Bokt.nl

anneliesdj schreef:

Zo is het maar net.
Ik bedoel er ook niet mee dat de hond zich maar in alles hoort aan te passen, wat ik al eerder aangaf; natuurlijk is het not-done om een hond in zijn ogen te prikken of aan oren te trekken.
Maar zoals hiervoor gesteld werd, dat de hond zelf de grenzen mag bepalen en je je kinderen daar omheen moet kneden kan natuurlijk niet. Dat zou betekenen dat de hond maar kan doen waar hij/zij zin in heeft en als het kind hem in de weg staat hoeft ie maar te grauwen en ze gaan wel weer.
Wat TS bijvoorbeeld noemde; dat de hond het kind finaal omver rent vind ik echt not-done, voor de hond zijn er net zo goed dingen die niet mogen. Anders zou het kind de enige zijn met regels en de hond doet waar ie zin in heeft, zo werkt het natuurlijk niet.

janderegelaa schreef:

Pffff, een domme opmerking omdat je mijn situatie niet kent en een nog dommere omdat jij denkt dat het op een juiste wijze opvoeden (=africhten ) van een hond je beter in staat zou kunnen stellen om een kind op te voeden. Ik ben in dit geval blij dat ik jouw kind niet ben om eerlijk te zijn.

Mijn situatie: tot voor kort 2 honden, een Rottweiler en een Jack Russel. De Rottweiler is onlangs helaas ingeslapen. Allebei de honden hebben vanaf dag 1 geleerd dat ze uit de buurt van mijn dochter moeten blijven. Daarentegen weet mijn dochter dat ze van de honden af moet blijven en dat ik de honden corrigeer als dat nodig mocht zijn. Toen de Rottweiler er nog was mocht ze ook nooit alleen zijn met ze. De Jack Russell is nu zo oud dat het geen punt meer is.
In de relatie die ik destijds had was nog een Rottweiler en die ging op de eerste dag van de baby staan plassen tegen de wieg. Dat was de laatste dag in ons huis. Een kind is nu eenmaal belangrijker dan een hond.

riagr schreef:

Feit blijft dat honden vaak te veel van kinderen ( en volwassenen) moeten accepteren, dat mensen zich beklagen over juist de raskenmerken van het ras waar ze voor gekozen hebben, en veel mensen wél een plezierige hond willen, maar zich niet realiseren wat voor een werk en investering het is om deze plezierige hond te krijgen..

Langcara schreef:

anneliesdj schreef:

Zo is het maar net.
Ik bedoel er ook niet mee dat de hond zich maar in alles hoort aan te passen, wat ik al eerder aangaf; natuurlijk is het not-done om een hond in zijn ogen te prikken of aan oren te trekken.
Maar zoals hiervoor gesteld werd, dat de hond zelf de grenzen mag bepalen en je je kinderen daar omheen moet kneden kan natuurlijk niet. Dat zou betekenen dat de hond maar kan doen waar hij/zij zin in heeft en als het kind hem in de weg staat hoeft ie maar te grauwen en ze gaan wel weer.
Wat TS bijvoorbeeld noemde; dat de hond het kind finaal omver rent vind ik echt not-done, voor de hond zijn er net zo goed dingen die niet mogen. Anders zou het kind de enige zijn met regels en de hond doet waar ie zin in heeft, zo werkt het natuurlijk niet.

juist ja, het is de ouder en de baas van de hond die bepaalt tot waar de grens ligt. Niet het kind, en niet de hond. Want zij verstaan elkaars taal nog niet. Als je ze laat aanklooien krijg je de eerste miscommunicatie na de andere totdat het escaleert. Regels moeten gesteld worden door degene met het meeste verstand en inzicht. En dat is niet de hond, noch het kind.

Maar het valt mij op dat mensen hierin dus vaak falen. WAnt regels stellen, is óók grenzen stellen. En daar heeft iedereen zo verschrikkelijk veel moeite mee he. Zowel bij honden als bij kinderen.
En in beide gevallen is er behoefte aan grenzen. In beide gevallen zal er naar grenzen worden afgetast, dat is natuurlijk gedrag voor ieder levend wezen. Maar als er dan niet aangegeven wordt waar die ligt, worden kinderen onzeker en vervelend, en honden ook, en honden kunnen zelfs gevaarlijk worden.
Gewoon duidelijk zijn: grenzen stellen. Dan weet iedereen waar hij staat en dat is wel zo prettig.

anneliesdj schreef:

Nou zeg, dat is ook wel weer er zwart-wit.
Ik begrijp uit het bericht dat deze hond niet van hem was maar van zijn wederhelft, dan zal hij misschien ook niet degene zijn geweest die de opvoeding heeft gedaan.
Daarbij weet je ook hier de situatie niet, er zal vast wel meer achter hebben gezeten anders doe je een hond niet weg alleen omdat ie op de verkeerde plek piest.

Langcara schreef:

Maar waarom moet je nou zo nodig een rottweiler hebben als je weet dat je ooit kinderen zult hebben?
Je wéét dat deze hondenrassen niet ideaal zijn bij kinderen.

Een hond neem je niet voor even, maar voor de rest van z'n leven!
Ook al vind jij een hond maar minderwaardig, dat neemt nog niet weg dat het een levend wezen is met gevoel dat je niet zomaar hoort te dumpen.

janderegelaa schreef:

Nou, de andere Rottweiler is 13 bij me geworden. Een vriendelijkere hond voor het gezin kon ik niet wensen. Een Rottweiler is niet per definitie een slechte hond voor kinderen.

Langcara schreef:

Maar waarom moet je nou zo nodig een rottweiler hebben als je weet dat je ooit kinderen zult hebben?
Je wéét dat deze hondenrassen niet ideaal zijn bij kinderen.

anneliesdj schreef:

Juist omdat je als 18/22/25/30 jarige nog helemaal geen relatie hebt laat staan over kinderen nadenkt??
Misschien gewoon omdat je een mattie wilt die met je meerent als je gaat sporten.
Je denkt toch helemaal niet na of die uberhaupt geschikt is voor kinderen, kom op zeg.

MyWishMax schreef:

Maar wat voor honden zijn niet geschikt met kinderen. Dat is ook weer de vraag. Ik ben bijvoorbeeld rotweilers niet als kindonvriendelijk. Juist door paar die super met kinderen zijn. Wij hebben een Duitse Herder en daar komt nog een 2e bij. Maar over een aantal jaar komen er ook kinderen, maar ik heb me er nooit in verdiept of DH wel goed met kinderen kunnen.

fjordowner18 schreef:

MyWishMax schreef:

Maar wat voor honden zijn niet geschikt met kinderen. Dat is ook weer de vraag. Ik ben bijvoorbeeld rotweilers niet als kindonvriendelijk. Juist door paar die super met kinderen zijn. Wij hebben een Duitse Herder en daar komt nog een 2e bij. Maar over een aantal jaar komen er ook kinderen, maar ik heb me er nooit in verdiept of DH wel goed met kinderen kunnen.

licht niet aaan het ras, maar aan het karaker, ben ik van mening