Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-03-26 21:09

Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst door de TopicStarter : 12-03-26 21:09

Dag 1 Roemenië

Omdat er hier regelmatig gesproken wordt over buitenlandse adoptiehonden, leek het me interessant om onze reis hier ook te delen.

Wij zijn momenteel in Roemenië en bezoeken het asiel waar we mee samenwerken en andere plekken waar honden vandaan komen. Niet om een discussie te starten, maar om met eigen ogen te zien hoe het er hier aan toe gaat dacht ik… Ik deel onze reis hier.

De vlucht was perfect en de zon scheen bij aankomst. Dat begon goed. Op de chagrijnige chauffeur na die ons de auto moest overhandigen, maar goed… daar komen we wel overheen. Ben met twee collega’s en normaal zijn we niet snel klein te krijgen.

Tot je in het asiel staat.

En je je realiseert dat dit voor Roemeense begrippen nog een goede plek is.

Ik heb vaker zwerfhonden gezien, maar nog nooit bewust een reis gemaakt om hier echt in het asiel te stappen. En hoewel ik wist dat het pittig zou zijn, overvalt het me toch. Maar als gedragstherapeut in opleiding (bijna klaar) die veel ook met buitenlandse honden werkt vind ik dat ik dit ook moet doen.

Het is goed om dit te zien. Het zet ook weer in perspectief hoe goed wij het in Nederland eigenlijk hebben voor onze honden.

Het is hier een uur later dan thuis. Maar voor je gevoel stap je zo’n zeventig jaar terug in de tijd. Op alle fronten.

Ik ga proberen iedere dag een korte update te plaatsen van wat we hier zien en meemaken.

Vandaag vooral veel kijken, luisteren en indrukken verwerken.

Afbeelding

**Geplaatst**: 12-03-26 22:45

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst: 12-03-26 22:45

Wat een bijzondere reis.
Kenden jullie de asiels al langer? Heb je een speciaal doel voor deze reis?

**Geplaatst**: 12-03-26 22:56

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst: 12-03-26 22:56

Knap van je. En ik denk goed om dit topic te openen, mensen hebben vaak verkeerde beelden.

Er zitten echt een aantal prachtige hondjes daar.

Ik hoop dat ze eruit komen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-26 06:57

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-26 06:57

We kennen het asiel al een aantal jaar. Het team waar ik mee samenwerk komt er minimaal 4 keer per jaar. Alleen zo hebben we zicht op wat is goed te plaatsen en wat niet.

Dat laatste ga ik nu zelf ook bekijken. En we gaan het gewoon ervaren. Gewoon zijn… voelen en meemaken. Als hondenprofessional die veel met buitenlandse honden werkt moet je het gewoon allemaal eens gezien en meegemaakt hebben. Niet alleen het zwerven wat ik al vaker zag. Maar ook de andere kant. Het is echt opdoen van kennis.

Tegelijkertijd hoop ik ook dat ik de rescuers hier nog iets mee kan geven…. Dat er honden zijn zonder perspectief. En dat die niet in het asiel horen te blijven. Gered is niet hetzelfde als gelukkig… en wat daar de opties in zijn. Maar dat is een hele ingewikkelde.

**Geplaatst**: 13-03-26 08:14

Geplaatst: 13-03-26 08:14

Wat goed dat je het doet, gaan jullie er ook helpen?

En ja wat hebben onze hondjes het dan goed, en er zitten echt hele leuke hondjes daar , ik hoop dat ze allemaal een goed huis vinden

**Geplaatst**: 13-03-26 08:27

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst: 13-03-26 08:27

Onze honden hier in NL hebben het doorgaans inderdaad heel goed.

Ik ken de beelden uit Botosani -Roemenië, daar word je niet goed van.
Wetende dat de mensen daar met de beperkte middelen wat ze hebben doen wat ze kunnen.

Goed dat je ter plaatse gaat en je er zelf een beeld van maakt, succes en veel wijsheid gewenst!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-26 08:39

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-26 08:39

Yes we zijn vanmorgen vroeg opgestaan en gaan zo onze handen uitsteken in het asiel. Daarnaast gaan we met de honden aan de wandel en proberen we ze allemaal waar mogelijk aandacht te geven. Het is een druppel op een gloeiende plaat. Maar alle kleine beetjes helpen..

**Geplaatst**: 13-03-26 09:09

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst: 13-03-26 09:09

Wat een bijzondere reis, zo mooi om een inkijkje te krijgen! Dankjewel dat je dit doet!

**Geplaatst**: 13-03-26 09:13

Geplaatst: 13-03-26 09:13

Wat dapper dat je zo bij die honden in het hok durft.
Oké ik ben zelf bang voor honden, maar ben jij dan niet bang dat ze gaan vechten of jou bijten ineens? Helemaal omdat je zo laag zit tussen al die onbekende honden.

Hoe is het daar dan geregeld met dierenartsen? Geven ze daar ook wel euthanasie met een injectie zoals wij gewend zijn? Ivm de honden die je noemt die geen perspectief hebben?
Is het vooral het ontbreken van geld, of ook het ontbreken van kennis en medische middelen?

Zelf (maargoed zoals ik al zei, ik ben echt geen hondenmens) zou ik vooral ‘aan gaan’ op de paarden daar. Dat paardje met een ingezakte rug voor die wagen.. :knuffel:

Staan die de tijd dat ze niet voor de kar staan wel gewoon in een weiland met genoeg eten? En hoe gaat het er met de hoefverzorging en passend tuig enzo?

Spreek je de taal ook wel een beetje? Dat kan helpend zijn in je contacten en het proberen iets van onze modernere denkwijze daar over te brengen.
Gek eigenlijk op zich he, dat zo dichtbij (op zich), de wereld zo heel anders is. Polen vond ik lijken op de jaren ‘80. (Noord Polen, denk oosten al een stuk verder terug in de tijd vanuit ons gezien).
Roemenië dus zoiets al de jaren ‘50?
Maar daar is wel toch ook internet?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-26 21:38

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-26 21:38

Dag 2 in Roemenië…

Vanmorgen zijn we weer naar het asiel gegaan. We hebben gewandeld met de honden, bij de pups gezeten en met een pupje naar de dierenarts geweest. Een dag vol indrukken wederom.

Het blijft indrukwekkend. Maar vandaag gaat mijn brein ook weer echt aan.
Gisteren kwam er zoveel op me af dat je vooral het grote plaatje ziet. Vandaag begin ik weer de kleine signalen te zien. De dingen waar je als gedragsmens automatisch naar kijkt.

Je ziet honden met duidelijk kennelgedrag. Honden die compleet idioot doen als je bij ze in de kennel komt. Het lijkt dan heel wat. Heel enthousiast, heel sociaal.
Maar als je goed kijkt zie je iets anders.
Ze kunnen gewoon geen kant op. Ze weten zich letterlijk geen houding te geven. Ze doen maar wat omdat ze niet weten wat ze met zichzelf aan moeten. Dat wordt dan al snel gezien als “heel sociaal”.

En zo kan ik me voorstellen dat, met weinig kennis van gedrag, honden bemiddeld worden die sociaal zouden zijn.
Eenmaal in ons drukke land komen er nog veel meer prikkels bij. Sommige honden raken zo overprikkeld dat ze uiteindelijk compleet dichtklappen. Shutdown…

En wij proberen ze dan maar mee te sleuren in het ritme van alledag.
Voordat ik aan deze reis begon vroeg ik me af of mijn idee over honden zonder perspectief zou veranderen. Maar dat is het zeker niet.

Wat ik wel merk, nu ik hier middenin sta, is dat ik het moeilijker vind om begrip te hebben voor mensen die te snel willen.
Als ik in mijn luxe huis op mijn luxe kantoor zit te werken kan ik me daar best in verplaatsen. Maar als je hier staat… en je ziet dat een hond eindelijk een kans krijgt om hier weg te gaan… dan kan ik me boos maken over het feit dat alles zo snel moet.

Waarom mogen ze niet gewoon even vertragen?

Wat is nou twee maanden rustig aan doen op een heel hondenleven? Voor die hond zou het zoveel verschil maken. En voor de mensen uiteindelijk ook.

Het begrip stress emmer is in hondenland inmiddels redelijk bekend. Maar het besef dat deze honden vaak met een vingerhoedje aankomen wil er nog niet echt in.

Vanavond vertelde Elisa bij het eten dat er ooit mensen waren die hun hond zelf zijn komen terugbrengen. Na dagen reizen stonden ze hier. In shock.

Ja… wat had je gedacht?
Dat het de laatste hond uit het spa gedeelte was?
Dat het hotelgedeelte gesloten is en er alleen nog kennels over zijn?

Het contrast is zo ontzettend groot.
Ik weet precies wat ik hier zou willen.
Maar ik weet ook dat het vrijwel onmogelijk is.

Afbeelding

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-26 21:46

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-26 21:46

Er zijn honden waar ik niet zomaar bij in stap. En iedere dag ben ik bang dat ze gaan vechten. Ik zie het stuk redirectie (happen naar wat er maar te happen valt uit pure frustratie) Maar hier een gevecht aan gaan dan ben je je leven niet zeker. En op dat punt gebeurt dat hier in het asiel (vrijwel) niet. Dat gebeurt zeker in de hele grote dodingsstations. Daar ga ik bewust niet heen. Daar speelt corruptie zo'n grote rol. En ook bij de Roma's die tuintjes hebben vol met honden. Waar niet voldoende voer is. Dat zijn echt de hoarders. Dat wil ik echt niet steunen. Dan kun je net zo goed een alcoholist een borrel geven, dat komt op hetzelfde neer.

In die dodingsstations worden honden met de vangstok gepakt en dan maar geprikt. Of het nu met euthasol is weet ik niet. Wel weet ik dat het ook wel met remreiniger gedaan werd. Er is daar echt geen sprake van "humaan" doodgaan.

Ook hier met de rescuers is het gesprek over euthanasie eigenlijk bijna niet te voeren. Want wie denk jij dat je bent om over een leven te beslissen? Je bent toch zeker god niet??
Maar we doen het wel... We pakken die momenten. Maar moeten niet door willen drammen... Dat breng je op tempo... laat de mensen het ook rustig van een andere kant bekijken en probeer je te verplaatsen in hun. Ze hebben niet de kennis die ik en anderen met mij hebben. Ik had ook nooit gedacht dat ik een dergelijke casus zou kunnen doen. Maar helaas heb ik een aantal meegemaakt. (Met collega's, dat doe ik niet alleen) En soms is het gewoon echt het beste en kun je enkel die keuze maken. Dat kost tijd en je kunt er niet vanuitgaan dat iedereen met je denkwijze mee kan... Maar zaadjes planten... Daarmee kom je uiteindelijk een eind.

De paarden staan hele dagen langs de weg. Hoe ze verder gehouden worden heb ik nog niet gezien. Maar welzijn is ver te zoeken. En van mennen heb ik geen verstand, maar kan wel zien dat het materiaal niet fijn is... Het is diep en diep triest...

**Geplaatst**: 13-03-26 23:00

Geplaatst: 13-03-26 23:00

Tegelijkertijd is het ook een ander land met een andere welvaarts standaard voor mens en dier.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-26 20:34

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-26 20:34

Dag 3 in Roemenië…

Waar moet je beginnen?
Bij het lijstje dat we gisteren hadden opgesteld. Zodat we vandaag echt hard konden werken. Schouders eronder en gaan…
Well… that went well.

We reden opgewekt naar het asiel. Want op dag drie ben je wel uitgehard toch? Dan ga je gewoon aan het werk. Dan wordt het normaal…

Totdat de dag begint met een pup die bij het vuilnis is gesmeten.
En je nog voordat je bij het asiel aankomt een Bucovina puber langs de kant van de weg ziet lopen. En je denkt… oké, we nemen je niet mee. Maar laten we je met wat voer het veld in sturen. Want meenemen… er is al geen plek meer. En moet je dan je leven in een hok slijten? Omdat je waarschijnlijk toch nooit geadopteerd wordt? Want je bent groot… en je bent een berghond.

Maar toen bleek zijn been soort van kapot.
Dus ik zette Rolien en Sjoukje bij het asiel af en Zoë, een Duitse vrijwilliger die we hier hebben leren kennen, ging met me mee. Binnen no time hadden we het ventje in de auto. Onder de teken. Op naar de dierenarts.

Wat ik zo bijzonder vond…
In Nederland moeten we ons soms echt hard maken om überhaupt na te denken over vitamine B12 dingen bij honden. Maar dr. Lazar legde me uit dat hij eerst een shot B12 kreeg.
Want ja… als hij ook nog op de foto moest, onderzocht moest worden en nog dit en dat… dan kon hij wel wat kracht gebruiken.

En wat doet die ene shot?
Geen ene fiets waarschijnlijk.
Maar het feit dat deze mensen hier zo over nadenken en zonder twijfel dat gewoon doen… dat raakt me.
Vanmorgen moest ik er nog een beetje om lachen. Toen was ik er nog cynisch over. Daar was nog ruimte voor. Want ja… wat moet je anders?

Gelukkig geen parvo. Geen brucella. En direct maar alle vaccinaties erin. En behandeld tegen alle teken. Want ja… de kans is vet groot dat hij het toch al onder de leden heeft.
Hij is meegegaan naar het asiel. Waar we opnieuw matches moesten maken. Alle honden in de stress om plekken te creëren. Voor de pup. Voor de Bucovina.

Wel de schouders eronder… maar van ons mooie lijstje kwam weinig meer terecht.
Maar toch nog nieuwe hokken geplaatst. Stront uit de hokken getrokken. En nog heel veel honden behandeld met anti vlooien en teken middelen.

Toen vonden we het wel genoeg. En hebben we bedacht dat we op zaterdagavond wel een borrel hadden verdiend.
Dus op naar de supermarkt voor een beetje booze.

Maar op de terugweg van de supermarkt was het weer raak…..

Nummer drie vandaag.
Maar eens kijken of ze bij een huis vandaan kwam. Maar dat was onmogelijk. Ze was droog en had door een riviertje gemoeten om daar te komen.
Zo’n kleintje laat je niet langs de kant van de weg zitten.

Op de heenweg zat ze er absoluut niet. Dus iemand heeft haar daar gewoon echt net gedumpt. Terug bij het appartement eerst gecheckt op een chip. Maar natuurlijk had ze die niet. 25 plus teken had ze zeker wel.
Had ze.
Want die hebben we er natuurlijk allemaal afgehaald.

En nu ligt ze bij ons te tukken.
En dan te bedenken dat Elisa dit iedere dag meemaakt…
Wij gaan straks even de ogen uit ons kop janken. Gehard zijn we dus niet hè.
Op aan de borrel…

En als we een spelletje Mens erger je niet bij ons hadden gehad… dan hadden we dat gespeeld…

Afbeelding

**Geplaatst**: 14-03-26 22:38

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst: 14-03-26 22:38

Ik benijd je niet. Ik vind het altijd knap dat men er naar toe gaat, want het doet wat. Ik heb enkel de filmpjes gezien en de hondjes die uit dit soort landen komen. Vele hondjes voorbij zien komen en allemaal met hun eigen verhaal. Met begrip, geduld en liefde kom je al een eind.

Ik had een hond uit een dodingsstation, hij is het trauma nooit helemaal te boven gekomen, was altijd wantrouwend, maar mijn grootste vriend.

**Geplaatst**: 14-03-26 22:40

Geplaatst: 14-03-26 22:40

Sansevieria schreef:
Onze honden hier in NL hebben het doorgaans inderdaad heel goed.

Ik ken de beelden uit Botosani -Roemenië, daar word je niet goed van.
Wetende dat de mensen daar met de beperkte middelen wat ze hebben doen wat ze kunnen.

Goed dat je ter plaatse gaat en je er zelf een beeld van maakt, succes en veel wijsheid gewenst!

Die naam Botosani is bekend. Ik heb twee teefjes nog uit het gemeente asiel, maar weet eigenlijk niet of dat Botosani was :o?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-26 22:48

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-26 22:48

Wintu schreef:
Ik benijd je niet. Ik vind het altijd knap dat men er naar toe gaat, want het doet wat. Ik heb enkel de filmpjes gezien en de hondjes die uit dit soort landen komen. Vele hondjes voorbij zien komen en allemaal met hun eigen verhaal. Met begrip, geduld en liefde kom je al een eind.

Ik had een hond uit een dodingsstation, hij is het trauma nooit helemaal te boven gekomen, was altijd wantrouwend, maar mijn grootste vriend.

Ik herinner me Spike nog zo goed! Ook van hem heb ik veel geleerd!

Ik dacht dat Numa uit Resita kwam? Zoë weet ik eigenlijk niet…

Het is ondanks alles goed om hier te zijn. Nog meer dan anders weet ik wat het is voor de honden. Daarmee kan ik eigenaren en honden nog beter helpen. Hoe zwaar het ook is… want dat is het wel

**Geplaatst**: 14-03-26 22:54

Geplaatst: 14-03-26 22:54

Wat fijn dat je een verslag wilt schrijven over je reis. Helaas lees je vaak de meest veroordelende reacties over honden uit het buitenland. Hier op bokt maar ook op andere social media.

Wat een schattige honden die je gevonden hebt. Die arme dieren kunnen er ook niks aan doen dat ze in deze situatie zitten

**Geplaatst**: 14-03-26 22:55

Geplaatst: 14-03-26 22:55

Hettieheks schreef:
Wintu schreef:
Ik benijd je niet. Ik vind het altijd knap dat men er naar toe gaat, want het doet wat. Ik heb enkel de filmpjes gezien en de hondjes die uit dit soort landen komen. Vele hondjes voorbij zien komen en allemaal met hun eigen verhaal. Met begrip, geduld en liefde kom je al een eind.

Ik had een hond uit een dodingsstation, hij is het trauma nooit helemaal te boven gekomen, was altijd wantrouwend, maar mijn grootste vriend.

Ik herinner me Spike nog zo goed! Ook van hem heb ik veel geleerd!

Ik dacht dat Numa uit Resita kwam? Zoë weet ik eigenlijk niet…

Het is ondanks alles goed om hier te zijn. Nog meer dan anders weet ik wat het is voor de honden. Daarmee kan ik eigenaren en honden nog beter helpen. Hoe zwaar het ook is… want dat is het wel

Ja, Resita, die was ik al kwijt. Ze woog maar 10 kilo toen ze kwam. Zoe is ook na Botosani geloof ik, zal dan ook Resita zijn. Waren Marley en Lio niet uit Botosani?

**Geplaatst**: 14-03-26 22:57

Geplaatst: 14-03-26 22:57

Amber_anne schreef:
Wat fijn dat je een verslag wilt schrijven over je reis. Helaas lees je vaak de meest veroordelende reacties over honden uit het buitenland. Hier op bokt maar ook op andere social media.

Wat een schattige honden die je gevonden hebt. Die arme dieren kunnen er ook niks aan doen dat ze in deze situatie zitten

Heel veel mensen die een oordeel hebben, weten niet altijd van de hoed en de rand. Er zijn stichtingen die echt goed werk doen met een groot hart voor dieren. Helaas zijn er ook malafide mensen die over de rug van deze honden geld willen verdienen met oa pups.

**Geplaatst**: 14-03-26 23:00

Geplaatst: 14-03-26 23:00

Wat indrukwekkend.. ik vind het hartverscheurend die beestjes.

Dit is m’n soulmate uit craiova

Afbeelding

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-26 23:15

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-26 23:15

Wintu schreef:
Ja, Resita, die was ik al kwijt. Ze woog maar 10 kilo toen ze kwam. Zoe is ook na Botosani geloof ik, zal dan ook Resita zijn. Waren Marley en Lio niet uit Botosani?

Ja dat denk ik wel inderdaad… het is ook alweer zolang geleden. Lio kwam sowieso uit Botosani. Marley zat bij het muizennest die over het hek waren gegooid met de ogen nog dicht….

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-26 23:18

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-26 23:18

Amber_anne schreef:
Wat fijn dat je een verslag wilt schrijven over je reis. Helaas lees je vaak de meest veroordelende reacties over honden uit het buitenland. Hier op bokt maar ook op andere social media.

Wat een schattige honden die je gevonden hebt. Die arme dieren kunnen er ook niks aan doen dat ze in deze situatie zitten

Dat is het he.. dierenliefde houd niet op bij een grens. Het zijn echt hele lieve en mooie honden.

Die reacties… het heeft vaak gewoon zo weinig inhoud. De meeste roeptoeters heb ik nog nooit een zinvolle onderbouwing zien schrijven.
Ik vind er zelf ook heel veel van. En ik vind ook dat niet alles naar ons land toe moet. En dat je goed onderzoek moet doen… want met dit werk houd je met gemak ook dierenleed in stand. Dat heb ik ook moeten leren. Het is zo ingewikkeld… maar je moet verder willen kijken. En we kunnen niet de hele wereld redden.. maar we kunnen wel zaadjes planten.. wie weet wat er een paar generaties verder gebeurt…

**Geplaatst**: 15-03-26 00:02

Re: Een reis naar het asiel in Roemenië

Geplaatst: 15-03-26 00:02

Het went nooit. Ik heb geleerd er anders naar te kijken: iedere hond van de straat af en met een kans op beter is er één. En wie niet van de straat af kan moet gesteriliseerd en gevoerd worden. En dan is het niet eens heel beroerd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-03-26 04:34

Geplaatst door de TopicStarter : 15-03-26 04:34

Palmera schreef:
Het went nooit. Ik heb geleerd er anders naar te kijken: iedere hond van de straat af en met een kans op beter is er één. En wie niet van de straat af kan moet gesteriliseerd en gevoerd worden. En dan is het niet eens heel beroerd.

Beter vrij op straat dan je leven slijten in de kennel.
We behandelen ook honden met anti teken middelen. Het is nu volop tekenseizoen hier… de honden die we niet kunnen doen… het is erg maar ik denk dan.. als je ziek wordt en je gaat dood hoef je je leven hier niet te slijten…

Dood zijn is niet het ergste wat jou kan overkomen….

**Geplaatst**: 15-03-26 13:31

Geplaatst: 15-03-26 13:31

Hettieheks schreef:
Tegelijkertijd hoop ik ook dat ik de rescuers hier nog iets mee kan geven…. Dat er honden zijn zonder perspectief. En dat die niet in het asiel horen te blijven. Gered is niet hetzelfde als gelukkig… en wat daar de opties in zijn. Maar dat is een hele ingewikkelde.

Dit is mijn grootste probleem met veel van die opvangen. Het zijn mensen met een ongelofelijk groot hart voor dieren, anders doe je dit niet, maar in hun wens om alles te redden wat er te redden valt slaan ze op meerdere fronten helaas best nogal de plank mis. Overvolle opvangen waardoor het welzijn gewoon echt niet okee is (gevechten, veel te mager, ziektes, niet genoeg lig-/schuilplekken tegen de elementen). En honden die geen perspectief hebben toch in die hokken houden, dag in dag uit en jaar in jaar uit.

Ook bijv. een hond die flinke bijtwonden op de kop heeft door gevechten binnen de groep en die na verzorging ervan gewoon weer terug de groep in gezet wordt als er geen andere plek gevonden wordt binnen een paar dagen. Dat is gewoon niet okee.

Ik besef heel goed dat het echt niet makkelijk is om honden in te laten slapen of weer op straat te zetten waar je voor gezorgd hebt en die niets anders mankeren dan dat ze niet plaatsbaar zijn, maar je haalt voor elke hond in je opvang het welzijn omlaag door deze honden opgesloten te houden.

Ik ben heel erg benieuwd naar jouw visie hierop, dit is namelijk iets wat ik zelden besproken zie/hoor worden in het opvangerswereldje.

Nomineer dit bericht ×