezond verstand. Het feit dat er een lucratieve handel in ontstaat zegt daarin ook genoeg.

Uiteindelijk komt het neer op het verstand van de mensen hier. Voor je een hond neemt, check de verkoper. Wij hebben bijv. heel internet afgestruind en zelfs rondgebeld en hier een topic geopend voor we 'ons' hondje namen. Hoe vaak hoor je wel niet van malafide fokkers, en dat de ene na de andere gedupeerde zich meldt?
We hebben dit zelf in de hand, en of het nu uit NL of uit het buitenland komt, dat maakt mijns inziens niet eens zo heel veel uit want rotte appels zitten hier net zo goed.

Ook binnen de stichtingen, en zeker bij landen als roemenië. Er wordt nog weleens gesjoemeld met paspoorten en entingen, het is dus zaak voor de adoptant om dat allemaal goed na te (laten) kijken. Wij hebben bij ons hondje meteen de chip laten checken toen we hem hadden opgehaald.

Kijk 100% garantie heb je gewoon nooit, als je met dieren werkt. Maar wat je zelf ergens mee doet heb je wél in de hand. Potentiële dierenkopers moeten er zelf voor zorgen vooraf goed geïnformeerd te zijn en zich er ook in verdiepen. Het gaat al gauw om tien jaar van je eigen leven, en een heel leven van een hond.