Inmiddels heeft ze wel door dat iets niet mag als ik nee zeg, dat heb ik consequent met alles herhaald.
Maar soms, dan heeft ze zo'n bui en dan zie je dat staartje draaien en die oogjes groot worden en dan valt ze alles aan wat ze tegen komt.
Ze heeft het dan meestal voorzien op mijn voeten, mijn handen als ze die ziet liggen en mijn onderarmen.
Dan vliegt ze erop af, pakt mijn onderarm beet met 2 poten eromheen. zet zich schrap met haar achterpoten en begint in mijn arm te bijten.
En met die scherpe tanden gaat dat steeds vaker tot bloedens toe nu ze meer kracht krijgt.
Het is echt net een luipaard die een antilope gevangen heeft op Discovery, zo doet ze het echt.
Ik ben qua opvoeden toch echt geen leek met kittens, heb ze een tijd gesocialiseerd voor een asiel in de buurt en dat waren kittens van een wilde moeder.
Maar dit, dit krijg ik niet weg, ze zit dan echt in zo'n bui en de enige oplossing is met gevaar voor eigen handen de boel oppakken en op de gang zetten.
Voor de rest is het een schat van een beestje
ze is heel speels en speelt met alles dat beweegt, helemaal goed. Dat doen kittens nou eenmaal. Maar dit is lastig en mijn bezoekers worden ook dikwijls het slachtoffer... iemand nog een tip?

Sorry, ben ik niet met je eens.. Helemaal niet als er ook andere katten in huis rondlopen, doorgaans leren ze snel genoeg waar ze wel met kracht in kunnen bijten en wat bedoeld is om mee te spelen.