Maar op andere momenten is het eerst
en dan soms ineens krabben. Mij had ze laatst 's nachts te pakken toen ik in het donker langs een kast liep waar zij bovenop zat (zij zat op ooghoogte) maar ze heeft de kinderen ook al een paar keer te pakken gehad. Het begon met handen, maar laatst had ze mijn oudste dochter (die van ons allemaal het leukste met haar omgaat) in haar gezicht te pakken toen die op haar bed wilde klimmen waar de kat bovenop zat. Onder andere in verband met dit gedrag ben ik al enige tijd op zoek naar een ander huisje voor haar. Hier kunnen de katten niet naar buiten en deze dame heeft enorm veel energie. Ze rent regelmatig als een malloot door het huis en zoekt ook vaak ruzie met de andere katten. Ik heb zelf het gevoel dat ze gelukkiger is in een huisje waar ze naar buiten kan en muizen kan vangen of zo (in de zomer overleeft hier geen vlieg of mug). Maar helaas blijkt het moeilijk om voor haar een passend huisje te vinden. Op dit moment ben ik een beetje ten einde raad.
Ik merk dat we haar allemaal een beetje vermijden omdat we bang beginnen te worden van een onverwachte uitval.Ik snap ook niet goed waardoor het veroorzaakt was. Ik denk dat het een karaktertrek is, het is niet dat het ineens is komen opzetten of zo, het is eigenlijk zo gegroeid.
Vrienden en familie die over de vloer komen vinden haar ook eng, zelfs als ik ze niet voor haar waarschuw. Er wordt dan ook tegen me gezegd dat ik haar gewoon naar het asiel moet brengen omdat ze een mooi poesje is en toch zó 'weg' is, maar dat staat me toch wel tegen. Liefst vind ik gewoon zélf een huisje voor haar.
De dame in kwestie is overigens 1,5 jaar oud. Als ze nou heel oud was geweest dan 'had ik het nog wel uitgezongen' maar het idee dat ik (met wat gezondheidsgeluk) nog 16 jaar aan haar vast zit...

Ik schaam me een beetje voor dit gevoel...
Nu ze buiten kan spelen wanneer ze wil én dikke stoeivrienden is geworden met onze middelste kater Dirk is het afgelopen met stout doen. Naar ons dan. 
. Omdat er bij ons nog 3 katten liepen, moest ze de aandacht delen, dat was ze niet gewend. Na enige tijd werd ze vanzelf "tam" omdat ze wel door had dat haar woede uitbarstingen haar geen aandacht opleverde. Overigens; de oorzaak waren de kinderen van de buren die aan de staart trokken.... Daar is het allemaal mee begonnen. TS, niet banketstaaf bedoelt, maar weet je zeker dat de kat niet gepest wordt door de kinderen?
). Spinnen doet ze vrijwel nooit, zich echt overgeven aan een kroelbui ook niet. Dit in tegenstelling tot haar volle broer die een enorm bange poeperd is maar die steeds meer op ons af komt en gek is op kopjes geven. 
