Wij hebben ons braaf ingelezen in het ras en het schijnt dat de Anatolische herder enorm veel beweging nodig heeft. Maar daar denkt onze Anatolische herder heel anders over. Wij wonen aan een prachtig wandelgebied, dus wij dachten kom maar op met die beweging. Maar Meneer weigert van huis te gaan
In het begin ging het nog, maar tegenwoordig staat ie steeds sneller in de ankers en inmiddels krijgen we hem bijna niet meer van het erf af. Hij is graag op het erf aan het rondscharrelen, maar we durven hem nog niet hele dagen los te laten lopen. Hij ligt verder hele dagen aan een lange longeerlijn met de mogelijkheid om naar binnen te gaan. Afgelopen maandagavond stuiterde hij van energie en ben ik een heel eind met m rond geweest, maar dat lukte alleen met n omweg, hij ging op ons "vaste" rondje gewoon weer stilstaan, en tja, t is afmeting flinke shetlander dus daar doe je dan niet zoveel mee
. Met n beetje links en rechts afslaan door de weilanden kreeg ik m toch mee. Maar zoveel omweggetjes hebben wij nou ook weer niet en het maakt m ook eigenlijk geen bal uit welke kant we op gaan. Hij wil maar een ding en dat is naar HUIS. (Het lijkt verdorie mn paard wel, die wilde ook niet van huis
)Hij laat zich niet verleiden door lekkers (ja een keertje, daarna bedankt ie je vriendelijk en doet zn eigen ding weer
)Wie weet hoe je hier mee om zou moeten gaan? Is het normaal dat een hond niet wil wandelen? Of heeft ie ons in de maling?
We zijn ook aan het kijken voor een training, maar weten eigenlijk niet goed waar we die moeten zoeken. Het schijnen best specifieke karakters te zijn (zo blijkt) dus ik wil wel ergens naartoe waar ze met dit soort honden weten om te gaan. Dus al jullie daar tips voor hebben: heel graag
). 
