Bokt.nl

Zwerte schreef:

@anneliesdj: je denkt zelf wellicht dat je kattengedrag begrijpt, maar dat valt nog best tegen hoor. Je kijkt er erg zwart-wit tegenaan en trekt conclusies die niet kloppen.
Op acht weken uit het nest is altijd erg vroeg, ook al zijn er soms redenen te bedenken waarom het slimmer is om ze er dan al uit te halen, zoals in het geval van een wilde moeder. Maar meestal is langer in het nest veel beter. Wettelijk moeten ze zelfs minimaal 7 weken bij de moeder blijven. De tweede socialisatieperiode, die van 7 tot 14 weken duurt, is zeer essentieel voor het aanleren van sociale interacties. Waaronder de rem tijdens het spelen! Hoeveel nagels en tanden gebruik je? Katten die deze periode missen en dus alleen komen te zitten, lopen het risico dat ze tijdens gewoon spelen veel te heftig zijn, wat veel mensen al ervaren als agressie. In dat opzicht kan vroegtijdige scheiding dus wel degelijk tot 'agressie' leiden. (ook genoeg katten die geen problemen krijgen hoor, maar je moet dat niet omdraaien en ervan maken dat een kat die er wel last van heeft meteen gek is!)
Ik ben het trouwens wel met je eens dat alleen dit feit het gedrag nog niet voldoende verklaart, er moet meer aan de hand zijn. Maar een wat onzeker karaktertje, vroegtijdige scheiding, daarna alleen komen te zitten, te weinig uitdaging krijgen met bijbehorende frustratie, dit gaan botvieren op oma, oma corrigeert, kat nog banger en onbegrepen, gaat heftiger reageren etc etc. En dit is slechts 1 van de verklaringen die ik direct kan bedenken. Concluderen dat er een steekje los zit, is gewoon geen rationele conclusie op basis van kennis van gedrag, maar een emotionele. Prima dat je dat denkt hoor, maar breng het aub niet als feit.

anneliesdj schreef:

Zwerte schreef:

@anneliesdj: je denkt zelf wellicht dat je kattengedrag begrijpt, maar dat valt nog best tegen hoor. Je kijkt er erg zwart-wit tegenaan en trekt conclusies die niet kloppen.
Op acht weken uit het nest is altijd erg vroeg, ook al zijn er soms redenen te bedenken waarom het slimmer is om ze er dan al uit te halen, zoals in het geval van een wilde moeder. Maar meestal is langer in het nest veel beter. Wettelijk moeten ze zelfs minimaal 7 weken bij de moeder blijven. De tweede socialisatieperiode, die van 7 tot 14 weken duurt, is zeer essentieel voor het aanleren van sociale interacties. Waaronder de rem tijdens het spelen! Hoeveel nagels en tanden gebruik je? Katten die deze periode missen en dus alleen komen te zitten, lopen het risico dat ze tijdens gewoon spelen veel te heftig zijn, wat veel mensen al ervaren als agressie. In dat opzicht kan vroegtijdige scheiding dus wel degelijk tot 'agressie' leiden. (ook genoeg katten die geen problemen krijgen hoor, maar je moet dat niet omdraaien en ervan maken dat een kat die er wel last van heeft meteen gek is!)
Ik ben het trouwens wel met je eens dat alleen dit feit het gedrag nog niet voldoende verklaart, er moet meer aan de hand zijn. Maar een wat onzeker karaktertje, vroegtijdige scheiding, daarna alleen komen te zitten, te weinig uitdaging krijgen met bijbehorende frustratie, dit gaan botvieren op oma, oma corrigeert, kat nog banger en onbegrepen, gaat heftiger reageren etc etc. En dit is slechts 1 van de verklaringen die ik direct kan bedenken. Concluderen dat er een steekje los zit, is gewoon geen rationele conclusie op basis van kennis van gedrag, maar een emotionele. Prima dat je dat denkt hoor, maar breng het aub niet als feit.

Ik heb niet gezegd dat de kat perse afgemaakt moet worden en dat ze per definitie gek is.
Ts zegt zelf dat de kat oma heeft aangevallen en daarmee door is gegaan nadat oma is gevallen, dat oma haar handen blauw geslagen heeft op de kat en haar met een stok van zich af moest houden.
Dat vind jij dus nog normaal speels of angstig gedrag?

anneliesdj schreef:

Zoals ze zich nu gedraagt bij ts vind ik ook niet normaal hoor.
Ze heeft nog niet aangevallen maar voor de rest is het net zo zorgelijk.
En ts werkt/gaat naar school en de kat leeft op de bovenverdieping, dus hoeveel kans heeft ze om dat slechte gedrag te tonen?
Vind het wat voorbarig om nu al te zeggen dat het aan de situatie/oma heeft gelegen.

Zwerte schreef:

En daarin verschillen we dus van mening. Ik vind haar gedrag nu heel normaal voor een angstige kat die ineens ergens anders woont. Ik vind het zeker niet net zo zorgelijk. Bij oma leek het vanuit het niets te komen, terwijl Ts ontdekt dat ze helemaal niet zomaar aanvalt. kat kruipt weg, slaat en vlucht bij bedreiging, wat vind je daar abnormaal aan?

anneliesdj schreef:

Zwerte schreef:

En daarin verschillen we dus van mening. Ik vind haar gedrag nu heel normaal voor een angstige kat die ineens ergens anders woont. Ik vind het zeker niet net zo zorgelijk. Bij oma leek het vanuit het niets te komen, terwijl Ts ontdekt dat ze helemaal niet zomaar aanvalt. kat kruipt weg, slaat en vlucht bij bedreiging, wat vind je daar abnormaal aan?

Hoe is dat dan bij oma gegaan? Als ik het goed begrepen heb is oma gewoon langs gelopen, dan is daar toch helemaal geen sprake van een 'in het nauw gedreven kat'?
En het lijkt me toch niet dat oma alle signalen die een in het nauw gedreven kat geeft, gemist heeft?

Zwerte schreef:

@ts: ik word echt heel vrolijk van jouw berichten! Ik ben het 100% met je laatste berichten eens. Heel fijn om eens te horen dat katten niet direct worden afgemaakt door onbegrip, maar dat er toch nog mensen zijn die zich goed inlezen en nadenken. Dat ze nu weer zo lief is, bewijst wel dat haar karakter niet zo is. Het is alleen een kat die snel bang is (oorzaak nog onbekend?) en die om de een of andere reden snel aanvalt. Dat doet ze nu al minder, wat voor mij weer bewijst dat het meer de combinatie van omstandigheden en de kat zelf is. Dat snelle aanvallen kan je nog meer eruit trainen, wellicht zelfs helemaal weg krijgen. Precies zoals je zelf zegt, kat leren kennen en rekening houden met bepaalde aparte trekjes, en dan kan het een hele fijne kat worden.

@anneliesdj: je denkt zelf wellicht dat je kattengedrag begrijpt, maar dat valt nog best tegen hoor. Je kijkt er erg zwart-wit tegenaan en trekt conclusies die niet kloppen.
Op acht weken uit het nest is altijd erg vroeg, ook al zijn er soms redenen te bedenken waarom het slimmer is om ze er dan al uit te halen, zoals in het geval van een wilde moeder. Maar meestal is langer in het nest veel beter. Wettelijk moeten ze zelfs minimaal 7 weken bij de moeder blijven. De tweede socialisatieperiode, die van 7 tot 14 weken duurt, is zeer essentieel voor het aanleren van sociale interacties. Waaronder de rem tijdens het spelen! Hoeveel nagels en tanden gebruik je? Katten die deze periode missen en dus alleen komen te zitten, lopen het risico dat ze tijdens gewoon spelen veel te heftig zijn, wat veel mensen al ervaren als agressie. In dat opzicht kan vroegtijdige scheiding dus wel degelijk tot 'agressie' leiden. (ook genoeg katten die geen problemen krijgen hoor, maar je moet dat niet omdraaien en ervan maken dat een kat die er wel last van heeft meteen gek is!)
Ik ben het trouwens wel met je eens dat alleen dit feit het gedrag nog niet voldoende verklaart, er moet meer aan de hand zijn. Maar een wat onzeker karaktertje, vroegtijdige scheiding, daarna alleen komen te zitten, te weinig uitdaging krijgen met bijbehorende frustratie, dit gaan botvieren op oma, oma corrigeert, kat nog banger en onbegrepen, gaat heftiger reageren etc etc. En dit is slechts 1 van de verklaringen die ik direct kan bedenken. Concluderen dat er een steekje los zit, is gewoon geen rationele conclusie op basis van kennis van gedrag, maar een emotionele. Prima dat je dat denkt hoor, maar breng het aub niet als feit.

anneliesdj schreef:

Ts ik bedoel daarmee niet dat je niet om je oma zou geven, dat is zeker mijn bedoeling niet geweest en het spijt me dat je het zo opvat.
Maar ik lees in je posts dat je je drukker maakt om de kat dan om je oma, dat is mijn interpretatie en hopelijk heb ik het mis.

anneliesdj schreef:

Zoals ze zich nu gedraagt bij ts vind ik ook niet normaal hoor.
Ze heeft nog niet aangevallen maar voor de rest is het net zo zorgelijk.
En ts werkt/gaat naar school en de kat leeft op de bovenverdieping, dus hoeveel kans heeft ze om dat slechte gedrag te tonen?
Vind het wat voorbarig om nu al te zeggen dat het aan de situatie/oma heeft gelegen.

Zwerte schreef:

Ik was er niet bij dus ik kan niet zeggen hoe dat is gegaan. Maar ik kan je wel vertellen dat zelfs mensen die levenslang katten houden en waarvan je dus zou denken dat ze kattengedrag begrijpen, soms nog de meest logische en duidelijke signalen missen. Dus oma kan dit heel goed gemist hebben. Als oma bleef corrigeren terwijl de kat een tikje gaf uit angst (toen het nog milder was dus, niet deze situatie), dan heeft ze die angstsignalen dus gemist! Dus ik verwacht een beetje dat oma idd veel niet heeft gezien. Kan zij ook niks aan doen hoor, het is dus absoluut geen verwijt naar oma.
En langslopen kan zeker wel in het nauw drijven zijn. Of de kat zich in het nauw gedreven voelt of niet, is niet zo feitelijk te zeggen. Vergelijk het met persoonlijke ruimte bij mensen. Sommige mensen vinden het prima als iemand bijna tegen ze aan staat terwijl een ander zich pas lekker voelt op een meter afstand. Dat is bij dieren net zo. Een angstige kat zal zich ook veel sneller onveilig voelen in een situatie waarin een stoere kat nog geen snorhaar zal bewegen. Het gaat niet om wat wij vinden maar om hoe de kat zich voelt.

anneliesdj schreef:

Als de kat zich bedreigd zou voelen door dat langslopen, had ze weg kunnen lopen.
Of in extreem geval, eenmaal uithalen en dan weglopen. Of in heeel extreem geval, was ze weggelopen toen oma op de grond viel.
Is allemaal niet aan de orde, ze ging zelfs nog door toen oma haar van zich af probeerde te houden nadat ze gevallen was.
Dan kun je wel heel veel aanvoeren ter verdediging van die kat, maar ik vind het behoorlijk op het randje.
En dat is wel alles wat ik er nog over te zeggen heb

love_western schreef:

Ik maak mij ook niet echt druk om mijn oma. Ze heeft nu pijnstilling, het gaat elke dag beter. Heeft alleen tijd en rust nodig. Wel maak ik mij zorgen om haar, bang dat ze toch misschien nog valt met de rollator. Ben ook bijna elke dag even bij haar. Heb zeer weinig les, waardoor ik daar ook de tijd voor heb.

Maar ik maak mij ook niet druk om de kat. Aangezien het 2 kanten op kan gaan, of de goede of de slechte. Alleen vroeg ik om tips hoe er mee om te gaan. Aangezien ik nog weinig wist van katten gedrag. Intussen heb ik mij al zeer goed ingelezen.

Maar gebeurd is gebeurd. Belangrijkste is nu dat oma weer beter word. En dat Kyra alleen maar stappen vooruit gaat.

love_western schreef:

Ik denk dat het verstandig is dat ik op 1 post niet inga. Het doet mij zeer dat volgens diegene ik meer om de kat geef dan mijn oma. Maar als ik niks om mij oma gaf, dan had ik het haar mooi laten uitzoeken met de kat.

En na de castratie ging het ook beter met Kyra. En oma weigerde om de kat weg te doen. Aangezien er al meerdere hebben gezegd dat die kat niet goed was in de kop. Maar ze gaf en geeft nog steeds om dit beestje. Aangezien ze liever kyra niet laat inslapen. Maar ze vond het niet meer verstandig. Volgende keer breekt ze een heup. Geestelijk heeft ze er niet last van hoor. Ja natuurlijk angst voor kyra. Maar niet voor dieren zelf.

En als ik niet om mij oma gaf. Dan was ik vorige week in bed blijven liggen ipv met hoge koorts en voorholte / bijholte ontsteking en bronchitis voor mijn oma te zorgen. Omdat mijn tante zogenaamd geen tijd had. En mijn moeder druk aan het werk was.

En kyra heeft niet aangevallen door agressie maar uit angst.