Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-10-13 17:00

Geplaatst: 18-10-13 17:00

Zelf heb ik geen kinderen, wel huisdieren. Stel ik krijg ooit kinderen is er geen haar op mijn hoofd die eraan denkt mijn beesten weg te doen. Mijn broertje en ik zijn ook opgegroeid met honden en katten. Misschien was er vroeger ook wel veel minder heisa om dan nu, maar mijn ouders hebben er nooit spastisch over gedaan. Op al mijn babyfoto's staat ook wel een hond of kat. Een reusachtige Duitse herder die het gezicht van een klein baby'tje likt bijvoorbeeld.

Of de hond bij mij op schoot, terwijl die eigenlijk te zwaar was voor me. Mijn ouders hebben de hond nooit buitengesloten, dat moet je ook niet doen, daar wordt een hond jaloers van en dan krijgt 'ie een hekel aan de baby.

**Geplaatst**: 18-10-13 17:10

Geplaatst: 18-10-13 17:10

Ik ben het eens met de TS. Zo vaak zie je echt tenenkrommende smoesjes langskomen. Veel mensen lijken dieren haast als voorwerp te zien. Wat ik in mijn nabije omgeving nu een paar keer meegemaakt heb (ik zit in de leeftijd dat veel mensen gezinnetjes stichten), is dat mensen gaan samenwonen en dan blijkbaar als een soort "relatietest" samen een kat of een hond nemen. Als ze dan nog iets langer samen zijn wordt er over de volgende stap nagedacht - trouwen en/of kinderen. Als ze een kat hebben slaan de twijfels soms al tijdens de prille zwangerschap toe (kattenbak verschonen) en als het kindje geboren is doet geen enkel dier (oftewel "oefen-baby") het meer goed. Is het echt zo moeilijk om óf te wachten met dieren tot het kind is geboren en minstens een paar jaar oud, óf een weloverwogen keuze te maken als er al een dier is (in plaats van op het allerlaatste moment snel een noodoplossing moeten vinden, die dus meestal niet getuigt van veel empathie voor het dier)? Kinderen + dieren gaan niet automatisch goed, er moet tijd en aandacht besteed worden aan hoe ze met elkaar omgaan..
Een paar jaar terug had ik hier veel discussies over met een vriendin, zij en haar man wouden een hond en probeerden tegelijkertijd een kindje te krijgen, en we hadden er dus beiden een andere kijk op. Uiteindelijk kwam er toch geen hond (niet vanwege mijn gezeur :')

), maar nu heeft ze hun zoontje effectief voor het leven bang gemaakt voor honden, omdat iedere keer dat ze een hond tegenkwamen toen hij nog heel klein was (en alles wou aaien) ze hem dat verbood en vertelde dat het hondje hem zou bijten.. Weer zijn we het dus niet eens. Ik vind het namelijk wel belangrijk dat kinderen met dieren opgroeien en dus niet als volwassenen angstig zijn voor zoiets doodnormaals zoals een kat, hond, (kip, koe, etc.)... Moeilijke kwestie (want soms werkt het gewoon echt niet).

Tabaluga12 schreef:
Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

Ik weet dat mensen voor mij dit al gezegd hebben, maar: http://www.broodjeaap.nl/hondje.html

**Geplaatst**: 18-10-13 17:17

Geplaatst: 18-10-13 17:17

Mijn ouders hebben een hond super lief, maar die laten de klein kinderen niet alleen met de hond. Terwijl ze hem bij wijze van.... kunnen meppen, aan de staart trekken etc zonder dat hij iets doet, maar je moet zowel kind als hond in bescherming nemen. Hier twee konijntjes thuis die ook niet bijten vinden mn dochter alleen niet zo leuk, maar goed als ze met mij bij de kooi is en ze wil ze aanraken leer ik haar aaien, maar daar ben ik dus bij en verder laat ze de kooi voor wat het is. Als ze met mij (ze is 17 mnd) op de manege is en rondloopt zelfde verhaal. Kleine kinderen en dieren laat je nooit alleen samen. Goed een allergie kan je niet voorspellen, maar dat word denk ik ook vaak als excuus gebruikt.

**Geplaatst**: 18-10-13 17:23

Geplaatst: 18-10-13 17:23

Maar een hond die 1 keer bijt je weet dan toch niet of hij of zij nog een keer bijt? Waarom dan meteen een spuitje geven, en geen 2e kans?

**Geplaatst**: 18-10-13 17:26

Geplaatst: 18-10-13 17:26

marleen_usar schreef:
Maar een hond die 1 keer bijt je weet dan toch niet of hij of zij nog een keer bijt? Waarom dan meteen een spuitje geven, en geen 2e kans?

Als een kind dermate serieuze verwondingen oploopt, zou ik geen tweede keer het risico willen lopen

**Geplaatst**: 18-10-13 17:28

Geplaatst: 18-10-13 17:28

Ik kan me wel voorstellen dat als je kind gebeten wordt, dat je dan niet af gaat zitten wachten of het nog een keer gebeurt

Mijn nekharen gaan er wel van overeind staan als ik verhalen lees van mensen die zelf kind en hond alleen laten (soms zelfs honden waarvan ze al weten dat die gespannen zijn bij kinderen :oo

) dan ineens kind horen brullen en een bijtplek zien, en dan direct maar hond wegbrengen voor een spuitje

Dat vind ik echt walgelijk eerlijk gezegd -O-

Heel begrijpelijk dat je je kind wilt beschermen tegen je hond, maar had daar nou wat eerder mee begonnen en ook je hond beschermd tegen je kind, en die 2 niet alleen gelaten _-:(

Wie weet wat die kleine blaag heeft gedaan terwijl je even niet keek, het kunnen echt gluiperige etterbakjes zijn, hoeveel je er ook van houdt dat moet je toch weten

**Geplaatst**: 18-10-13 17:28

Geplaatst: 18-10-13 17:28

Klopt maar soms is het minder erg en dan krijgt het ook een spuitje.

**Geplaatst**: 18-10-13 17:29

Geplaatst: 18-10-13 17:29

marleen_usar schreef:
Maar een hond die 1 keer bijt je weet dan toch niet of hij of zij nog een keer bijt? Waarom dan meteen een spuitje geven, en geen 2e kans?

Reageer je op mij? Want ik kan dus geen antwoord geven op je vraag, daarvoor weet ik te weinig van de situatie af.
Afgezien daarvan, vind ik een hond die eerst waarschuwt/snauwt en dan bijt (dus duidelijk een goede reden heeft daarvoor) wel weer een ander verhaal dan een hond die vanuit het niets bijt. De eerste zou ik zelf iig nog wel een kans geven.

**Geplaatst**: 18-10-13 17:31

Geplaatst: 18-10-13 17:31

Maar ja, de kat van mijn vriendin viel een baby aan, die gewoon lekker alleen in de box lag. Moeder was alleen even naar het toilet... Kat zag de kans schoon en heeft de baby aangevallen. Kattennagels zijn geen pretjes! Dus groot gelijk dat die de kat hebben weggedaan. Ze hebben het wel even aangekeken, maar de kat kon de baby echt niet accepteren. Baby deed niets, kon nog niets doen. Alleen liggen...

**Geplaatst**: 18-10-13 17:32

Geplaatst: 18-10-13 17:32

marleen_usar schreef:
Maar een hond die 1 keer bijt je weet dan toch niet of hij of zij nog een keer bijt? Waarom dan meteen een spuitje geven, en geen 2e kans?

Als je niet weet wat er gebeurd is, dan niet.
Maar als het heel heftig is (hond blijft bv aanvallen) dan is er meer aan de hand.

Dani_ schreef:
Zelf heb ik geen kinderen, wel huisdieren. Stel ik krijg ooit kinderen is er geen haar op mijn hoofd die eraan denkt mijn beesten weg te doen.

Maar er zijn echt uitzonderingen.
Een kennis van mij had een kat dat echt andere aanviel, ook de baby in de box.

Beest is later verplaatst naar mensen zonder kinderen (het heeft weken geduurd voordat zij de kat konden vertrouwen), maar zodra er vreemde op bezoek kwamen moesten ze de kat altijd nog opsluiten.

**Geplaatst**: 18-10-13 17:50

Geplaatst: 18-10-13 17:50

Brainless schreef:
Een kennis van mij had een kat dat echt andere aanviel, ook de baby in de box.

Beest is later verplaatst naar mensen zonder kinderen (het heeft weken geduurd voordat zij de kat konden vertrouwen), maar zodra er vreemde op bezoek kwamen moesten ze de kat altijd nog opsluiten.

Als die kat al zo was voordat de baby geboren was, hadden ze eerder moeten ingrijpen. Als dit gedrag begon nadat de baby geboren was, vraag ik me af hoe ze met die situatie (nieuwe baby) omgegaan zijn om het zover te laten komen (uit de hand gelopen jaloezie?)..

**Geplaatst**: 18-10-13 17:59

Geplaatst: 18-10-13 17:59

Tiepfoudt schreef:
Neem bijvoorbeeld even een situatie met een paard voor ogen: Geweldig, lief en leuk paard begint opeens 'vanuit het niets' te bokken, steigeren en de ruiter valt heel ongelukkig af. Dwarslaesie. Paard afmaken? Hoezo?

Een paard wat probeert het licht uit je ogen te slaan (want dat vind ik een betere vergelijking) gaat bij mij ook richting slager ja. Ook als hij voorheen lief was.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:03

Geplaatst: 18-10-13 18:03

Urielle schreef:
Tiepfoudt schreef:
Neem bijvoorbeeld even een situatie met een paard voor ogen: Geweldig, lief en leuk paard begint opeens 'vanuit het niets' te bokken, steigeren en de ruiter valt heel ongelukkig af. Dwarslaesie. Paard afmaken? Hoezo?

Een paard wat probeert het licht uit je ogen te slaan (want dat vind ik een betere vergelijking) gaat bij mij ook richting slager ja. Ook als hij voorheen lief was.

Onder het zadel staat er.
Ik zou er een DA bij halen om te checken of het paard geen last van zijn rug heeft of het iets anders medisch is, zeker als dat paard normaal gesproken wel goed te rijden is.
Letsel van de ruiter is erg, maar geen reden om het paard meteen te laten slachten.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:03

Geplaatst: 18-10-13 18:03

pmarena schreef:
Ik kan me wel voorstellen dat als je kind gebeten wordt, dat je dan niet af gaat zitten wachten of het nog een keer gebeurt

Mijn nekharen gaan er wel van overeind staan als ik verhalen lees van mensen die zelf kind en hond alleen laten (soms zelfs honden waarvan ze al weten dat die gespannen zijn bij kinderen ) dan ineens kind horen brullen en een bijtplek zien, en dan direct maar hond wegbrengen voor een spuitje

Dat vind ik echt walgelijk eerlijk gezegd

Heel begrijpelijk dat je je kind wilt beschermen tegen je hond, maar had daar nou wat eerder mee begonnen en ook je hond beschermd tegen je kind, en die 2 niet alleen gelaten

Wie weet wat die kleine blaag heeft gedaan terwijl je even niet keek, het kunnen echt gluiperige etterbakjes zijn, hoeveel je er ook van houdt dat moet je toch weten

Mijn hond heeft met haar ruime 40 kilo toch echt wel fysiek overwicht op de kinderen, ze is er verder heel gek mee want ze spelen graag met haar, maar als ze vindt dat zij te druk zijn of wat dan ook loopt ze weg of ze loopt naar mij om bescherming te vragen en dan stuur ik de kinderen weer bij. En dat is de enige juiste reactie die een hond kan geven.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:04

Geplaatst: 18-10-13 18:04

Nouska schreef:
Brainless schreef:
Een kennis van mij had een kat dat echt andere aanviel, ook de baby in de box.

Beest is later verplaatst naar mensen zonder kinderen (het heeft weken geduurd voordat zij de kat konden vertrouwen), maar zodra er vreemde op bezoek kwamen moesten ze de kat altijd nog opsluiten.

Als die kat al zo was voordat de baby geboren was, hadden ze eerder moeten ingrijpen. Als dit gedrag begon nadat de baby geboren was, vraag ik me af hoe ze met die situatie (nieuwe baby) omgegaan zijn om het zover te laten komen (uit de hand gelopen jaloezie?)..

Beest was altijd al moeilijk geweest met vreemde mensen.
Ben heel benieuwd hoe ze eerder hadden moeten ingrijpen.
Ze hebben echt heel veel moeite gedaan om hem te laten wennen aan vreemde.
Ze konden nooit de baby en kat alleen laten, altijd uitkijken of de kat niet in de kamer zat, of meeliep de kinderkamer in.

Toen de oudste kind door het huis ging lopen werden de problemen zo groot dat ze die kat weg hebben moeten doen.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:07

Geplaatst: 18-10-13 18:07

dees_daan schreef:
Onder het zadel staat er.
Ik zou er een DA bij halen om te checken of het paard geen last van zijn rug heeft of het iets anders medisch is, zeker als dat paard normaal gesproken wel goed te rijden is.
Letsel van de ruiter is erg, maar geen reden om het paard meteen te laten slachten.

Onder het zadel is nooit een goede vergelijking want een paard kan niet anders weg dan zijn ruiter te lanceren.
Hoewel mijn eigen leven me ook nog steeds meer waard is dan de leven van een paard hoor, no way dat ik mijn nek ga breken voor een paard.
Een hond, een kat, een konijn desnoods kunnen gewoon weglopen, dus als je een paard erbij wilt betrekken zul je stalgedrag en gedrag aan de hand moeten vergelijken.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:20

Geplaatst: 18-10-13 18:20

@ Cer: Nee, je kunt niets garanderen nee. Maar als je een goed adres zoekt, is hij in ieder geval beter af dan wanneer je de situatie maar laat doorsudderen tot het een keer echt goed fout gaat. En ja, dan moet je misschien goed zoeken, maar ze zijn er echt wel hoor. Maar meteen de handdoek in de ring gooien? Ik vind het echt ontzettend triest dat er zo gemakkelijk om wordt gegaan met het leven van hond/kat/zeg het maar, niet te geloven.

Nog even algemeen:

Ik zag vandaag een mooie quote voorbij komen op facebook. Het was een tekening van een stokoud echtpaar waarnaast geschreven stond:
"How did we manage to stay together for 65 years?"
"We were born in a time when if something was broken, we would fix it. Not throw it away."

Ondanks dat dit niet perse over een dier hoeft te gaan, is het hier wel degelijk van toepassing. Ik vind het echt misselijkmakend en egoïstisch hoe wij mensen over het leven van een dier denken. "Doet-ie het niet naar onze zin? Pech voor hem, daag!" Wij houden dieren, dat is op zich al een egoïstisch iets, maar dan heb je toch de plicht om fatsoenlijk voor dit dier te zorgen en als er een keer wat fout gaat niet meteen lekker makkelijk de handdoek in de ring te gooien? Zijn we nou serieus nog te lui om naar een oplossing te zoeken die niet meteen het einde voor het dier hoeft te betekenen? Want daar komt het wel op neer, kun je wel omheen gaan lopen draaien, maar zo is het wel. Wij willen het dier alleen maar als het ons plezier oplevert. Eén fout met (kleine) gevolgen en het is meteen afgelopen, terwijl van alle hondenbezitters in Nederland maar een handjevol zijn die de oorzaak van een dergelijke fout kunnen zien. Als jij geen reden tot bijten ziet, wil dat dan meteen zeggen dat er geen reden was? Nee, want om te begrijpen waarom een hond serieus bijt, dan moet je toch echt meer kennis in huis hebben dan wat er in de honderden 'gedrag van honden'-boekjes staat. Maar nee, dat kost ons teveel moeite/geld en dus is het voor het dier einde verhaal, want 'hij is vals'. Een hond/kat bijt niet zomaar, maar dat lijken hier maar weinig mensen te willen geloven.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:25

Re: Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst: 18-10-13 18:25

@ Urielle: Zonder te zoeken naar de oorzaak? En met zoeken bedoel ik écht zoeken, niet "hmpf er was niks waarom hij zo boos kon worden, waar is het nummer van de slager?" Egoïsme op zijn allerbest, is het enige wat ik nog uit kan brengen.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:35

Geplaatst: 18-10-13 18:35

Urielle schreef:
dees_daan schreef:
Onder het zadel staat er.
Ik zou er een DA bij halen om te checken of het paard geen last van zijn rug heeft of het iets anders medisch is, zeker als dat paard normaal gesproken wel goed te rijden is.
Letsel van de ruiter is erg, maar geen reden om het paard meteen te laten slachten.

Onder het zadel is nooit een goede vergelijking want een paard kan niet anders weg dan zijn ruiter te lanceren.
Hoewel mijn eigen leven me ook nog steeds meer waard is dan de leven van een paard hoor, no way dat ik mijn nek ga breken voor een paard.
Een hond, een kat, een konijn desnoods kunnen gewoon weglopen, dus als je een paard erbij wilt betrekken zul je stalgedrag en gedrag aan de hand moeten vergelijken.

Ik heb de vergelijking niet gemaakt, het is wel een goede vergelijking wat betreft het ineens omslaan van gedrag, paard loopt altijd netjes onder het zadel, ineens is het mis en je valt er verkeerd af, wat doe je dan?
Kan ook op stal idd, vriendelijk paard, nooit wat aan de hand en ineens kan je zijn stal niet meer in komen omdat hij slaat, wat doe je dan? DA er bij of slager?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-10-13 18:38

Geplaatst door de TopicStarter : 18-10-13 18:38

Even snel doorgekeken (zit in een verhuizing).
Ik heb het er natuurlijk niet over dat ieder gezin een smoesje gebruikt om van hun huisdier af te komen.

Maar mensen die,een vechthond met een verleden uit het asiel halen terwijl ze binnen een jaar zwanger worden en de hond weer kan wieberen vind ik goed stom.
Een kat wegdoen voordat de baby geboren is vind ik ook een smoesje.

Ik scheer niet iedereen over een kam,want ik ben ook wel voor het welzijn van de dieren,als ze ergens echt niet kunnen aarden dan is het soms gewoon beter dat ze ergens anders geplaatst worden.
Maar ik vind het gewoon ontzettend jammer dat je de meest sneue smoesjes voorbij ziet komen,en dan vraag ik mij af waarom mensen vantevoren geen doordachte keuze maken. Of eerst kijken wat ze kunnen veranderen aan de huidige situatie zodat het wel leefbaar word voor het huisdier.

**Geplaatst**: 18-10-13 18:48

Geplaatst: 18-10-13 18:48

dees_daan schreef:
Kimmie ik vind dat een goed ding! Hoe testen ze dat? Niet via de MAGtest die hier in Nederland is hoop ik?

dat weet ik niet precies hoe het gaat,daar ik het nog nooit zelf aan de hand heb gehad,alleen gehoord van mijn DA zelf,daar we het een keer over een bepaald geval hadden waar ik van geschrokken was en best mee in mijn maag zat en wat zij dan zou doen,en toen zei ze me al dat ze dan met een bewijs van de gemeente moesten komen en dan bekeek ze het zelf ook nog eens,en als ze er niet achter stond zou ze zo'n hond niet in laten slapen...

maar zij had het er toen over dat bij bijtincidenten er een gedragsdeskundige kwam die een oordeel moet geven over de hond.

en ik heb hier herplaatsers die gekomen zijn omdat er kinderen in het spel waren,en eerlijk gezegd snap ik die ouders wel,alleen hebben die een ander huis gezocht en niet voor een "enkeltje DA" met "dat beest" gekozen.

en bij alle honden heb ik deze stap wel begrepen,en bij alle honden waren het eigenaren die echt héél veel verdriet hadden van het afstaan van hun dier...

**Geplaatst**: 18-10-13 18:55

Geplaatst: 18-10-13 18:55

Ik denk dat niet iedereen zo makkelijk afscheid neemt, maar er zijn altijd mensen die dat wel doen..
Overigens gaat de vergelijking met mensen zoals op fb niet op hier... Er zijn mensen genoeg die broken beyond repair zijn waar ik me ernstig van af vraag of die wel door moeten omdat dat humaan is, maar daar ga ik gelukkig niet over..

Er zijn echt wel dieren voor wie t leven te moeilijk is en waar men maar mee door gaat. Dieren die bijv een angststoornis (ontwikkeld) hebben en altijd bang zijn.. Moet je die dan dwingen door te gaan omdat doodgaan zielig is? Er zijn gewoon heel veel nuances..

Overigens is het denk ik ook niet iets van de huidige mens, ik kan me zomaar voorstellen dat dieren vroeger veel eerder de gehaktmolen ingingen, want niet bruikbaar of werkbaar. Dat softe is pas wat van de laatste tijd.. Denk ik, maar ik ben er pas 40 jaar dus van daarvoor weet ik niet zoveel, ik was er niet bij

**Geplaatst**: 18-10-13 18:58

Geplaatst: 18-10-13 18:58

nou,mss moet je dan maar naar rusland/roemenie of china verhuizen,daar zijn ze wat minder "soft" met dieren...

en laat mij maar soft zijn hoor

,ik geniet met volle teugen van mijn dieren,krijg er zoveel liefde en plezier van terug ( meer dan van mensen) dat ik geen enkele reden heb om ze daarom "hard" te behandelen

**Geplaatst**: 18-10-13 19:00

Geplaatst: 18-10-13 19:00

Tiepfoudt schreef:
Ik denk dus niet perse dat het probleem zozeer zit in het "smoesjes verzinnen", want er bestaan echt hele lastige situaties (bijna alles is op te lossen, maar zover willen veel mensen niet gaan/uitgeven (geld), maar meer in hoe makkelijk wij tegenwoordig denken over het aanschaffen van een huisdier. Problemen? We raken het huisdier weer 'net zo makkelijk kwijt als dat we het gekocht hebben'. En dan tranen met tuiten huilen omdat je je lieve Sammie zo mist. Sorry, maar dat had je je dan jaren geleden moeten bedenken toen jij zo graag een hond wilde. Eerst nadenken over hoe jouw leven er de aankomende 10/20 jaar uit gaat zien, niet alleen maar aan je eigen plezier voor de komende paar jaar denken en dat jij graag wilt dat jouw kinderen met dieren opgroeien. Als je een huisdier aanschaft, ben je het toch verplicht om het een stabiel thuis voor het leven te bieden? Of is dat nu een hele kromme redenatie van mij? En ja, dat komt er misschien op neer dat als jij in de nabije toekomst graag kinderen wilt, dat je dan geen huisdier moet nemen. Is dat dan niet een beetje overdreven? Nee, ik denk het niet. Anders zouden er niet zoveel onhoudbare situaties ontstaan.

Poeh, dit vind ik wel een hele moeilijke.
Als ik naar mezelf kijk alleen al. Nu ben ik nog alleen, maar ik verwacht (hoop) in de komende 10/20 jaar wel een partner tegen te komen. Misschien krijg ik straks wel een vriendje die super allergisch is, maar misschien ook niet. Nu woon ik nog op een boerderij, maar misschien gaan we dan wel samenwonen in de stad in een appartementje, of misschien komt hij wel bij mij in wonen en blijven we hier met een grote omheinde tuin. Ik ben chronisch ziek, ziekte die misschien beter word, maar misschien ook slechter, niemand die me dat kan vertellen.

Extreem voorbeeld misschien, maar ik bedoel ermee te zeggen dat ik oprecht niet 10-20 jaar in de toekomst kan kijken. Moet ik nu geen hond/kat/paard nemen omdat ik misschien wel een vriendje krijg die misschien wel allergisch is, omdat ik misschien ga verhuizen ooit, omdat ik misschien nog zieker word? Als ik op die manier keuzes ga maken dan kan ik helemaal niks meer doen....

Je beesten wegdoen met een rotsmoesje vind ik ook niks, begrijp me niet verkeerd, maar je leven kan soms zo snel veranderen op en manier die je totaal niet verwacht....Of je een goed baasje bent word wat mij betreft meer bepaald door hoe je op dat moment de problemen opvangt dan van je capaciteiten de toekomst te voorspellen.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 18-10-13 19:01, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-10-13 19:00

Geplaatst: 18-10-13 19:00

Ik moet niks, ik reageer op een bericht..

Ik ben blij dat jouw dieren het zo goed hebben

Nomineer dit bericht ×