Geplaatst Wil hier even mijn verhaal doen.
Twee weken geleden op donderdag was mijn vriend met onze 10 maanden oude labrador aan het spelen. Hij was met stokken aan het gooien omdat onze hond altijd zo lekker met een stok loopt te zeulen. Dan is het onderweg wel zo makkelijk om daar ook af en toe is wat mee te apporteren. Echter ging het 2 weken geleden dus fout....Onze hond kwam ongelukkig terecht en de stok schoot haar keel in...Mijn vriend zag het niet direct gebeuren, pas toen hij onze hond hoorde janken besefte hij wat er was gebeurt. Hij rende op haar af en zag de stok die naast haar lag met bloed aan het uiteinde. Hij is snel naar huis gekomen en 20 minuten later kwam ik terug van mijn werk. Sadie was heel timide en er kwam kwijl uit haar bek. Dus hoppa de auto in en naar de da... Daar aangekomen kon hij geen beschadiging in haar keel zien, ze wilde ook amper haar bek opendoen. Ze had wel een flinke snee in haar tong. Dus antibiotica en pijnstillers mee. En goed in de gaten houden. Achteraf gezien had ik de da een wat uitgebreider onderzoek moeten laten doen.
Diezelfde nacht had Sadie weer gegeten. Dus ik had goede hoop. Eigenlijk ging het de volgende dag alweer een stuk beter. Totdat ik op zaterdag een dikke bult onder aan de zijkant van haar nek net boven haar schouder voelde. Mijn gevoel zei gelijk niet goed! De spoedarts gebeld en die zei dat zolang ze geen verhoging had, vrolijk was en gewoon nog at ik me niet heel druk hoefde te maken en maandag naar de da te gaan. Ze bleef hardstikke vrolijk en dus maandag weer naar de da met Sadie. Hij heeft een punctie genomen en er kwam nog niet veel vocht of pus uit. Hij verwachte dat er toch een splinter was doorgeschoten en daar terecht was gekomen. Het lichaam wilde deze afstoten. Mijn 1e vraag wat doen we nu? Afwachten met het gevaar dat het misschien wel gaat dwalen door het lichaam? Of gelijk opereren. Mijn gedachte was gelijk opereren weg ermee en zeker weten wat erin zit! Dus gelijk voor de volgende dag een operatie gepland.
En wat ben ik blij dat we dat hebben gedaan! Er bleek in de bult een kleine splinter te zitten van nog geen halve centimeter. Toen de da bezig was met opereren kwam ze erachter dat de stok dus waarschijnlijk echt helemaal de keel is ingeschoten en daar naar binnen is gedrongen, ze kon vanaf de bult een heel onstoken spoor vinden tot aan haar keel. Ze heeft haar hele hals open moeten leggen aan 1 kant om alles schoon te maken. Vanuit de bult kon ze zo met haar vinger in haar bek komen. Vrij heftig dus! Verderop vond ze nog een splinter. Ze heeft alles goed schoon gemaakt en een kweekje genomen van de bacterien die ze vond in de wond.
Inmiddels zijn we nu een week verder en gaat het goed met Sadie. De wond heelt goed en ze mag overdag al zonder kap rondlopen. Ze is weer haar vrolijke zelf
Hopelijk is er niks achtergebleven. Vrijdag gaan de hechtingen eruit. Ondertussen ben ik een ervaring rijker en heel veel geld lichter doordat het best een uitgebreide operatie is geworden
Achteraf zeggen veel mensen ook tegen mij dat het inderdaad uiterst gevaarlijk is zo met stokken te spelen. Tja zo keek ik er niet tegen aan stom eigenlijk
Maar door wat er gebeurt is met onze hond wil ik zoveel mogelijk mensen waarschuwen voor de gevaren van je hond laten spelen en het laten apporteren met een stok!
)
Ziet er inderdaad apart uit, maar thanks voor de tip. We zijn nu inderdaad op zoek naar alternatieven voor het spelen met een stok. Een frisbee hebben we ook al 
Onze honden apporteren om de een of andere reden nooit, zeulen wel eens met kleine takjes die ze in de tuin hebben gevonden. Zal mn ouders ook instrueren het niet te gaan proberen ook want zoiets wil je idd niet meemaken. Moet enorm schrikken geweest zijn zeg! Gelukkig dat het goed afgelopen is. 
