Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Iris82 schreef:Er zijn zeker hele hele goede dingen aan Cesar Milan. Daarnaast gebruikt hij zoveel verschillende methodes afgestemd op de hond dat je eigenlijk niet alles af kan keuren. Maar het gedeelte wat Woest nu neerzet is een bepaalde methode die wellicht in bepaalde situaties bij bepaalde honden wel zal werken, maar niet als algemene 'voor iedereen bruikbare' oplossing gezien moet worden.
Wat hij na al die jaren training geleerd heeft is dat er in huis in ieder geval niets gebeurd. Maar hij is echt niet over zijn angst heen, durft amper naar buiten met knallen en al helemaal niet te piesen o.i.d.maureen schreef:Ik zie het zo: als je gaat meedoen met de hond door bijv. te zeggen, "achgossie wat is er dan, ben je zo bang" etc, dát werkt bevestigend.
Maar de hond negeren vind ik misdadig, is achterhaald...De één zal voldoende hebben aan aan je voeten liggen, de ander wil gewoon gekroeld worden achter z'n oren zoals je dat op een andere dag ook doet als hij naast je ligt. Zolang je het gedrag maar niet bevestigt.
Ikzelf heb een hondje uit het buitenland die toen hij 6 jaar geleden zijn 1e oud en nieuw met mij meemaakte van ellende trillend in/onder/achter alles kroop waar hij maar enigszins dacht te kunnen verstoppen.
Het toenmalige maatje (DH) was niet bang, wij ook niet maar dat had geen invloed. Ben daarop met zo'n cd aan de slag gegaan, kon hem op zijn hardst zetten zonder een centje pijn. Maar het échte werk (ook onweer) bleef doodeng. Zoals eerder door iemand genoemd zijn wij op een gegeven moment begonnen met een paar keer over de avond verspreid wat advocaat met slagroom, goed kijken dat je hem niet teveel voert dus beetje bij beetje. Ook mag hij gewoon bij mij steun zoeken en wordt hij gekroeld maar zonder verdere aanmoediging. Dit heeft tot resultaat gehad dat hij inmiddels IN huis met tv aan en gordijnen dicht volkomen ontspannen naast mij op de bank ligt, hij heeft zij borrel niet eens gehad voor twaalven. Buiten blijft een probleem omdat hij dan zich geen tijd gunt om wat te doen. 's morgens nog wel en rest vd dag niet, ook niet voor de deur of in de tuin en ondanks dat de andere hond niet bang is. Gelukkig wonen wij vlakbij het strand dus halverwege de avond is altijd daar even de rust opzoeken, hond blij en wij blij.
Wat ik met dit hele verhaal wil zeggen (sorry) dat de standaard tips als training, niet reageren etc etc goed bedoeld zijn maar lang niet altijd opgaan, waarschijnlijk heel goed als preventiemiddel voor een jonge hond, maar ééntje die al bang is en dan zeker zo bang als die van TS.