het staat al een aantal dagen vast dat Quibble woensdag (morgen zal worden ingeslapen). Maar het wordt steeds moeilijker en ik heb vandaag de hele dag al het gevoel dat ik in een nachtmerrie belandt ben,naar de paarden gaan lukt bijna niet meer en ik wil steeds bij haar zijn. Het bewust moment komt steeds dichterbij en ieder uur voel ik me zwaarder worden van al het verdriet...
Ik open dit topic omdat ik me op dit moment heel erg alleen voel,en ik het in mijn hoofd steeds erger maak.. als je alleen bent is er immers niemand om te af te remmen,daarom wil ik het even delen zodat er een beetje ruimte in mijn bovenkamer komt...

liefs Femke