Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-02-13 13:30

Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 05-02-13 13:30

Middels dit topic wil ik jullie op de hoogte houden van de vorderingen die mijn meisje maakt.
Sumiko is een akita, en voor we haar kochten wist ik 1 ding zeker: ik zou haar tot in den treure socialiseren want ik wilde geen akita die niet met andere honden kon. En dat hebben we gedaan, puppycursus, hondenveldjes, losloopgebieden, vrienden, kennissen. En dat werkte. Soms een beetje dominant maar correctie accepteerde ze direct!
Met 4 maanden werd ze gegrepen, iemand liet zij hond doelbewust op haar afkomen en hij greep haar in haar buik. Ik heb gevloekt en gejankt, maar vervolgens toch weer die socialisatie doorgezet, hoewel er wel ergens een brok angst bij mij zat en ik het echt megaspannend vond. Wellichtis dat de bron van de problemen geweest, wie zal het zeggen.
Ook na dit incident accepteerde ze andere honden. Ze werd wat voorizchtiger, vermeed honden die ze niet vertrouwde, maar was lief en braaf. Man, wat was ik trots op haar!
Met anderhalf raakte ze serieus in gevecht met een andere hond door botte pech: ze liep op diens terrein toen de hond ontsnapte ipv dat we ze rustig op neutraal terrein konden laten wennen aan elkaar.
Sindsdien accepteert sumiko niets meer, raakt ze in paniek als een andere hond aan haar snuffelt of bijvoorbeeld naar haar blaft. Ze begint dan direct te bijten
Nu we besloten hebben binnenkort een tweede hond erbij te willen, wil ik met haar eerst aan de slag!
A.s. Donderdag gaan we starten met een gewone vervolgcursus, waarbij we afstand kunnen nemen van de rest. Idee is om die afstand steeds een beetje te verkleinen. Volgende stap moet zijn om lichamelijk contact te maken, maar daar denk ik nog niet eens over na

We duimt er met ons mee?

**Geplaatst**: 05-02-13 13:33

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 05-02-13 13:33

Ik duim met je mee!

Hoewel ik weet dat Akita's na een tijdje vaak niet meer zo sociaal zijn, hoe goed je ook wilt socialiseren dan denk ik dat het beter was om voor een ras te gaan die wel sociaal is ingesteld. Maar ondanks dat, kan je er ook niets aan doen dat je hond twee keer wordt aangevallen. En als ze echt zo agressief is is het wel prettig als ze in elk geval leert om honden te negeren ipv direct te bijten.

Heel veel succes!!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-02-13 13:40

Geplaatst door de TopicStarter : 05-02-13 13:40

Als het echt agressie was had ik het geaccepteerd, maar dit is pure angst. Een tijd terug zijn we gaan kijken in een asiel bij een amerikaanse akita. Netjes met elkaar kennis laten maken door te wandelen en vervolgens samen los op een omheind veld. De aa had geen aandacht voor haar, zij vermeed de aa. Ze zal dan dus nooit agressie tonen. Pas toen ze naar ons toe kwam rennen en de aa dacht "das leuk we gaan spelen" en tegen haar aan sprong raakte ze in paniek, begon om zich heen te bijten e.d.

Toen we op het strand liepen en er een hond op afstand aan haar duidelijk maakte dat hij haar wel een leuk speelmaatje vond was er niets aan de hand, ze negeert dit (ze wil niet spelen). Toen er 2 minuten later een hond op haar af kwam rennen zonder fatsoen en nog net niet tegen haar op sprong om te spelen was er paniek, grommen en opgetrokken lippen.

Ik weet dat ze haar ras tegen heeft, maar ik ken zo ontzettend veel akitas die prima samen kunnen. Haar moeder wandelt in een roedel van 15 akitas, om een voorbeeld te geven. Een akita is niet agressief, hoogstens dominant (en dat is ze zeker), maar ze hoort niet in paniek een andere hond te grijpen. Dat past juist totaal niet bij het ras, akitas zijn normaal onverstoorbaar en juist niet agressief!

Ik hoef geen hond die vriendjes is met iedereen, laat dat duidelijk zijn. Sumiko heeft geen behoefte om met andere hondjes te spelen, als pup al niet echt. Prima hoor, ze hoeft niet te knuffelen en te spelen. Maar ik wil haar wel gunnen dat ze lekker los kan rennen zonder dat ze om de 5 minuten in paniek raakt. Het gaat mij erom dat ze gewoon lekker buiten kan lopen zonder constant bang te hoeven zijn.

**Geplaatst**: 05-02-13 13:52

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 05-02-13 13:52

Ohh ja ik begreep uit je bericht alsof je graag een sociale, vriendelijke hond wilde hebben die met iedereen kan spelen maar dan ben je bij een akita aan het verkeerde adres. Ze hoort idd niet uit paniek andere honden te grijpen. Wat dat betreft super dat je er aan gaat werken!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-02-13 13:57

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 05-02-13 13:57

Nee, het gaat me er gewoon om dat ze niet meer gehinderd wordt door angst. En ik ook niet meer, trouwens. Vroeger zag ze soms een hond die ze leuk vond en dan stoeide en renden ze wat en dan liepen we weer door. Een andere hond snuffelde ze alleen aan en dan wandelde ze weer door en ging ze neit in op speeluitnodigingen. Nu verstijfd ze zodra een hond de focus op haar legt en naar haar toe komt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-13 21:47

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-13 21:47

En zoals beloofd zou ik met dit topic iedereen op de hoogte houden.
Gisteren onze eerste dag cursus gehad en de cursusleider was aangenaam verrast.
Ze is 2x uitgevallen naar een klein blafferig hondje, verder liet ze alles toe. Ik was een beetje gespannen, omdat er twee herders bij waren en over het algemeen mag ze die niet zo, omdat ze met een herder ruzie heeft gehad in het verleden. Ik ben lekker aan het hek blijven staan en heb mijn man met haar aan de slag laten gaan. Als zij wat meer vertrouwen heeft ga ik wel een keer daar staan.
Ditzelfde hondje heeft echter wel aan haar gesnuffeld op een onbewaakt ogenblik, aan het einde van de cursus (toen ze moe was) en het enige wat ze deed was naar voren springen, zonder te blaffen, grommen of er op af te willen gaan.
Planning is om volgende keer haar nog wat dichter bij andere hondjes te laten lopen en de keer erop overweegt de cursusleider om zijn hond even mee te nemen om verder te oefenen.

Hij had iig hele goede hoop voor haar! Yay $*\o/*$

**Geplaatst**: 09-02-13 07:50

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 09-02-13 07:50

Heel stoer dat jullie dit aan gaan pakken! Goed ook dat jullie dit doen d.m.v. een cursus.

Hier lopen een Shar Pei (als pup een paar keer gebeten tijdens de socialisatie) en een Boxer (die uit het asiel komt en beet uit angst). Met de Boxer ben ik net als jij op cursus gegaan en heb de afstand steeds wat kleiner gemaakt. Nu speelt hij los met een herdershond die hij aan het begin totaal niet vertrouwde (uitvallen, grommen en met een beetje pech meteen gericht happen).

Met zowel de Boxer, als de Shar Pei trainen we in de buurt als volgt: zodra een van hen een hond in de gaten krijgt, direct belonen. Dus nog voordat ze de kans krijgen lelijk te doen. Dat zijn we gaan uitbouwen. Inmiddels belonen we alleen nog als ze de hond op een normale manier zijn gepasseerd. Dit lijkt op de trainingsmethode 'click to calm', misschien kun je daar eens naar kijken. Ik weet niet of Sumiko gevoelig is voor voedselbeloning, want onze Shar Pei was dat namelijk totaal niet. Tot we gedroogd vlees ontdekten (drogen we zelf), dus misschien is dat nog een tip?

In een erg stressvolle situatie (bijvoorbeeld in de wachtkamer bij de dierenarts) belonen we om de paar seconden (snoepjes in heel kleine stukjes breken en die als het ware blijven voeren).

Ik blijf jullie even volgen!

**Geplaatst**: 09-02-13 11:51

Geplaatst: 09-02-13 11:51

Wat goed! Leuk dat je ons op de hoogte houdt, ik blijf je verhaal ook volgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-13 14:14

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-13 14:14

Sonja, onze dame is ook niet heel erg voergericht, maar met voldoende afwisseling, steeds iets anders gaat het eigenlijk prima. Ze vindt smackos van pedigree bijvoorbeeld erg lekker

Verder is ze wel speeltjesgericht dus daar werken we ook mee.

**Geplaatst**: 10-02-13 14:26

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 10-02-13 14:26

Oke, dat zijn dus wel 2 voordelen, dat ze daar wel op reageert!

Ik ben benieuwd!

**Geplaatst**: 11-02-13 18:08

Geplaatst: 11-02-13 18:08

super hoor, dit komt wel goed!

en heel herkenbaar ook, ik heb zelf een herplaatser die van nature dominant is, maar door omstandigheden in het verleden (in zijn geval verkeerde behandeling) hier en daar onzeker is geworden. Eigenlijk kan hij goed met alle honden, maar honden die naar hem snappen die pakt hij terug. Ook als het te wild gaat bij de eerste kennismaking zal hij proberen de andere hond tegen te houden om in stilstand kennis te maken. Bij nieuwe honden hou ik hem vast en geef begeleiding, zodat het in ieder geval rustig gaat. Na even snuffelen is het dan ook OK.

Wat ik je erg kan aanraden is het boekje 'kalmerende signalen' van Turid Rugaas. Zij beschrijft hierin de signalen die honden onder elkaar (en ook naar mensen overigens) gebruiken om hun bedoelingen duidelijk te maken. Door je hond te laten merken dat je de signalen ziet, en ze op het juiste moment te belonen, kan je haar gedrag sturen en ontspanning/ rust stimuleren. Ook is het erg prettig als je de andere hond kunt 'lezen', zodat je een betere inschatting kan maken van hoe ze op elkaar zullen reageren bij contact.

Ik weet hoe moeilijk het is om een dominant-onzekere hond te hebben, de meeste mensen schatten ze sowieso verkeerd in, mij is ook al door een aantal mensen gezegd dat mijn hond agressief is, omdat hij dichtbij komt etc.
Ik ben met de mijne bij trainers geweest die hier in de omgeving erg hoog aangeschreven staan, en gelukkig gaven ook zij aan dat het geen agressie is, maar de onzekerheid van de eigenlijk zelfverzekerde hond. Honden met zo'n natuur zullen eerder besluiten tot een uitval dan tot vluchten of zich extreem onderdanig tonen. Dit is inderdaad een kwestie van vertrouwen, wat toch opgedaan moet worden met o.a. een heleboel goede ervaringen en passende begeleiding van jullie als eigenaars.

Ik ben heel benieuwd hoe het bij jullie zal gaan!

**Geplaatst**: 11-02-13 18:13

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 11-02-13 18:13

Goed om te lezen dat je ermee aan de slag gaat.
Als hondentrainer verbaas ik mij echter wel een beetje over de manier waarop dmv het afstand verkleinen.
Hoe groot is de groep waarin je traint?

**Geplaatst**: 11-02-13 18:25

Geplaatst: 11-02-13 18:25

Oef....

Akita's....prachtige honden. Maar als het eenmaal fout gaat..

En volgens mij geef jij ook best veel angst door aan de hond.

Citaat:
hoewel er wel ergens een brok angst bij mij zat en ik het echt megaspannend vond.

Tja, dat het op een cursus goed gaat is natuurlijk leuk. Maar ben jij straks in staat om je eigen angst te verbergen zonder trainer erbij?

Een andere hond zou ik nog lang niet doen.
Jouw hond geeft aan niets van andere honden te willen weten, is voor de meesten zelfs bang en bijt ook nog eens.
Wat nou als ze de nieuwe hond niet accepteert? Wat als jij straks dag en nacht op je hoede moet zijn omdat je huidige hond de nieuwe elk moment naar de strot kan vliegen?

Ik zou eerst maar eens kijken of je deze hond van zijn angsten af kan helpen. Maar dan is het echt noodzaak dat jij ook gaat veranderen en aan je angsten gaat werken. Want het kleinste beetje angst kan al grote gevolgen hebben. Zeker bij Akita's.

Succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-13 18:49

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-13 18:49

Merrieveulen, ik ga kijken voor dat boek, dank

Wildgirl, we zijn met 6 honden.
Met afstand verkleinen bedoeld hij dat we eventueel aan de andere kant van het veld hadden kunnen beginnen en dan langzaam dichter bij de groep gaan staan. In de praktijk bleek dit echter helemaal niet nodig te zijn, ze accepteert het gewoon als we ongeveer 3-4 meter afstand houden van andere honden. Idee was dus dat we een afstand konden zoeken waarbij zij relax was en zich op ons concentreren. Dit belonen en zo langzaam een beetje dichterbij zonder dat ze gestresst zou raken. Wat verbaasd je hieraan?

Kitty1985, op dit moment doet mijn man de cursus met haar, omdat hij geen angst heeft. Eerste stap is haar vertrouwen geven en daarmee ook mij. Los van elkaar dus, zodat ik haar niet kan beinvloeden en andersom. Deze stap gaf geen problemen dus volgende week doe ik mee met de cursus, omdat ik nu heb gezien dat het goed gaat. Ook in het verleden, na deze gebeurtenis heeft ze bij kennismakingen enzo altijd met mijn man gelopen en heb ik afstand gehouden om haar niet te beinvloeden.
Ik ken mezelf en mijn probleem en werk hier heel hard aan. Maar ik weet ook dat als ik weet hoe te handelen ik binnen enkele dagen gewitcht kan zijn. De begeleider weet ook dat ik een ansgt heb en hij zal hier samen met mij aan werken.
W.b. Een tweede hond: bij deze pup worden we begeleid door mensen die sumiko kennen en onze begeleider zal ook een rol spelen. De fokster van de tweede hond is ook de fokster van sumiko. We mogen in de laatste week nog besluiten om nee te zeggen. Ik ga in deze uit van advies van mensen die de situatie in real life kennen en er verstand van hebben, omdat het toch altijd moeilijk is dit te beoordelen van achter een beeldscherm. Ik waardeer je advies, het is zeker iets wat we meenemen. Als we het niet veilig achten met z'n allen komt de pup er niet

planning is echter om eind mei, begin juni een tweede erbij te willen, dus dit is ook waar we naartoe werken.

**Geplaatst**: 11-02-13 18:53

Geplaatst: 11-02-13 18:53

secricible schreef:
Merrieveulen, ik ga kijken voor dat boek, dank

Wildgirl, we zijn met 6 honden.
Met afstand verkleinen bedoeld hij dat we eventueel aan de andere kant van het veld hadden kunnen beginnen en dan langzaam dichter bij de groep gaan staan. In de praktijk bleek dit echter helemaal niet nodig te zijn, ze accepteert het gewoon als we ongeveer 3-4 meter afstand houden van andere honden. Idee was dus dat we een afstand konden zoeken waarbij zij relax was en zich op ons concentreren. Dit belonen en zo langzaam een beetje dichterbij zonder dat ze gestresst zou raken. Wat verbaasd je hieraan?

Kitty1985, op dit moment doet mijn man de cursus met haar, omdat hij geen angst heeft. Eerste stap is haar vertrouwen geven en daarmee ook mij. Los van elkaar dus, zodat ik haar niet kan beinvloeden en andersom. Deze stap gaf geen problemen dus volgende week doe ik mee met de cursus, omdat ik nu heb gezien dat het goed gaat. Ook in het verleden, na deze gebeurtenis heeft ze bij kennismakingen enzo altijd met mijn man gelopen en heb ik afstand gehouden om haar niet te beinvloeden.
Ik ken mezelf en mijn probleem en werk hier heel hard aan. Maar ik weet ook dat als ik weet hoe te handelen ik binnen enkele dagen gewitcht kan zijn. De begeleider weet ook dat ik een ansgt heb en hij zal hier samen met mij aan werken.
W.b. Een tweede hond: bij deze pup worden we begeleid door mensen die sumiko kennen en onze begeleider zal ook een rol spelen. De fokster van de tweede hond is ook de fokster van sumiko. We mogen in de laatste week nog besluiten om nee te zeggen. Ik ga in deze uit van advies van mensen die de situatie in real life kennen en er verstand van hebben, omdat het toch altijd moeilijk is dit te beoordelen van achter een beeldscherm. Ik waardeer je advies, het is zeker iets wat we meenemen. Als we het niet veilig achten met z'n allen komt de pup er niet planning is echter om eind mei, begin juni een tweede erbij te willen, dus dit is ook waar we naartoe werken.

Begrijp ik nu goed dat er misschien nog een akita bij komt?

Wat trouwens erg goed werkt om zenuwen tegen te gaan: Liedjes zingen en goed op je ademhaling denken. Rechtop lopen. Neus in de lucht. Borsten voorruit armen ontspannen en zingen maar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-13 18:56

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-13 18:56

Hihi, ik ken de adviezen inderdaad heel goed, maar op het moment dat 1 van de 2 (of allebei) losloopt in vrij gebied dan zie ik teveel ellende gebeuren (wegrennen tijdens het vechten ofzo waardoor ik ze niet uit elkaar kan halen) om nog te ontspannen. Dus dit is gewoon opbouwen.

Er komt inderdaad een (gecastereerde) reu bij.

**Geplaatst**: 11-02-13 19:00

Geplaatst: 11-02-13 19:00

secricible schreef:
Hihi, ik ken de adviezen inderdaad heel goed, maar op het moment dat 1 van de 2 (of allebei) losloopt in vrij gebied dan zie ik teveel ellende gebeuren (wegrennen tijdens het vechten ofzo waardoor ik ze niet uit elkaar kan halen) om nog te ontspannen. Dus dit is gewoon opbouwen.

Er komt inderdaad een (gecastereerde) reu bij.

Het is dus al een oudere pup?

Reu zal sneller goed gaan dan een teef.
Als teven vechten gaan ze vaak door tot de dood.

Is een proefweek eventueel ook een optie? Dat je een weekje kijkt of het goed gaat, zo niet dat hij weer terug kan na de fokster?
Bij een Akita merk je snel genoeg of iets gaat werken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-13 19:13

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-13 19:13

Nee, het is een jonge pup die gecastreerd zal worden zodra het mogelijk is. Die keuze is inderdaad bewust gemaakt. Teven vechten minder snel, maar als ze vechten... Meidenvenijn

Pup mag altijd terug als het niet goed gaat, ook na 3 maanden of een jaar nog bij wijze van spreke, dus daar heb ik geen zorgen om. Die komt helemaal goed terecht.
Er is goed over na gedacht, door alle betrokkenen, dont worry about that

**Geplaatst**: 11-02-13 19:17

Geplaatst: 11-02-13 19:17

Wat mij hieraan verbaasd is dat je als leider van de hond bewust de afstand opzoekt en daarmee eigenlijk bevestigd dat er een spannende situatie is.
Heel bijzonder dat jouw hondenschool dit aanmoedigt.
De reden dat het vrij goed ging de eerste keer geef je zelf al aan, jouw man kent geen angst en loopt gewoon door/doet niets anders; jullie hond reageert hierop en het gaat goed.
Dit is ook de enige manier waarop je dit soort problemen als baas aan kunt pakken; JIJ bent namelijk degene de aan de hond het signaal ''Niets aan de hand'' of ''Oppassen'' geeft.
Zeker bij een onafhankelijk ras zoals de Akita is dit noodzaak, tel daarbij een zekere dominantie op van de teef en met alle respect, ze wandelt zo over jou heen.
Blijkbaar straalt jouw man meer rust en zekerheid uit waardoor ook zij het vertrouwen heeft dat er er niets aan de hand is.
Ik zou je sterk aanraden niet zozeer aan de hond te gaan sleutelen als wel aan jezelf, daarnaast betwijfel ik inderdaad ook of het slim is nog een hond van dit type aan te schaffen als je zelf snel in de stress schiet.
Zeker een (dominante) reu, kan dan wel eens te pittig zijn.

Trouwens, te zien aan je woonplaats woon je in Groningen>?
Mocht je een keer mee willen trainen, ik geef les bij een vereniging niet ver bij jou vandaan!

edit, ik zie net dat ik iemand anders bedoelde met Groningen....Den Haag is iets verder

**Geplaatst**: 11-02-13 19:20

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 11-02-13 19:20

Wildgirl, is het niet eerder zo dat je eerst de afstand aanneemt waarbij de hond zich nog comfortabel voelt, zodat je dat gevoel 'meeneemt' bij het verkleinen van de afstand? Als de hond eenmaal in gespannen staat verkeert vanwege een andere hond in de buurt, is hij daar lastig uit te halen lijkt me. Of zie ik dat helemaal verkeerd?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-13 19:24

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-13 19:24

Misschien moet me dan nog een keer kijken, want ik woon niet in groningen.
Met alle respect, ik vind het erg bijzonder dat je deze conclusie uit een paar berichtjes haalt. Want de helft klopt gewoon absoluut niet. En gelukkig wordt dat bevestigd door mensen die de situatie kennen en zien en meer weten dan een paar berichtjes. Ze loopt echt absoluut niet over me heen, in tegendeel

en dat niet alleen aan haar, maar ook aan mij gewerkt moet worden weten we allemaal heel goed en is ook meegenomen in ons werkplan. Wat sonja zegt is daar deels de basis van, zoeken waar ze zich vertrouwd voelt en van daaruit vertrouwen zoeken om op te bouwen.
Ik ga er verder niet te diep op in, maar de manier van werken bij deze hondenschool bevalt me ontzettend goed. De hond vertrouwen blijven geven in wat ik doe. Een akita is meer dan alleen dominantie, en dominantie met dominantie bestrijden is absoluut geen oplossing , zeker niet bij de akita.
Ik heb een vereniging gevonden die bij mij past, zou dus niet weten waarom ik een andere zou willen, zelfs als je in de buurt woont.

**Geplaatst**: 11-02-13 19:33

Geplaatst: 11-02-13 19:33

Sonja89 schreef:
Wildgirl, is het niet eerder zo dat je eerst de afstand aanneemt waarbij de hond zich nog comfortabel voelt, zodat je dat gevoel 'meeneemt' bij het verkleinen van de afstand? Als de hond eenmaal in gespannen staat verkeert vanwege een andere hond in de buurt, is hij daar lastig uit te halen lijkt me. Of zie ik dat helemaal verkeerd?

Gedeeltelijk, de grote fout die veel mensen maken is uitgaan van het gedrag van de hond.
''Oooh mijn hond gromt,zet zijn haar en staart op en valt uit DUS ik neem afstand''.(Even gechargeerd en niet van toepassing op TS)
Hiermee creëer je een extra spanningsveld voor de hond.
Een hond die dominant is en vanuit daar onzeker, zal meestal met een grote mond op de andere hond afgaan, zichzelf overbluffen.
Indien jij als baas krampachtig je hond bij je probeert te houden of de andere kant op gaat(en dit gebeurt altijd met een bepaalde spanning vanuit jouw kant, dat is onvermijdelijk) dan bevestig je een spannende of ''onzekere'' situatie voor je hond, een vicieuze cirkel dus.
Ik heb dominante honden van anderen aan een simpel slap lijntje langs andere honden geleid; puur door mijn eigen uitstraling(''dit is doodnormaal,stel je niet zo aan,aandacht graag op mij) veranderden deze honden 180 graden.
Echter, als je daar als baas zijnde niet toe in staat bent...tja, dan is het vragen om problemen.
Met een ras als de Akita maar ook Bull's en bijv herders en andere werkhonden werkt dit dus averechts.
De geleider(en of dit de baas is of niet maakt niet uit) dient aan te geven wat er moet gebeuren; in dit geval dus niets.

Dat de hond van de TS waarschuwt wanneer een andere hond zich opdringt of ''on-honds'' te snel dichtbij komt etc is heel normaal en dient in mijn ogen ook zéker niet afgestraft te worden.
Heel veel honden zijn namelijk slecht gesocialiseerd in het benaderen en uitdagen van andere honden; mijn hond is prima met andere honden zolang ze respectvol zijn.
Komen ze als een malloot op hem af zonder zijn directe ruimte te respecteren dan kunnen ze een snauw verwachten, imo terecht, gaan ze door, dan hapt hij(nooit zonder waarschuwing overigens), ook dit is terecht.

In het geval van de TS zou ik dus NOOIT zelf die afstand opzoeken, heb je te maken met een aggressieve hond(dus niet vanuit onzekerheid maar echt vanuit vechtlust) dan is het een ander verhaal.

**Geplaatst**: 11-02-13 19:40

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 11-02-13 19:40

Wildgirl, ik begrijp wat je bedoelt, maar volgens mij ga jij er in dit geval vanuit dat de andere hond nadert (of jij en jouw hond naderen die andere hond) en dat je dán afstand gaat creëren. Dan geef je inderdaad een verkeerd signaal af, dat volg ik.

Wat ik bedoel, is stel: uit ervaring leer je dat de spanning te groot wordt als jouw hond en de andere hond elkaar op minder dan 10 meter naderen. Dan is 10 meter dus de grens (al zal dit nooit helemaal kloppen, want die grens ligt per situatie en per hond misschien wel ergens anders) en dan weet je wel welke afstand je als 'basis' kunt nemen. Dus: een hond op 10 meter naderen, ontspanning houden en belonen. Dat bevestigen en dan op 9 meter naderen, ontspanning houden en belonen, enzovoorts.

Op deze manier train ik met mijn angstig-agressieve hond en wat er op dit moment gebeurt is dat we een hond passeren op 3-5 meter met losse lijn, mijn hond kijkt wel tot we zijn gepasseerd, dan kijkt hij naar mij en dan beloon ik. Het kijken an sich vind ik uiteindelijk niet gewenst, maar ik beloon hem voor 'niet uitvallen'.

**Geplaatst**: 11-02-13 19:41

Geplaatst: 11-02-13 19:41

secricible schreef:
Misschien moet me dan nog een keer kijken, want ik woon niet in groningen.
Met alle respect, ik vind het erg bijzonder dat je deze conclusie uit een paar berichtjes haalt. Want de helft klopt gewoon absoluut niet. En gelukkig wordt dat bevestigd door mensen die de situatie kennen en zien en meer weten dan een paar berichtjes. Ze loopt echt absoluut niet over me heen, in tegendeel en dat niet alleen aan haar, maar ook aan mij gewerkt moet worden weten we allemaal heel goed en is ook meegenomen in ons werkplan. Wat sonja zegt is daar deels de basis van, zoeken waar ze zich vertrouwd voelt en van daaruit vertrouwen zoeken om op te bouwen.
Ik ga er verder niet te diep op in, maar de manier van werken bij deze hondenschool bevalt me ontzettend goed. De hond vertrouwen blijven geven in wat ik doe. Een akita is meer dan alleen dominantie, en dominantie met dominantie bestrijden is absoluut geen oplossing , zeker niet bij de akita.
Ik heb een vereniging gevonden die bij mij past, zou dus niet weten waarom ik een andere zou willen, zelfs als je in de buurt woont.

Ik had mijn bericht al ge-edit

Ik haal mijn conclusie uit wat JIJ schrijft.
Op het moment dat jouw hond aggressie vertoond naar andere honden terwijl jij als baas erbij bent en je onzeker voelt, neemt jouw hond de leiding over.Punt.
Dat zeg ik niet om je een hak te zetten, dat is een natuurlijk kenmerk van krachtdadige honden.
Het feit dat ze dit niet of vele malen minder doet bij een geleider die niet onzeker is of in de stress schiet is het feitenlijke bewijs hiervan.
Je zegt ''De hond vertrouwen blijven geven in wat ik doe'', imo benader je het hierdoor vanuit de verkeerde hoek.
Je hoeft dominantie zeker niet met dominantie te bestrijden, wél met duidelijkheid a.g wie staat er op nummer 1.
Je hebt niet het makkelijkste ras maar, ook zeker een fijne mooie hond want dat kunnen Akita's heel goed zijn.
Mits ze een sterke persoonlijkheid als baas hebben, die zich niet door een grauw en een snauw van zijn/haar apropós laat brengen.
Teven kunnen fel zijn en zeker als ze dominant zijn, zijn het niet de makkelijksten maar...ze zijn ook vaak wat sneller ''klaar'' ermee.
Heb je er straks een reu bij die (mede hierdoor) dezelfde eigenschappen gaat ontwikkelen dan heb je een groot, erg groot probleem.
Juist voor jou én voor je teef zou het verstandig zijn er een reu bij te zoeken van een wat stabieler,minder krachtig ras.

**Geplaatst**: 11-02-13 19:51

Geplaatst: 11-02-13 19:51

@ ts, weet je zeker dat ze een angstige bijter is? Ik heb zelf ook een dominante, goed gesocialiseerde witte herder reu, die in zijn ogen absoluut geen ongepaste benadering van een andere hond accepteert, hij klapt er dan ook gelijk boven op. Voor mensen is het ongepaste gedrag van een andere hond soms niet te zien, maar voor jou hond wel! Zelfs al loopt een andere hond heel rustig naast zijn baas jouw kant op, als die hond ondertussen constant jouw hond aanstaart, is dat voor jouw dominante hond al ongepast. Ik denk dan ook ( maar kan het mis hebben) dat jouw hond zeker geen angst bijter is, maar ook een goed gesocialiseerde dominante hond is?

Nomineer dit bericht ×