Geplaatst 
Op 28 juni 2013 ben je na wekenlang vechten vredig ingeslapen door de lieve dierenarts. Meisje wat vind ik het fijn dat je geen pijn meer heb, dat je niet meer hoeft te vechten..Ik heb een selectie foto's gemaakt die ik graag met jullie wil delen.. Onze knappe dog..
* Daar was je dan na lang wachten, de perfecte hond. Zo mooi, zo lief, zo zacht.. Een prachtig puppy waarvan we niet konden wachten tot je na 8 weken eindelijk naar huis mocht.
* Na een tijdje kwamen we weer terug en wat was je al gegroeid, je oogjes en oortjes waren open en je werd met de dag knapper. Nog eventjes en eindelijk kon je kennismaken met je grote vriend Aiko, die helaas 2 jaar voor jou overlijden ook heen is gegaan. We waren zo verliefd op je, je knappe ondeugende puppy kop!
* Je was bij ons thuis
Toen je wat ouder was werd je zo'n ongelooflijk krachtige, sterke hond. Meerdere hondenshows hebben wij met je gelopen en elke keer liep je de sterren van de hemel. Vele prijzen heb jij naar binnen gesleept meisje, wij waren niet de enige die jou zo mooi vonden.. 
* Een stukje ouder alweer, en wat een verrassing! Je werd mama!
Van wel 6 prachtige pupjes. Wat was dat gaaf, onze knappe meid die elke dag voor haar kleintjes zorgde. Je was een onwijs goede mama Bonita, dat zeker wel! Uit dit nestje hebben wij een prachtig zwart teefje gehouden, wat waren we blij, een puppy van onze eigen knappe meid! Helaas is Adinda niet meer bij ons.
* Natuurlijk hing jij niet altijd de hond uit.. Soms was je een visje, koe of zwijn. Je had het altijd naar je zin in het water en op de heide. Het favoriete plekje, de heide.. Heerlijk rennen samen met je grote vriend, kuilen graven en zandhappen. Jullie hobby!
* Wat later mocht jij weer mama worden, van dit keer wel 7 puppy's. Stuk voor stuk allemaal prachtige kleine hondjes. Weer hielden wij hier een teefje van, dit keer een harlekijn. Ze leek veel op jou Bonita.. Helaas is ook zij niet meer bij ons.
* Na een tijdje gingen we op vakantie, met weliswaar 5 honden! Naar Texel
Alle honden achterin de grote bus en op naar een weekje eruit. Wat hebben jullie allemaal genoten op het hondenveld. Daarna moet natuurlijk gedronken worden en waar doen wij doet? Gewoon, uit de wasbak natuurlijk! Samen met Aiko.
* Nog een lekkere zonfoto en een foto van ons samen.
Lieve Bonita, wij hebben met zijn alles veel meegemaakt met jou. Toen je een paar daagjes bij ons was werd je gegrepen door Ix, een reu die toen bij ons was. Met spoed zijn we naar de dierenarts gereden met jou in onze armen, je oogjes draaiden weg, je tongetje zag paars.. Moesten we jou dan meteen verliezen na die paar dagen bij ons in huis? Maar nee, je hield vol. De wonden op je hoofd, met die littekens heb jij je hele leven rond gelopen. Het scheelde niet veel of je had dit niet overleefd maar je bleef sterk. Als klein puppy vocht je al voor je leven..
Eenmaal wat ouder zocht je ons in paniek en sprong je over een sloot het prikkeldraad in.. Je hele borst en benen lagen open, weer naar de dierenarts voor talloze hechtingen en antibiotica. Maar weer bleef je sterk en gaf je niet op..
Maar de laatste weken meisje, ging het zo slecht met je. Je kreeg overal knobbels, onder en bovenhuids. Je had er geen last van maar we wisten bijna zeker dat je vol zat met kanker. Altijd had je last van je darmen, 's ochtends beneden komen en zien dat de hele woonkamer vol ligt met diarree.. Maar je kon er niks aan doen, je werd oud. Steeds werd je magerder en magerder je at genoeg maar nam niks meer op, je ribben werden zichtbaar en je hele gezicht viel in. Wat zag jij er uit..
En daar was de dag, 28 juni. Het leek wel alsof je gewacht had tot we allemaal bij elkaar waren en Bonita, als je dit heb gedaan ben ik onwijs trots op je. Na een middagwandeling ben je in je mandje gaan liggen en niet meer opgestaan. Je lag maar te rillen, je ogen draaiden weg en je moest je neus ver de lucht in duwen wilde je lucht krijgen. Zo benauwd was je. Dit kon niet langer en met veel verdriet heeft de dierenarts je 's avonds om half 10 een prikje gegeven.
Meisje ik hoop dat jij je rust nu heb, dat jij samen met Aiko en Adinda nog veel kan spelen. We hebben allemaal veel verdriet om jou ondanks dat het zo stukken beter is voor je. Je heb geen pijn meer..
Ik hoop dat ik je ooit nog zie daarboven Bon, rust zacht.
Bedankt als jullie dit gelezen hebben, het doet me goed dit van mij af te schrijven..
Dat hoor je steeds vaker over dit ras. 
