Magrathea schreef:Ik heb trouwens een testcase voor jullie, kijken wat jullie ervan vinden.
Stel je hebt een setje konijntjes. Worden dagelijks geknuffeld door vele mensen, volwassenen en kinderen. Gaat allemaal prima, nijnies blij, baasjes blij, tralalietralala.
Nu zijn ze allebei al stokoud, 17 jaar, wat ook aan ze te zien is. Op een dag vind je eentje dood in het hok. Gewoon van ouderdom gestorven.
Moet je dan een nieuw maatje gaan zoeken voor het andere konijn? Dat 17 jaar onafscheidelijk is geweest van de ander, en dat ook binnen afzienbare tijd zal sterven? Terwijl het konijntje absoluut niet eenzaam is: zie het knuffelgehalte.
Overigens geen echte situatie, maar imo kan je hier toch echt prima het konijntje alleen laten zitten.
Teneerste vind ik konijnen geen knuffeldieren. Dan had ik wel een knuffelbeer gekocht. Deze worden alleen geborsteld en gecontroleert op wondjes etc. Maar houden totaal niet van knuffelen.
2 jaar terug zelf ongeveer een zo'n situatie meegemaakt. Had 2 ouwe nijntjes. 1tje overleed. En zag de ander wegkwijnen. En werd echt niet gelukkiger van het knuffelen. Dus snel een ander oud nijntje gezocht. En hebben nog een poosje samen gelukkig geleeft. Maar stierven in een week tijd.
Toen ben ik overgegaan op de teddy dwerg. En heb daar nu 6 van zitten. Waarvan de oudste 3 jaar en de jongste 5 maanden.
Dus mijn mening is als je een oudt nijntje heb waarvan het maatje overleden is. Breng deze dan naar een opvang oid. Waar hij nog een poosje gelukkig kan leven met andere nijntjes.