yentl2010 schreef:Er word zo vaak gezegd het asiel zit vol ,,Het asiel zit inderdaad vol met honden waar iets mis mee is
Ik zou nooit een hond uit het asiel halen hoe zielig ik het ook vind
Als ik weer aan hond begin wil ik graag een pup van 9 weken ,die ik zelf op kan voeden ,en geen probleemhond
Hoor zoveel verhalen van mensen die een hond uit het asiel hebben gehaald ,Goh werd mij verteld dat ze zindelijk was ,Niks was minder waar ,En dan krijg ik een volwassen hond die me hele huis onder piest? Nee daar zit ik niet op te wachten
Ik ga altijd voor een pupperd ,Heb op dit moment een 11 jarige Labrador en een 4 jarige Chi eigen fok
Moeder helaas in April overleden ,en ben zo blij dat we van haar een mooie nakomeling hebben
wij hebben in het asiel (ja asiel!!) een prachtig nest puppen van nu 5 weken leeftijd. Idd puppen met grote problemen. Ze piepen, janken, blaffen, gillen, zijn niet zindelijk, bijten in je handen, kleding, schoenen, totaal niet op gevoed maar tja daar hebben ze nog wel tijd genoeg voor hopen we de komende vele jaren om dit af te leren 
Al 3 volwassen honden uit het asiel gehaald. Allen met een naar verleden. De eerste was niet zindelijk dat werd ook verteld en was 10 maanden maar net aan het leren lopen (was zo ondervoed binnen gekomen dat hij niet eens op zijn poten kon staan) een geweldig gave hond!!! echt geweldig gaaf. Enorm veel van geleerd en zeer veel plezier mee gehad.
De andere 2 waren ruim volwassen (3.5 jaar) broodmager en bang maar zindelijk, konden alleen zijn, liepen netjes mee aan de riem, totaal niet agressief en commando's leer ik zelf wel aan.
Mijn andere hond heb ik als pup uit het asiel mee genomen. Was al een super goed begin gemaakt met de socialisatie (was 8 weken en vanaf 5 weken beginnen ze met de puppen overal mee naartoe te nemen in draagzakken enz.) en ook een zeer stabiele hond geworden waar ik echt trots op kan zijn. Maar absoluut niet beter dan mijn andere 2 waren en 1 is.
Daarnaast in de vele jaren dat ik er werk, ja er komen zeker honden binnen met problemen. Echter wat een probleem voor de één is (neem niet zindelijk zijn) is voor de ander een uitdaging om aan te gaan (wel zindelijk te laten worden. Ook kunnen we gelukkig zelf veel trainen en bij ons worden de honden gewoon uitgelaten dus wij weten zelf ook welke honden echt niet zindelijk zijn. En tja idd niet alle problemen weten wij in de opvang en dan komen mensen er achter nadat ze bij hun zitten. Maar ook dan zijn er oplossingen. Wij helpen met adviezen en eventueel trainen als het nodig is. Mocht men dit niet aan kunnen dan is er altijd nog de oplossing dat de hond terug kan. Niet fijn en niet iets waar je als opvang en als nieuwe eigenaar voor gaat maar soms wel de beste beslissing. Voordeel is dan dat wij dan wel weten wat het probleem van die hond is of de probleme nvan die hond zijn en daarop gericht kunnen wij de hond dan hopen we in 1x goed verder plaatsen.
Pretnestjes mogen van mij gerust als men dat wil maar dan wel graag met geteste ouders. Liefst nog met ouders die van ander ras zijn maar wel stamboomdieren waar voorouders en gezondheid ook van bekend zijn en goed zijn. En dan de puppen ook afstammingspapieren mee geven, ook laten testen en zet er gerust weer een ander ras op. Ga maar kruisen maar wel doordacht dus en ik persoonlijk zou het dan totaal niet erg vinden.
Wat ik niet snap is dat wij elk jaar zo'n 3 á 4 nesten in de opvang krijgen via 'men komt erachter dat de teef drachtig is en wil dit niet' 'teef is gedekt en drachtig maar opeens geen tijd meer voor dus moet weg' 'teef wordt gevonden op straat en blijkt drachtig (ja komt helaas vaker voor dan dat je verwacht)' 'enz.' het moest niet nodig zijn al vinden wij persoonlijk het niet erg. Het is genieten maar daarnaast wel enorm, echt enorm veel werk en weer heerlijk als ze met 8 weken vertrekken met geweldig nieuwe bazen (is de verwachting)
Geplaatst: 22-02-14 13:17 
). 
Wat bekrompen..
En die zitten er wel alleen vaak oudere honden en geen pupperds van 8 a 9 weken 
Maar mijn mening vind ik absoluut niet bekrompen. Ieder zijn smaak.. 
Dus mijn spanning zal er zeker mee te maken hebben gehad 
, maar zullen we dan ook afspreken dat 'rasgebonden' zijn vanaf heden geen handicap meer is maar gewoon een keus? 
