Opzich heel leuk natuurlijk, ben heel blij dat het zo'n knuffel is maar het is natuurlijk ook de bedoeling dat hij alleen kan blijven!
Ik heb sinds 2 dagen een pupje, bijna 9 weken oud.
Eigenlijk een droompup, heeft zich keuring gedragen toen ik hem ophaalde (alleen maar geslapen), de eerste nacht even gepiept en daarna de hele nacht stil geweest en afgelopen nacht (de 2e nacht dus) helemaal niks meer gepiept.
Heb onwijs veel info gelezen over pups en dus ook over het leren alleen te zijn. Kan alleen nergens vinden wanneer je met die training kan beginnen.
Mij lijkt zo snel mogelijk.
Nu mijn 'probleem'.
Als ik op de bank zit wil hij er heel graag bij wat zich uit in springen, piepen en op mijn voeten zitten. Als ik naar de wc ga, gaat hij piepen. Ik kom pas terug als ik hem een paar seconde niet hoor omdat ik anders het piepen zou belonen. Als ik op de grond zit kruipt hij gelijk op schoot en rolt zich op om te gaan slapen, als hij bij me ligt kruipt hij het liefste in mijn nek.
Nu heb ik hem een hele tijd genegeerd en heeft hij zijn favoriete knuffel gepakt en is daarmee op de mat gaan liggen. Hij ligt nu half te slapen.
Is dit nou de juiste manier? Ik wil het graag goed doen en wil hem niet teveel verwennen door continu bij me te pakken. Komt het doordat hij nog moet wennen en zich bij mij veilig voelt? Maar waar is dan de grens? Of is dit doodnormaal en moet ik gewoon wat harder zijn?
Hij eet prima, heeft nog maar 1x in huis geplast en de rest doet hij allemaal buiten.
Hoop dat jullie mij op weg kunnen helpen met jullie meningen!
