In het lammerseizoen help ik in een geitenbedrijf van kennissen, dus ieder jaar zie ik veel lammetjes geboren worden en later ook de bokjes weer vertrekken. Want net zoals vele mannelijke dieren in de veeteelt worden zij op de juiste leeftijd geslacht want melken zit er natuurlijk niet in. Maar dit jaar met uitzondering van dit ventje. Het is net of hij het wist maar vanaf dat hij kon rondhuppelen sprong hij tussen de andere uit kwa karakter. Vanaf hij me zag kwam hij naar me af, maar niet om te duwen of sabbelen aan mn kleren zoals de rest maar gewoon om naast me te staan en naar me te kijken. Ook als ik in de andere hokken bezig was ging hij op het pak zaagsel, wat er lag als speeltje voor ze, staan zodat hij met zn kopje over het hek kwam en ik iedere keer ik passeerde hem kon aaien. Ook zat hij zo al mijn bewegingen te volgen.
Ja dat doet dan natuurlijk wel wat, zeker als je dan begint verder te denken, iets wat ik mij dus voorgenomen had niet te doen.
Dus de dag voordat hij opgehaald ging worden heb ik hem snel in de stal van zn (half)zusjes gezet. En dit weekend was het dan zover, hij is nu een maandje oud en klaar voor zn nieuw avontuur. Eenmaal hij zn flesje af is mag hij volop gaan spelen tussen de rest hier. Nu zit hij nog lekker binnen onder zn lamp maar vanaf het mooi weer is gaat zn deurtje open en kan hij buiten spelen. Hij is een kruising tussen een Witte Saanengeit, de typische melkgeit en een Anglo Nubbische geit, vandaar zn kleurtje en hangoortjes.
Wanneer hij oud genoeg is zal hij helaas wel moeten afscheid nemen van zn mannelijkheid, het is niet de bedoeling om met hem te gaan fokken dus dat geurtje mag dan ook achterwege blijven.

Ok genoeg tekst, nu de foto's.





Snap dat je die niet kon laten gaan!
