Hij heeft verder geen pijn, wordt regelmatig nagekeken door de da en is nog (redelijk) vrolijk. Hij kan nog gewoon 4-5x per dag mee wandelen (wel kortere stukjes van max 20 min in langzaam tempo), is (nog) volledig zindelijk, eet als een varken (lang leve de Prednison
) en ik heb de indruk dat hij er op de meeste momenten nog echt lol in heeft.Helaas zal hij de zomer waarschijnlijk niet meer gaan halen, zeker gezien zijn benauwdheid. Dit zal met hoge temperaturen niet meer te doen zijn. De da heeft dit ook aangegeven.
Hoe ver ga je met een oude hond? Op dit moment heb ik de indruk dat hij echt nog lol heeft in het leven en geniet, maar waar trek je de grens dat het geen lijden wordt? Ik heb een hoop vrienden/familie om me heen die mij hier op wijzen, dat ik wel op tijd een beslissing moet nemen om dit te voorkomen, maar oh wat is dat moeilijk om te beslissen na 13 jaar met je beste vriendje!
Je weet gewoon dat het er aan zit te komen. Ze zeggen altijd dat je hond het aangeeft als hij er klaar voor is, maar hoe merk je dat??
