Geplaatst 2, omdat eentje zielig zou zijn.
Het vrouwtje (Fay) werd al heel vlug ziek, zat onder de abcessen. Nadat we eerst bij de DA waren geweest, uiteindelijk de konijnenopvang gebeld en ben met haar terug gegaan. Zij zeiden (ook) dat het niks meer zou worden, dus konjin ingeslapen en nieuw vrouwtjeskonijn (Lindy) uit opvang meegenomen. Dat konijn werd na een jaar ook ziek; snotterde en hield haar kopje scheef, verloor haar evenwicht, hele achterlijf leek zich te verdraaien. Na herhaaldelijk dierenartsbezoek, de nodige antibioticakuren e.d. verder, uiteindelijk besloten ook dit konijn een verdere lijdensweg te besparen en ook laten inslapen.
Naar mijn achterbuurman gegaan (die konijnen fokt) en daar een lief exfok konijntje gekocht (Snoepie). En ja hoor... ca. 1jaar later werd ook Snoepie ziek. Vanaf dat we haar hadden, vonden we al dat ze enigszins sleepte met haar achterlijf, oftewel haar achterpootjes niet goed onder haar lijf zette. Wij dachten dat het kwam door het fokken en altijd in een klein hokje te hebben gezeten.
Nu is ze dus ook 1 keer bij ons ontsnapt en heeft ze verkering
gehad met een wild konijn, want we vonden op een ochtend 1 jong konijntje in het hok.Dit jonge konijntje, Black Jack, is dus nu de enige die nog over is.
Want moeder Snoepie is afgelopen november ingeslapen, omdat ze helemaal niet meer kon lopen.
En stiefvader Justin (ons 1e konijn uit de opvang) is net voor de zomervakantie ingeslapen. Hij at niet meer. Bleek dat hij ontstekingen aan zijn kiezen had, terwijl we hem nog in November aan zijn kiezen hadden laten helpen.
Nu hebben we Jack, die we vrij vlug hebben laten castreren omdat hij bij zijn moeder en stiefpapa in het hok zat, proberen te koppelen aan een logeerkonijn. De mensen die ons het konijn te logeren brachten wilden hem eigenlijk niet terug, want hun kinderen keken er niet naar om. Dit was ook een mannetje, en helaas gingen die 2 niet samen.
Mijn nichtje heeft ook een paar konijnen en toen ze tijdens de vakantie bij ons in huis logeerden (om voor alle dieren te zorgen) had ze haar konijnen meegenomen. Met haar vrouwtjeskonijn kon onze Jack het wel vinden.
Ik weet nu niet goed wat ik moet doen: weer een vrouwtje erbij halen voor Jack of hem de rest van zijn leven alleen laten zitten. Ik kan zo natuurlijk wel bezig blijven met elke keer 1 nieuw konijn erbij te nemen, maar ooit houdt het een keer op.
Ik wil hem niet wegbrengen naar de opvang, want het is echt mijn mannetje. Hij is hier geboren.
Hij hoort hier.
Van de andere kant: hij is pas 1 jaar.De kans dat een "2e hands" konijn uit de opvang weer langer leeft dan Jack is niet zo groot natuurlijk.
Of ik spreek de achterbuurman weer eens aan en vraag of hij weer een lief vrouwtje heeft zitten.
Tja....ik moet er nog eens goed over nadenken.
(moeten nog een leuke naam voor haar verzinnen).
De derde vonden we op een winterdag ineens dood boven in de konijnenflat.. En de vierde bleek een stoer en sterk konijn, maar afgelopen zomer kreeg het mannetje een slappe achterhand en evenwichtsproblemen, waarschijnlijk een herseninfarct ofzo geweest, en een paar weken later eentje die hij niet overleefd heeft, op een leeftijd van zo'n 7 jaar. Uiteindelijk heb ik dat laatste vrouwtje naar de opvang gebracht. Konijnen zijn gewoon heel gevoelig en laten het vaak pas merken als er iets mis is als het al te laat is. Maar ze zijn zo leuk 
) een lieve schattige pluizebol meegenomen. Het was een mannetje, ik heb goed naar de karakters gekeken en zag dat de pluis erg onderdanig was. Dit moest dus ook wel goed gaan.