Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-06-14 18:44

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 19-06-14 18:44

Ik ga d'r ook zeker niet herplaatsen, het is of hier, of niet.
Ik weet hoeveel moeite en werk ik erin heb zitten, en hoe onvoorspelbaar ze af en toe is, dat ga ik iemand anders niet aandoen.

@cyella ik woon in Frankrijk dus het is een beetje lastig om ff langs te komen. Mar bedankt voor je aanbod.
Ik denk als ik naar een gedragstherapeut stap dat ze me eerst uitlachen omdat er niets aan de hand is en als er dan iets gebeurt, dat ze vervolgens adviseren om d'r in te laten slapen.
Hele dagen met muilkorf om zie ik ook niet zitten.

Ik denk dat het gewoon een keer einde verhaal is.

Ik heb haar al een heel goed 2e leven gegeven.

**Geplaatst**: 19-06-14 21:09

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 19-06-14 21:09

Cyella, fijn dat je aanneemt dat ik mijn planeet vernietig

Een beetje jammer, je post komt nogal generaliserend over op dat gebied.

Wbt het hondenrolstoeltje: ik heb hondjes gezien die er binnen een dag aan gewend waren en sommigen die er problemen mee hielden. In het eerste geval lijkt het me duidelijk dat de hond niet lijdt, integendeel, als hij daarvoor mank was zal hij juist blij zijn dat ie weer kan lopen

Een goede hondenrolstoel kunnen ze net zo hard mee rennen als dat ze deden mét pootjes.
Ik heb echter ook gezien dat een hondje dus zo'n rolstoeltje had, en dat was gewoon een vrolijk levenslustig hondje, niks aan de hand (buiten dat ie in een rolstoel "zat" dan

). De eigenaar zei dat ie hem binnenkort wilde laten inslapen, want met een rolstoel is geen hondwaardig leven? Dat vond ik zo raar. Ik zag daar helemaal geen hond die ongelukkig was, maar eentje die 100% om heeft leren gaan met de rolstoel en die gewoon hartstikke vrolijk was.

**Geplaatst**: 19-06-14 21:40

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 19-06-14 21:40

Maar waar trek je de grens van wat "lijden" is voor een dier? Ik voor mij heb als grens dat het voor een dier te overzien of min of meer te bevatten moet zijn. Een behandeling die een half jaar duurt? Gaat niet gebeuren. Voor een paard niet, maar ook niet voor een hond, kat, rat of wat dan ook. Zelfs al kunnen ze daarna nog een paar jaar mee (zeker in theorie). Een behandeling van dagen, of een paar weken waarin er duidelijke vooruitgang geboekt moet worden, prima. Gaan we aan. Maar ik ga niet een dier een half jaar of zo pijn laten lijden zodat het later nog een tijdje, waarvan niemand weet hoe lang precies, pijnvrij of soort van pijnvrij kan leven. Ik denk dat een half jaar continue pijn een te grote aanslag is op het dier. Omdat het dier geen besef heeft van tijd, en ik niet aan het dier uitgelegd krijg dat die pijn echt, heus ooit voorbij gaat en het dan nog langere tijd beter zal gaan. Ik laat mijn dieren dus veel behandelingen die tegenwoordig standaard lijken te zijn niet doormaken, dan vind ik de spuit eerlijker.

Wat betreft de vleesindustrie probeer ik een compromis te voeren. Ik eet dode dieren, en dat doe ik zonder enige reserve. Ik eet dode dieren die geslacht zijn om op mijn bordje te belanden, die uiteindelijk geboren zijn met als enige doel op mijn (en dat van anderen hun) bord te belanden. Zegt dat dat ik dierenwelzijn niet belangrijk vind? Nee. Ik vind dierenwelzijn wel degelijk belangrijk en zie dan ook het liefst dat het dier wat ik eet tijdens het leven een mooie tijd heeft gehad. Ik let er dus zoveel mogelijk op waar ik mijn vlees haal en probeer zoveel mogelijk dieren te eten die ik bij leven gekend heb, en waarvan ik zeker weet hoe hun leven eruit heeft gezien.

Ik vind trouwens in essentie wel elk leven even belangrijk. Maar dat neemt niet weg dat diersoort A nou eenmaal gegeten wordt door diersoort B, en zo verder. En dat veel zoogdieren insecten met liefde doodslaan. Ik ben gewoon een zoogdier van de soort "mens". Ik eet vlees en vermoord zo nu en dan een insect.

**Geplaatst**: 20-06-14 07:31

Geplaatst: 20-06-14 07:31

Mick75, met een operatie gescheurde kruisband ben je al een half jaar kwijt. Mijn hond heeft er twee gehad (tijdens de revalidatie van de eerste operatie scheurde ze de tweede kruisband + miniscus verbrijzeld) Het was voor mij geen optie om haar in te laten slapen omdat de behandeling te lang zou duren. En mijn hond was 8, het kan ook gebeuren als hij twee is. Zijn die jaren daarna dan niets meer waard?

**Geplaatst**: 20-06-14 07:46

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 20-06-14 07:46

Ik heb het globaal doorgelezen en nog steeds denk ik dat 'het geven van een tweede kans' aan een dier toch een soort egoisme van de mens is. Dat is de achterblijver die moet omgaan met afscheid, en dat kunnen ze vaak niet goed. Een ieder die overlijd (mens of dier) is zich niet meer bewust van het leven wat ie niet gehad zou hebben (althans, laten we dat even aannemen, hoewel hele bevolkingsgroepen daar wel in geloven. Ik persoonlijk geloof niet in het hiernamaals, vandaar misschien

). Dus ik zie het probleem nooit zo heel erg van inslapen / afmaken ..

Ben het eens met Geerke (geloof ik) over de beleefwereld van dieren. Die staan nu eenmaal wat eenvoudiger in het leven. Mensen zijn overdenkers, hangen overal conclusies aan etc. Dieren zijn vaker van het hier en nu, en schikken zich in een lot..

Overigens, ik vind het wel grappig om vaak in dit soort topics te lezen dat de dierenwereld allemaal pais en vree is (ook op FB bijv bij een foto van een hertachtige en roofdier die dan samenleven, kijk eens hoe mooi allemaal

) maar zo werkt het toch ook niet altijd hoor.. Dieren zijn hard onderling, als je niet mee kan komen ga je dood, en vaak niet heel snel. Dus als je daarin als mens kan helpen, moet je daar je verantwoordelijkheid nemen..
maar zoveel mensen zoveel meningen..

**Geplaatst**: 20-06-14 07:52

Geplaatst: 20-06-14 07:52

Voor mij zou de periode van een half jaar lijden onoverkomelijk zijn, niet het leven daarna. Een dier heeft geen besef van tijd, die voelt alleen pijn. Duurt dat te lang, dan heeft dat ergens gevolgen, en ik kan niet aan het dier uitleggen dat het echt over gaat en dat hij dan nog jaren lang (hopelijk) pijnloos plezier kan hebben. En ik vind een half jaar lijden dat ik niet uitgelegd krijg persoonlijk erger dan het laten gaan van het dier. Daarbij maak ik een kanttekening, als het half jaar lijden/ leven met restricties (niet los mogen, tijdelijk geen dierwaardig leven hebben) zo snel verbetert dat je het kan zien, en dat het dier er betrekkelijk weinig last van heeft mentaal. Zodra ik iets aan gedrag merk dat erop wijst dat het dier er klaar mee is, dan is het in principe ook over (tenzij het bijvoorbeeld 2 weken daarna weer helemaal alles mag doen, dan gaat ie die 2 weken wel overleven. Maar duurt de revalidatie/ genezing nog maanden terwijl het dier er niet meer mee om kan gaan? Dan gaat toch echt na even aanzien of het een paar slechte dagen waren of dat het structureel is toch echt de spuit erin.

Dat heeft niets maar dan ook niets te maken met de jaren daarna die hopelijk nog prima zijn, het heeft te maken met dat ik een dier geen half jaar lijden wil aandoen. Al kan die nog 10 geweldige, gezonde jaren hebben. Het is jammer dat het dier die niet meer meekrijgt, maar het dier heeft er ook weer geen besef van dat je hem zoveel goede jaren afneemt.

En dat is mijn keuze. Ik ga een dier dus geen kruisbandoperatie aandoen, dat vind ik voor een mens al een vrij rampzalige operatie met een hele vervelende herstelperiode. Dat kan ik echt niet naar mezelf verantwoorden om een dier aan te doen. En laten we wel wezen, hoeveel mensen zeggen niet dat ze van bepaalde behandelingen spijt hebben? Omdat ze te pijnlijk waren voor wat ze ervoor terugkregen? Omdat ze niet hebben gebracht wat ervan gehoopt werd? Ik zou het pas gruwelijk vinden als ik een dier een pijnlijke behandeling doorsleur, puur omdat ik dat graag wil (het dier heeft er geen keuze in!), en het dier blijft daarna nog steeds op een bepaalde manier lijden.

**Geplaatst**: 20-06-14 15:17

Geplaatst: 20-06-14 15:17

Tja Mick75, toch denk ik niet dat die mensen zichzelf van kant maken als hun kruisband gescheurd is

Het is idd een heftige operatie en ik weet niet of ik het nog eens zou doen nu ik weet dat mijn holistisch dierenarts soms niet overgaat tot operatie maar het lichaam zelf laat herstellen (ik heb het over een grote hond, bij kleine hondjes gebeurt dat vaker) maar laten inslapen, nee, niet als er nog mogelijkheden zijn.
Dat een dier of een mens als hij overlijdt zich niet bewust is van het leven wat hij nog gehad had kunnen hebben maakt dat leven niet minder waard. "Wat niet weet wat niet deert" is hier niet van toepassing. Waarom willen we dan de kindertjes in Afrika van de hongerdood redden? Een dier niet opereren en laten inslapen heeft het dier overigens ook geen keus in.
De dieren in het wild hebben zeker een hard leven. Ik ben het met Cer eens dat mensen daar soms hypocriet in zijn (bijv de ovp is zielig, maar van hongerdood stervende welpjes in Afrika niet)
Toen mijn hond haar kruisband scheurde heb ik niet besloten haar te laten opereren omdat ik het afscheid niet aan kon, maar omdat ik haar het leven gunde, dat ze nog zo in zich had (en nog steeds heeft). Een heel bewuste keuze in het belang van mijn hond.

**Geplaatst**: 20-06-14 19:55

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 20-06-14 19:55

Er is niets mis met dat jij die keuze voor een operatie maakt. Ik zou die niet maken omdat ik het halve jaar lijden niet vind opwegen tegen de gewonnen tijd. Maar dat is mijn keuze, ik wil een dier geen medische mallemolen in sturen als er niet snel resultaat merkbaar is. Dat jij dat wel wil vind ik prima, als jij dat naar je dier toe kan verantwoorden. Ieder zijn keuze.

Ik heb ook gekozen mijn kat die een zwaar infarct had gehad en geen uur meer te leven thuis te laten gaan, zonder DA erbij (wel contact met DA uiteraard) waar een ander mss het beest nog in een mand had gepropt om naar een kliniek te rijden, want niet geschoten altijd mis. Ik vond het belangrijker het beestje niet in de allerlaatste fase van zn leven de stress van vervoer en zo aan te doen. Beestje is thuis, binnen een half uur vredig op schoot, met zn favo kussen erbij heengegaan. Was ie te redden? Als ie binnen minuten in een klimiek was geraakt mss wel. Maar dat had m heel, heel veel stress opgeleverd en veel pijn en een grote kans dat ie alsnog zou bezwijken, nu is hij vredig gegaan.

**Geplaatst**: 20-06-14 21:38

Geplaatst: 20-06-14 21:38

Nikass schreef:
Tja Mick75, toch denk ik niet dat die mensen zichzelf van kant maken als hun kruisband gescheurd is
Het is idd een heftige operatie en ik weet niet of ik het nog eens zou doen nu ik weet dat mijn holistisch dierenarts soms niet overgaat tot operatie maar het lichaam zelf laat herstellen (ik heb het over een grote hond, bij kleine hondjes gebeurt dat vaker) maar laten inslapen, nee, niet als er nog mogelijkheden zijn.
Dat een dier of een mens als hij overlijdt zich niet bewust is van het leven wat hij nog gehad had kunnen hebben maakt dat leven niet minder waard. "Wat niet weet wat niet deert" is hier niet van toepassing. Waarom willen we dan de kindertjes in Afrika van de hongerdood redden? Een dier niet opereren en laten inslapen heeft het dier overigens ook geen keus in.
De dieren in het wild hebben zeker een hard leven. Ik ben het met Cer eens dat mensen daar soms hypocriet in zijn (bijv de ovp is zielig, maar van hongerdood stervende welpjes in Afrika niet)
Toen mijn hond haar kruisband scheurde heb ik niet besloten haar te laten opereren omdat ik het afscheid niet aan kon, maar omdat ik haar het leven gunde, dat ze nog zo in zich had (en nog steeds heeft). Een heel bewuste keuze in het belang van mijn hond.

en dat bedoel ik een beetje met 'vermenselijken''(hoewel honden vaak beter aan hun eind komen dan mensen,is vermenselijken niet goed gebruikt in dit geval) een hond heeft het niet in de gaten als hij word ingeslapen.Kan dan dus ook niet verdrietig zijn omdat hij het leven mist.

**Geplaatst**: 21-06-14 11:49

Geplaatst: 21-06-14 11:49

Dat zeg ik ook niet Geerke (ff goed lezen) ik zeg dat het leven daarom niet minder waard is. Dat heeft niets met vermenselijken te maken. Mijn eerste zin was een reactie op dat er gezegd werd dat veel mensen spijt hebben van een operatie. De vergelijking met mensen kwam dus niet in eerste instantie van mij.

Mick75, wij maken daarin idd ieder onze eigen keuze. Dat is prima. Dat er dan wel meteen gesuggereerd wordt dat ik die keuze maak omdat ik het afscheid niet aan kan, vind ik onterecht en daarom heb ik daar even op gereageerd.

**Geplaatst**: 21-06-14 12:02

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 21-06-14 12:02

Bij mijn hangt het én van de hond af én van de revalidatieperiode. En leeftijd en conditie dan. Ik kan niet van te voren zeggen wat ik wel en niet ga doen qua operaties. Een rolstoel alleen voor een korte revalidatie niet voor langere tijd/altijd.

**Geplaatst**: 21-06-14 12:41

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 21-06-14 12:41

Een rolstoel mag hier wel flinke wielen hebben als de hond er plezier van wil hebben, aangezien we met uitlaten altijd door de wei lopen, en deze niet bepaald vlak is. Ook lopen we vaak door hoog gras, door stroompjes heen en ga zo maar door.

Hier zou het leven in een rolstoel dus niet echt voordelen hebben /een toegevoegde waarde zijn. Nietvoor een hond, maar voor een mens ook niet.

**Geplaatst**: 21-06-14 14:27

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 21-06-14 14:27

Half jaar lijden door een kruisbandoperatie? Dat snap ik even niet. 6 weken korte uitlaat rondjes en daarna kan je alles gaan opbouwen, maar de hond heeft allang geen pijn meer. Mijn hond kan nu weer flink rennen en wandelen zónder pijn!

Artrose dan? Wat doen we daar mee?

**Geplaatst**: 21-06-14 14:40

Geplaatst: 21-06-14 14:40

Mijn hond had wel zes maanden revalidatie maar idd dan ben je al wel aan het opbouwen. Bijna alle honden krijgen op een gegeven moment artrose. Geen reden op zich om het leven te beëindigen.

**Geplaatst**: 21-06-14 15:15

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 21-06-14 15:15

Revalideren valt toch wel mee, hond heeft geen pijn meer. Alleen het opbouwen, maar goed, daar valt mee te leven.

**Geplaatst**: 21-06-14 15:16

Geplaatst: 21-06-14 15:16

Het is ook zeker de moeite waard geweest

ondanks dat de chirurg de tweede operatie een beetje verprutst heeft.

**Geplaatst**: 21-06-14 16:41

Geplaatst: 21-06-14 16:41

Als artrose met pijnstillers onder controle gehouden kan worden is dat voor mij geen reden voor euthanasie.
Mijn herder had spondylose, die kreeg elke dag novacam en Stride over zijn voer, in de winter had hij 2 jassen aan (1 voor de warmte en een waxjas er overheen) zodat zijn rug niet koud en nat werd. Hij kon daar nog prima mee functioneren, later kreeg hij echter een alvleesklier probleem, waarschijnlijk is dat kanker/een tumor geweest, een ontsteking kan het ook geweest zijn.
Hij was zichzelf niet meer en toen de DA hier s'avonds geweest is om een zware pijnstiller te injecteren en hij nog niet opknapte heb ik de knoop doorgehakt.
Het ging zo snel, zondag zag ik donkere urine en toen gaf hij al 2 dagen slijm over, maandag bloedonderzoek en vrijdag euthanasie.
Er was een kans van ongeveer 25% dat hij er overheen zou komen mocht het de ontsteking zijn, maar het feit dat hij bijna 11 was, flinke spondylose had en nu echt zichzelf niet was door de pijn heb ik besloten om niet meer verder te modderen, als zelfs die zware pijnstiller samen met novacam al geen resultaat geeft dan is het voor hem niet meer te doen.
Leeftijd, andere problemen, revalidatietijd enz spelen voor mij dus wel mee.

**Geplaatst**: 21-06-14 17:33

Re: 'Ieder dier verdient een tweede kans'

Geplaatst: 21-06-14 17:33

Mijn hond Kol was zo'n 'niet plaatsbare' Duitse Herder in het asiel. Vanwege zijn heupdysplasie. Ernstige heupdysplasie. En hij stonk ver-schrik-ke-lijk. Was vel over been.
Ik was helemaal niet van plan een zielig dier te 'redden' , ik wilde gewoon een hond uit het asiel. Het toeval wil dat Kol zelf 'gered' wilde worden, het toeval wil dat Kol en ik waarschijnlijk voorbestemd waren

, het toeval wil dat hij mij koos en ik als een blok voor hem viel. De Onplaatsbare Hond.

Ik kreeg hem gratis mee van het asiel (want wie wil zo'n stinkende HD-er nou, de spuit lag al klaar).
En ja, hij kostte me een fortuin aan speciaal voer, het laatste jaar aan medicijnen. Maar met training voor zijn achterlijf en goed voer, is dat stinkende hondje opgeknapt tot een prachtige, sterke, mooie hond.
Kol en ik hebben elkaar 8 jaren blij gemaakt. Waar ik was, was Kol. Waar Kol was, was ik. Tot hij vorig jaar in mijn armen zijn laatste adem uitblies. Dat pakt NIEMAND me meer af.

Stel nou dat Kol toevallig in Roemenie had gewoond en ik hem daar had ontmoet? Had dat dan niet 'gemogen'?
Stel nou dat Kol vanwege zijn heupen een karretje als hulpmiddel had moeten hebben? Had dat dan niet 'gemogen'`?
Stel dat Kol een dure operatie had moeten ondergaan? Had dat dan niet 'gemogen'?
BULLSHIT! Het gaat hier over Kol. Dat was niet zo maar iemand. Dat was MIJN hond.

Ik hoop dat jullie de nuance begrijpen. Ik dacht destijds bij het in huis halen van Kol namelijk ook als sommigen van jullie: zo lang als het gaat, gaat het, en anders gaat er een spuit in. Nou, bij je allerbeste vriendje ga je naar verloop van tijd toch anders denken. No way dat ik hem een spuit zou geven omdat hij het 'even niet zo lekker doet' . Nee. De DA is er niet voor niets. Medicijnen zijn uitgevonden om je beter te maken of om pijn te verlichten. Dus zolang ik de DA-rekening met mijn eigen centjes kan betalen, zorg ik dat hond/kat/paard/mens blij kan zijn. ZO!!

**Geplaatst**: 21-06-14 17:58

Geplaatst: 21-06-14 17:58

Ik ben het volledig met je eens, Leeuwnie

(foto van Kol zou leuk zijn)

**Geplaatst**: 21-06-14 18:02

Geplaatst: 21-06-14 18:02

Nee hoor, ik ga ook bij mijn beste vriendje niet anders denken. Ik blijf gewoon naar de kansen en de kwaliteit van leven kijken, zoals ik die zie. Dat heb ik al meegemaakt met verschillende dieren en dat betekent ook dat ik bij het ene dier meer doe dan bij het andere dier. Ook al betekenen ze voor mij evenveel. Ik zal gewoon nooit mijn honden in een rolstoel laten lopen voor definitief. Dat zegt niks over anderen die het wel, maar het zegt ook niks over wat ik voor mijn dieren overheb omdat ik het niet doe.

Mijn voorwaarden zijn een pijnvrij en zelfstandig leven. En ja, dat kan met ondersteuning. Als een hond met pijnstillers en een loopplank voor de auto nog mee kan, dan betaal ik me met alle liefde scheel aan alles. Maar als een hond niet eens meer zelfstandig overeind kan komen en er daar geen verbetering in zit

**Geplaatst**: 21-06-14 18:04

Geplaatst: 21-06-14 18:04

Walgelijk, Die beesten (kippen, paarden, koeien, varkens) die kreupel of ongeneselijk zijn zo op je bord ligt.. Als ik vlees zie, Denk ik altijd wat die beesten hadden, Of ze gewoon vet gemest waren, Of pijn hadden.. Daarom ben ik ook al bijna en jaartje vegetariër, En mensen vragen wel eens of dat wel vol te houden is, Waar ik altijd het zelfde op antwoord: "makkelijker dan wel vlees eten"

**Geplaatst**: 21-06-14 18:06

Geplaatst: 21-06-14 18:06

Mwm maar volgens mij bedoel jij hetzelfde als Leeuwnie. Je kijkt naar de kwaliteit van leven van het individu en je laat het niet bij voorbaat inslapen omdat het voor de normen van de buitenwereld niet meer waard is.
Als jij zelf uiteindelijk constateert dat het niet meer gaat... dan neem je een beslissing. Maar niet al bij voorbaat.

**Geplaatst**: 21-06-14 18:11

Geplaatst: 21-06-14 18:11

Nikass schreef:
Mwm maar volgens mij bedoel jij hetzelfde als Leeuwnie. Je kijkt naar de kwaliteit van leven van het individu en je laat het niet bij voorbaat inslapen omdat het voor de normen van de buitenwereld niet meer waard is.
Als jij zelf uiteindelijk constateert dat het niet meer gaat... dan neem je een beslissing. Maar niet al bij voorbaat.

Dan lees ik het verkeerd, ik ben lekker bezig volgens mij :')

Maar goed, dan ben ik het er mee eens.

**Geplaatst**: 21-06-14 18:29

Geplaatst: 21-06-14 18:29

Nikass schreef:
Ragdollcat schreef:
Tegenwoordig zitten er heel veel van die pitbull achtigen in de nederlandse asielen en dat is helaas niet wat de meeste mensen zoeken (begrijp ik volkomen, want pitbull achtigen he).

Dus gaat men kijken naar de niet pitbull achtige buitenlandse honden, wat ik ook ergerlijk vind.

En die buitenlandse honden gaan ook vroeg of laat in de nederlandse asielen terechtkomen.

En zo blijft het probleem bestaan, dat er veel honden in asielen zitten die een lieve baasje zoeken.

Hoezo is het ergerlijk dat iemand op zoek gaat naar een hond en geen pitbullachtige wil?
En waarom zouden die buitenlandse honden per definitie weer in het asiel belanden? Ik heb nog nooit een buitenlander in het asiel zien zitten nadat hij al geadopteerd is geweest.
Dat er veel pitbullachtige in het asiel zitten zegt iets over de mensen die in eerste instantie zo'n hond nemen, meestal omdat het lekker macho is.

Dan weet je echt niet waar je over praat!
ER zitten veel pitbull achtigen in de Nederlandse asielen en dat is niet voor niks. Juist omdat het lekker stoer staat.......... met alle ellende als gevolg.

De buitenlandse honden komen ook vroeg of laat met wat pech in de Nederlandse asielen terecht en of op de marktplaats omdat men er vanaf wilt........ zat voorbeelden van hoor. Zelfs een noodoproep gehad van iemand dat ik ken omdat die weer iemand kent die een hond uit het buitenland had gehaald, of ik die hond niet wilde hebben? anders moeten ze het naar het asiel brengen, want ze willen de hond niet meer............tja.... ik hoef de hond niet, dat ze zelf hun probleem netjes moet gaan oplossen, dat ze het zichzelf hadden aangedaan door er niet goed over na te denken.

En geloof me..... ze zijn heus niet de enigste hoor.

Denk goed na......... als men in Nederland honden neemt en ervan af willen, precies zelfde hoor als men de honden uit het buitenland nemen en men wil er ook vanaf............ Waarom zou het alleen de Nederlandse honden overkomen, bij de uit het buitenland gehaalde honden overkomt het net zo goed hoor.

Laatst bijgewerkt door Ragdollcat op 21-06-14 19:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-06-14 19:02

Geplaatst: 21-06-14 19:02

sannutjjuuuh schreef:
Walgelijk, Die beesten (kippen, paarden, koeien, varkens) die kreupel of ongeneselijk zijn zo op je bord ligt.. Als ik vlees zie, Denk ik altijd wat die beesten hadden, Of ze gewoon vet gemest waren, Of pijn hadden.. Daarom ben ik ook al bijna en jaartje vegetariër, En mensen vragen wel eens of dat wel vol te houden is, Waar ik altijd het zelfde op antwoord: "makkelijker dan wel vlees eten"

Geen idee wat jou opmerking in dit topic doet?

Nomineer dit bericht ×