Die therapeut heeft gezegd dat mijn hond nu al véééél verder staat dan dat zij ooit had durven dromen.
Ze is zo f*cked up, ze valt niet meer te socialliseren of dergelijke

Voor mij: alles. Voor een ander: niks.
Het heeft mij een jaar gekost voor ik haar kon aanraken.
Nog eens een jaar voor ik ermee kon wandelen.
En nu, na 3 jaar, durft ze eindelijk naar mij komen met een kleine kwispel om een snoepje aan te nemen.
Mijn man kan nog steeds niet in haar buurt komen. Dus van zodra mijn man zich verplaats in huis, verplaatst zij evenredig de andere richting uit mee.
Mijn aandachtspunt is effectief de aandacht. Voor mijn gevoel is het gewoon zoooo verkeerd om hen zo lang alleen te laten.
Ik zoek al een jaar een verzorger voor mijn paard, maar ook daar zit ik weer met het probleem dat mijn paard niet te vertrouwen is met andere mensen.
Ja ik adopteer/koop verknipte dieren
Niet banketstaaf bedoeld! Maar ze hebben elkaar toch? Ik zou echt dat achterluik installeren, en zorgen dat je bijvoorbeeld een gordijn ervoor hangt ofzo zodat het niet kan gaan tochten. Je hebt goede luiken met een magneetstrip die niet kunnen gaan wapperen ofzo, en die ook altijd dichtgaan. Koop er overigens wel eentje van licht plastic zodat er niet eentje in het gezicht van de volgende knalt als er eentje naar buiten gaat
Vinden ze fijner dan thuis zitten, maar met warm weer kan het idd niet zoals ik al aangaf
.
Ze ZIJN niet alleen...!
ben erg kippig vandaag geloof ik