Thirty schreef:idinn schreef:Die van mij heeft ook niet veel aan zijn mama gehad ... die was na 1 week al aan de wandel gegaan en daarna hebben ze haar maar bij de kittens in een kamertje opgesloten, omdat ze er anders telkens vandoor zou gaan. Uiteindelijk heeft hij 7 a 8 weken bij zijn moeder gezeten, maar om te zeggen dat het opvoedkundig van nut was, niet echt. Maar ach, ik weet ondertussen hoe hij zich gedraagt en dan gaat het prima. Het is geen schootkat, het wil soms flink uithalen, springt soms bovenop de kip die je staat te snijden, maar daarnaast is die ook onwijs lief, komt me begroeten als ik thuis kom en blijft altijd in mijn buurt. Ik zou hem echt voor geen goud willen missen en dat terwijl hij nog maar anderhalf is en niet altijd de allerliefste, ik zou echt geen andere kat meer willen!
En daarom blijven ze dus liever 10 tot 12 weken bij de moeder, en dan vooral ook de nestgenootjes.
Maar wat kun je daar aan doen als mama ervan door gaat?


Ik heb ze nu nog steeds.
)
) en dat terwijl ik toen nog studeerde en veel thuis was. Nog steeds moet hij regelmatig worden gecorrigeerd in kleine dingetjes. Van de andere kat wist ik dat ze rustig is, ze slaapt, eet, wast zich en krijgt heel graag een aai/aandacht. Heb in 7 jaar nog nooit "last" met haar gehad qua vandalistisch gedrag, één keer scherp haar naam zeggen wanneer ze zich op het aanrecht begeeft was voldoende. Met het kitten heb ik maandenlang een soort loopgravenoorlog gevoerd om datzelfde aanrecht (en hij heeft gewonnen
)