Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
kan heus wat hebben haha....
werkt gewoon perfect in bepaalde gevallen hahah...
KiWiKo schreef:Luxx.......... i n mijn beleving begin je niet aan een dier als je daar niet klaar voor bent............ en al je om dit soort dommige dingen al naar een instructeur moet hangen, dan ben je er nog niet klaar voor!
) maar bovenal om te leren omgaan met het dier, omdat hij best ergens zal verschillen van een paard. Om met een paard te leren omgaan kun je naar de manege, om met een hond te leren omgaan... eh... de praktijk?

dier kwam mee naar kantoor, en tja daar word wel eens geniet ja 
We maken er nu nog grapjes over......
je zal zien dat jij qua opvoeden niks van een cursus nodig hebt, jij zal instinctief het goede doen
.luxx schreef:Dat van die nietjes is inderdaad geestig.
Maargoed, wij hebben een andere manier van omgaan met onze honden (dieren? het leven?), en dat heeft iedereen, maar dat wil niet zeggen dat jouw manier of mijn manier de beste is, het is gewoon anders.
Vind het een beetje flauw om de manier van een ander af te serveren als 'miepen', vind dat enigszins arrogant ook.
Er leiden meerdere wegen naar Rome, en de route die een persoon voor zichzelf kiest hoeft voor een ander niet de beste te zijn.
Ik heb het niet zo op makkelijk (ben zelf nogal 'anal'), maar dat wil niet zeggen dat ik mensen erom veroordeel die dat wel zijn.
Hoewel ik in sommige gevallen dat wel doe, zoals bijvoorbeeld het geval van een vriendin die een hond had (met ballen) die steeds op zoek ging naar loopse vrouwtjes en daarbij regelmatig in gevecht kwam met andere mannetjes en dan gehavend terug kwam.
Tot hij op een dag helemaal opengescheurd terug kwam en ze hem eerst boos de hele dag heeft laten creperen met het idee van 'komt wel weer goed' en laat op de avond toch naar de dierenarts gereden is waar hij op de operatietafel is gestorven omdat het domweg te laat was.
Ik was nogal gek op die hond en ik kan het slecht vergeten.
Zelfde dame heeft drie ezels laten sterven door ze niet in de gaten te houden, twee daarvan stierven met hun hoofd op mijn schoot, ook dat zal ik nooit vergeten.
Er is een fine line tussen makkelijk en toch verstandig en té makkelijk en de meeste mensen zijn te dom om te schijten (vind ik) en aan hen zou ik een dergelijke aanpak niet promoten.
AlexandraM schreef:Ik vermenselijk dieren niet... ik ga ook niet naat puppy cursus of whatever...ik kan t zelf wel!
tja...

als ik twijfel ga ik sowieso natuurlijk.
(behalve Dimo)
smokey17 schreef:Ik zit er enorm tussen in....
Ik ben behoorlijk streng tegenover mijn honden... nee is ook echt nee, en ja is ja. En zeker geen misschien..
Mijn Bills vindt het nogal grapsig om op tafel te klimmen als er niemand is. Vorige week was ik bij vriendin, we zaten in haar kantoor en ik ging koffie halen...dus in de keuken koffie ingeschonken(daar waren de honden), en loop weer weer naar kantoor. Echter was ik de suiker vergeten....... tja die domme gladiool van een hond van mij dacht waarschijnlijk dat ik niet weer kwam, en was dus op tafel gesprongen...... beest schrok zich de godvergeten ziekte, pleurt van tafel, ik bedenk mij niet en geef hem toch een rotschop...... Hij stond daar toch de janken en te gillen.... dacht dat ik hem minstens een gebroken poot had geschopt...gelukkig niks aan de hand... hij was gewoon zo ernstig geschrokken....![]()
Domme schaap durft nu niet eens meer te kijken naar de tafel
Ik beloon mijn honden ook zelden tot nooit met eten, en zeker niet uit de hand.... heb wel zo'n schurft aan schooiers... til mijn honden ook zeer regelmatig aan hun nekvel op(moet je sommige mensen zien kijken ) en zet ze soms best hardhandig op hun plek als dat nodig is enz enz enz.....
(maar dat doet er niet toe, vermits ik veronderstel dat je dat niet met andersmans honden doet), maar heb je veel belangrijker ook een hond die de eerstvolgende weken niet meer in je buurt zou durven komen.
, slaat echt nergens op. AlexandraM schreef:Ik vermenselijk dieren niet... ik ga ook niet naat puppy cursus of whatever...ik kan t zelf wel!
tja...
tantjeuh schreef:Oh ja, nog eentje: dat je van belonen met voedsel schooiers krijgt blijf ik nog steeds de grootste onzin ooit vinden, slaat echt nergens op.
. Maar dat gemiep met die kinderstemmetjes...daar krijg ik de kriebels van, net als overdreven getut. Ook al voelen ze voor mij als mijn kindjes (bij gebrek aan
), vooral als er écht wat is, ze zijn hier ook niet van suiker, maar verder zijn het echt wel paarden en katten en geen mensjes in vachtjes. Gewoon lekker naar buiten, ravotten en dingen doen die paarden danwel katten horen te doen. Correctie wanneer nodig, beloning wanneer braaf. Schrammetjes hou ik in de gaten, die ene keer dat het wel ernstig is...op de één of andere manier voel je dat aan, lijkt wel.
. Echt. Evengoed lijkt het me geen slecht plan. Ik wil geen 'ja maar...'baasje zijn. Behalve dat, dingen zoals flyball en agility lijken me eindeloos leuk voor honden. Alleen daarom al...
Ik behandel ze niet als kinderen, maar als hondjes, dus dat overdreven gefrut en getrut doe ik niet aan 
ik moet me best wel eens op mijn lip bijten...knollentuin schreef:helemaal mee eens dat geteut!ik moet me best wel eens op mijn lip bijten...
De mooiste vond ik nog dat iemand me zonder gene zat te vertellen dat ze uit eten waren geweest want de hond moest nuchter blijven voor de volgende dag ,hij kreeg een kleine ingreep,en ze vond het zielig als hij hun wel zag eten! najaaaa!


luxx schreef:Dat van die nietjes is inderdaad geestig.
Maargoed, wij hebben een andere manier van omgaan met onze honden (dieren? het leven?), en dat heeft iedereen, maar dat wil niet zeggen dat jouw manier of mijn manier de beste is, het is gewoon anders.
Vind het een beetje flauw om de manier van een ander af te serveren als 'miepen', vind dat enigszins arrogant ook.
Er leiden meerdere wegen naar Rome, en de route die een persoon voor zichzelf kiest hoeft voor een ander niet de beste te zijn.
Ik heb het niet zo op makkelijk (ben zelf nogal 'anal'), maar dat wil niet zeggen dat ik mensen erom veroordeel die dat wel zijn.
Hoewel ik in sommige gevallen dat wel doe, zoals bijvoorbeeld het geval van een vriendin die een hond had (met ballen) die steeds op zoek ging naar loopse vrouwtjes en daarbij regelmatig in gevecht kwam met andere mannetjes en dan gehavend terug kwam.
Tot hij op een dag helemaal opengescheurd terug kwam en ze hem eerst boos de hele dag heeft laten creperen met het idee van 'komt wel weer goed' en laat op de avond toch naar de dierenarts gereden is waar hij op de operatietafel is gestorven omdat het domweg te laat was.
Ik was nogal gek op die hond en ik kan het slecht vergeten.
Zelfde dame heeft drie ezels laten sterven door ze niet in de gaten te houden, twee daarvan stierven met hun hoofd op mijn schoot, ook dat zal ik nooit vergeten.
Er is een fine line tussen makkelijk en toch verstandig en té makkelijk en de meeste mensen zijn te dom om te schijten (vind ik) en aan hen zou ik een dergelijke aanpak niet promoten.
dat is inderdaad het andere uiterste

Kwam ze op het lumineuze idee om het dier dan maar in een hok te stoppen, want hij had het zo naar zn zin bij haar..... en dan had hij zn natje en droogje, en zij niet meer overal die scheit............. NOU???

IK kom daar niet tussen.......... Sanne wel....... Dus ik Sanne even later met de zaklamp naar boven gestuurd om te kijken........ Sanne in paniek naar beneden...... Muis haar oog, MUIS HAAR OOHOOOGG ........ kan je twee dingen doen, je halve huis afbreken om een half wilde in paniek zijnde kat te vangen en naar de dierenarts te gaan......... of even aankijken wat het doet....... in het ergste geval moet je dan alsnog je huis gedeeltelijk slopen om een lijk weg te halen.......