Geplaatst Dit topic start ik voor mijn lieve Duitse Herder Fred, 10 jaar, die in 2 korte dagen van een fitte vrolijke hond naar een hoopje ellende is gegaan. Het begon voorzichtig met (veel) gewankel en weinig eten 2 dagen geleden. Wij dachten: nog één dag aankijken, misschien reageert hij alleen slecht op het nieuwe voer.
Maar gisteren was het omgeslagen tot een kritieke toestand. Hij liep van de buitendeur terug naar de woonkamer, waar hij zijn kleed niet meer haalde en in het midden van de woonkamer bleef liggen voor de rest van de dag. Op een gegeven moment dronk hij zelfs niet meer, hij ademde zwaar, en zijn hoofd kwam amper van de grond. Met tranen in mijn ogen tilden mijn vader en ik hem in de auto en reden naar de dierenarts.
Onbekend met wat er nou precies aan de hand was werden er testjes gedaan en bloed geprikt. Hij had 41 graden koorts en was gevoelig in zijn buik. Hij kreeg hiervoor dan ook een prikje tegen de koorts. Ik merkte op dat hij na +/- kwartiertje al iets alerter was door zijn ogen ,waarna hij vervolgens aan het infuus werd gelegd en antibiotica kreeg toegediend
Fred in de wachtkamer, waar hij normaal angstig om zich heen kijk maar nu amper bewoog.
We worden gelukkig goed op de hoogte gehouden en de DA staat ons altijd duidelijk te woord over te stand van staken. Net ontvingen wij een telefoontje waar we het volgende te horen krijgen:
- Koorts is gedaald naar 39 graden (38-39 is normaal voor honden)
- Hij heeft een lever aandoening (ernstig en tevens dodelijk)
- Hoogstwaarschijnlijk een longontsteking (verklaard de zware ademing)
- Hij drinkt wel weer, maar eet nog niet
- Hij is al veel alerter vergeleken gisteren
- Hij heeft zich omgedraaid vannacht (Goed teken!)
Echter, de DA vermelde dat zijn symptomen erg overeenkomen met een "nieuwe" ziekte in Nederland. De ziekte van Weil. Deze komt uit België en is dodelijk voor zowel honden als mensen!! Een grote shock voor ons natuurlijk.
Dit vond ik op dierenkliniek.nl, wat bij deze ook een waarschuwing is voor mijn mede- Bokkers:
Besmettelijke urine
Aangezien leptospirae (de ziekte van Weil) uitgescheiden worden in de urine, kan elk contact van huid of slijmvliezen met de urine een besmetting veroorzaken. Bovendien overleven leptospirae in stilstaand water (riolen, moerassen, vijvers), dat meestal besmet raakt door de urine van geïnfecteerde dieren (ook zwijmen). Drinken van of contact met dat water, aangetaste planten of kadavers van besmette dieren zijn stuk voor stuk besmettingsbronnen voor de hond en zijn baas!
Jachthonden staan sterk bloot aan besmetting omdat ze vaak in bossen vertoeven en in contact komen met knaagdieren. Dat geldt ook voor alle honden op het platteland. In de regel doet u er goed aan uw hond te beschermen tegen deze ernstige en op de mens overdraagbare ziekte via een aangepast vaccin.
Onze hond was elke dag in het bos en dronk, net als mijn andere hond Phoebe, ook regelmatig uit plassen tijdens onze wandelingen.
Dit is een grote shock voor ons allemaal, vooral omdat dit erg onverwachts komt. Wij doen er ook echt alles aan om onze hond te redden!
Hou je sterk mijn lieve Fred... We denken aan je.
We waren van plan om aankomend weekend ook een heel eind te wandelen met ons hondje in het bos, maar nu ik dit hoor ga ik er een stuk minder rustig heen dan anders. Volgens mij is de ziekte van Weil trouwens geen nieuwe ziekte, maar komt ie terug vanuit het buitenland. (dacht ik..) 
Vanochtend kregen we te horen dat het beter ging, maar dat er alsnog een overlevingskans was van slechts 50%. 
