Geplaatst: 23-10-15 18:10 Sellyxx schreef:Ik zag dat de ts een paar pagina's terug vroeg naar mensen die er misschien anders in stonden, ik zeg niet perse dat ik anders in jouw situatie sta maar ik wil wel even vanuit mijn ervaring reagerenIk heb een hele speelse niet al te grote Drentsche Patrijshond, zo'n 'hond die niks kwaads kan', en waarvan ik van mening ben dat dit in veel gevallen ook echt zo is ( wel ben ik bereid toe te geven wanneer mijn hond daadwerkelijk fout gedrag vertoond, en niet bij voorbaat de schuld altijd bij een ander te zoeken).
Maargoed, mijn hond heeft een enorm jachtinstinct, enthousiast en speels en haar intense vrolijkheid was vooral toen ze klein was soms moeilijk te corrigeren. Nu zijn wij qua opvoeden zeer consequent geweest en luistert ze over het algemeen goed. Wel is ze echt een verkenner in het veld, ze gaat graag haar neus achterna en zal dus zo een stuk voor je uit lopen. Wanneer er dan een andere hond aankomt gaat ze daar vaak wel even kijken. Ze heeft geleerd om wanneer er een hond aangelijnd is die duidelijk nergens van gediend is weinig aandacht eraan te besteden en gewoon door te lopen. Ook als een eigenaar haar corrigeert door simpelweg rustig nee te zeggen druipt ze af. Maar ik kom dus vaak situaties tegen dat de eigenaar vantevoren al hysterisch met zijn of haar handen aan het zwaaien is ( waardoor mijn hond dus getriggerd wordt en juist enthousiast raakt, wat vervolgens door de andere partij als vervelend kan worden ervaren ), of dat de eigenaar zelf angstig haar kleine hondje oppakt 'want haar hond is bang". Nu heb ik respect voor mensen die ook daadwerkelijk een angstige hond hebben en ben ik niet iemand die dit niet serieus neemt. Maar ik zie vaak gebeuren dat een hond op een bepaalde in mijn ogen soms overdreven manier beschermd wordt. Ik heb zovaak zien gebeuren dat de eigenaar die zogenaamd slachtoffer is het zelf zoveel erger maakte, waar mijn hond bij anderen eigenaren + honden die rustig reageerde totaal níks deed. Ik maak vaak honden mee die enthousiast zijn naar mijn hond toe, maar aan de lijn zitten, hun hond nodigt uit om te spelen, mijn hond gaat erop af, vervolgens ben ik de boosdoener als mijn hond wil spelen. Ik denk dan vaak, waarom laat je je hond niet los? Ik ken voorbeelden waarin een enthousiaste leuke hond verandert in een saaie 'oude' hond die achter zijn baas aansjokt, omdat hij om een soms onbekende reden niks van zijn baas mag. Dit zijn mensen die ook vaak niet stabiel lijken zijn naar hun eigen hond toe en niet naar de mijnes. De hond is hierdoor onzeker, en mijn hond wordt hier vervolgens ook onzeker van. Ik ben van mening dat honden in de meeste gevallen ( als ze los zijn) prima zelf situaties kunnen oplossen en rangordes kunnen bepalen, en ik vind het persoonlijk jammer dat dit door veel mensen anders wordt gezien. Ik vind het niet erg wanneer mijn hond in een spel voor een andere hond iets te druk speelt, of als een andere hond haar simpelweg gewoon zat is, haar corrigeert en een grom geeft. Prima zelfs, dan moet mijn hond dat maar gewoon begrijpen. ( echt vals grommen/aanvallen is iets anders). Ik zie veel hondeneigenaren die in een spel van honden al snel ingrijpen waar dat naar mijn idee helemaal niet nodig is. Andersom ook veel eigenaren die als hun hond daadwerkelijk agressief reageren dit niet corrigeren, wat naar mijn idee ook niet goed is.
Ik kende een hond wat super goed met mijn hondje kon opschieten, alleen de eigenares wilde ze nooit laten spelen. Uiteraard haar keuze, maar ik vind zoiets vaak zonde. Ik zie zo vaak mensen die een rondje van n kwartier aan de lijn doen, m niet los laten, weer naar huis gaan, en de hond vervolgens weer n hele dag thuis mag zitten.deze mensen lijken bij voorbaat al bang te zijn voor een spel tussen honden, vaak uit onwetendheid. Of omdat ze hun hond simpelweg nooit hebben leren spelen of om te gaan met andere honden.
Nu hoop ik dat iedereen goed begrijpt dat ik vind dat elke situatie anders is, dat ik begrijp dat je in bepaalde gevallen( ander type hond of traumatisch verleden bijv.) je hond aan de lijn houdt. Ook vind ik dat je hond in een bebouwde kom op de stoep gewoon vast hoort, tenzij hij voortdurend naast je loopt en niet van je zijde wijkt. Ik vind het ook terecht dat jij, ts, boos reageerde naar die labrador. Al zou mijn hond dat doen en jij zo reageren zou ik dat terecht vinden, mijn hond komt immers op die van jou af. Ik probeer vaak elke situatie aan te voelen en als honden bezitter voor iedereen begrip te hebben, elke hond is anders. En als ik iets zie gebeuren wat ik niet begrijp probeer ik rustig te reageren, of bijv naar de situatie van de hond te vragen. Zo denk ik dat we als hondenbezitters open moeten staan voor elkaar en elkaars kant van een verhaal moeten kunnen aanhoren. Al denk ik ook dat sommigen het nooit eens zullen worden, zeker niet als mensen hun eigen fouten of die van hun hond niet willen inzien gewoon een bord voor hun hoofd lijken te hebben. Waar mogelijk zou ik toch zoveel mogelijk proberen te negeren, en erboven proberen te staan. Je niet gek laten maken in je hoofd
Je verhaal klopt, maar niet helemaal. Voor sociaal minder vaardige honden werkt het niet. Deze honden kunnen van te voren al een verkeerd signaal afgeven en totaal onvoorspelbaar zijn. Onze oudste (en eerste) Akita kwispelde naar andere honden, maar kon in één seconde omslaan naar een agressief beest die zo een kleine hond in de nek greep.
En dat is niet alleen vervelend voor de eigenaar van die kleine hond en voor die hond zelf, maar ook voor ons zelf. Je wil écht niet dat je hond zoiets doet, zeker niet als de 'tegenpartij' hulpeloos is. Probeer je dan ook voor te stellen dat je van te voren al in paniek raakt de volgende keer, als er weer een hond los op onze hond af komt rennen.
We hadden vorig weekend een leuke vrouw op bezoek met een langhaar Akita. Echt een leuk beest, wel wat terughoudend en wantrouwend (deels ook wel typisch het ras) maar met andere honden een drama. Ze zei ook, in het begin kon ik me vreselijk druk maken of mijn hond weer zo'n loslopende hond zou aanvallen, je slaapt er zo een paar nachten niet van als je hond een andere aangevallen heeft... Maar nu distantieert ze zichzelf er van. Haar hond loopt netjes aan de lijn, ze geeft het aan naar de eigenaar als diegene zijn hond los loopt en meer kan je niet doen.
Ik heb zelfs wel eens gedacht aan een muilkorf maar daar zitten ook haken en ogen aan... Ten onrechte wordt iedereen bang van je hond, terwijl mensen echt een groot feest voor ze zijn vaak, je hond blijft een dominante houding aannemen wat een andere hond kan triggeren om aan te vallen, wat resulteert in het niet kunnen verdedigen vanwege de muilkorf.
Uiteindelijk zie je vaak dat de eigenaar van de aangelijnd hond, de hond in allerlei nare posities moet houden (trekken aan de riem, alle kanten op) om maar te voorkomen dat zijn/haar aangelijnd hond niet bij die loslopende hond kan die constant blijft plakken. Dat is gewoon triest en moet imo genoeg zeggen. En daar bedoel ik mee je hond uit de buurt van een aangelijnde hond houden.
Wat ik nog erger vind is dat je eigen aangelijnde hond aangevallen wordt door loslopende honden. Binnen bepaalde rasgroepen, vooral die binnen Spitzen en Oertypen zie je dit ook vaak mis gaan als pup al... Ze hebben spitse rechtopstaande oren en een standaard omhoog op de rug liggende staart gekregen, wat voor sommige honden in het verkeerde keelgat schiet. Wat een respectloze pup...!
Ik weet nog wel dat we met ons aller eerste hondje, een Shiba, gewaarschuwd werden op puppycursus hiervoor; "Die kan nog wel eens problemen krijgen met honden". Niets was minder waar, als pup flink aangevallen. Onze tweede hond (nu onze oudste dus, een Akita) net zo (door 3 Labradors nota bene, die normaal nooit wat doen). Daarna wisten we wel beter en werden we op voorhand al voorzichtiger. Wat juist ook weer resulteert in een minder sociale hond. Maarja, wat moet je...
Gelukkig kunnen ze over het algemeen met elkaar wel goed opschieten. 
