Geplaatst Ik zat gisteravond dus rustig buiten koffie te drinken toen ik ineens bezoek kreeg van drie jonge kauwen die overduidelijk honger hadden. Ik stak mijn vinger uit en meteen aten ze letterlijk mijn vinger op. Ik zat even in dubio of ik ze moest voeren of niet.
Ze waren echter zo tam dat ik er een kon pakken en kon voelen of ze mager waren. En dat waren ze. Dus heb ik wat eten gepakt. Ik had wat vogelvoer waar ze niet van gediend waren. Dus bij de buren kattenvoer gehaald en dat heb ik ze gegeven. Ze waren uitgehongerd.
Na het eten gingen ze bij de wei zitten en ik dacht dat ze het misschien verder zonder mij zouden redden. Dat hoopte ik eigenlijk. Maar na een uur waren ze terug. Weer eten gezeten en toen zijn ze in de buurt gebleven.
Vanochtend was ik benieuwd of ze er nog waren. En dat waren ze. Als hongerige leeuwen vielen ze me aan. Ik had intussen mijn huiswerk gedaan en geleerd dat jonge kauwen niet gevoerd worden door hun ouders. Deze waren trouwens ook niet in de buurt. Dus weer gevoerd en toen heb ik de dierenambulance gebeld.
Ik vind ze namelijk hartstikke leuk en wil ze het liefst in mijn binnenzak bewaren. Maar dat is natuurlijk niet het beste voor deze diertjes. De dierenambulance vond het ook een apart verhaal. Ik vroeg of ze adressen hadden van een vogelopvang in de buurt. Dat hadden ze wel maar daar mochten alleen zij vogels naar toe brengen. Ik vroeg of ik ze naar hun kon brengen of dat zij de vogels konden ophalen want dat leek mij het beste. Ik bedoel...Als ik ze kan pakken.
Maar ze hadden nu niet echt tijd. Daarbij, als ze ze nu zouden halen dan zouden ze in een kooi komen tot dinsdag want dan hadden ze pas mensen genoeg om de vogels naar de opvang te brengen. Dus of het eventueel mogelijk was dat ik ze bleef verzorgen tot dinsdagochtend....eigenlijk dinsdagmiddag.
Tja. Dat wil ik wel. Ze vliegen hier gewoon los. Ik voer ze en dan gaan ze in de wei spelen. De kat van de buren heeft geen interesse en daar zijn ze ook bang van. Ze zijn denk ik niet helemaal tam. Dus ze kunnen best voor zichzelf zorgen. Ze kunnen alleen nog niet zelf voor eten zorgen.
Ik ga ze dus voorlopig verzorgen tot dinsdag. Misschien kunnen ze tegen die tijd zelf eten vinden en worden ze vanzelf minder tam en komen ze steeds minder op bezoek. Nu moet ik nog echt eten in de keel 'duwen'. Heb inmiddels meelwormpjes gekocht en hoop dat ze die steeds zelfstandiger gaan eten. Eentje begint ze al wat op te pikken maar weet dan nog niet goed wat hij(of zij) er mee moet doen.
De drinkbak van de hond hebben ze al gevonden. Dus dat zit ook wel goed.
Ze maken er wel een rommel van trouwens. Ze schijten de hele boel onder. Maar goed...
honger
Uitbuiken na het eten.
..
Maar ook dat stadium gaat voorbij... 
