Ik heb twee katten van een en sinds een aantal weken daar twee kittens bij, een katertje en een poesje.

Laatst was ik op zoek naar het poesje. Omdat ik dacht dat ik haar misschien per ongeluk in mijn kamer had opgesloten (ze is watervlug) liep ik naar de gang. Daar zat het katertje rustig om zich heen te kijken. Ik riep zijn zusje en hoorde een zacht miauwtje. Liep ik langs hem heen, keek in mijn slaapkamer, niks. Hoorde weer 'mieuw' dus liep terug en keek in de wc, in de badkamer.
Katertje zat nog steeds stoïcijns in de gang

Vervolgens riep ik nog eens, kijkt katertje me aan en doet 'mieuw
'
Zijn zusje lag overigens in diepe slaap op een stoel, hij had me dus de hele tijd laten lopen om me vervolgens na te kijken wat ik toch aan het doen was

Maar goed, deze anekdote leidt wel naar een vraag. Het valt me op dat hij best veel miauwt. Als hij uit zicht is van mij, de kinderen of de andere katten staat hij soms heel eenzaam te schreeuwen. Geen van mijn andere katten heeft dit ooit eerder gehad dus voor mij is het vreemd gedrag.
Mijn grote poez miauwt alleen als ze eten krijgt of als ze een vogeltje ziet.
Mijn grote je-weet-wel kater mieuwt soms uit alle macht en dan komt er niks meer uit dan 'piep'

Mijn kleine poez doet miauw zonder dat er geluid uitkomt.
En klein katertjelief blèrt de boel bij elkaar ter vervanging van de anderen

Het stoort me verder niet hoor, maar is het normaal? Ik heb een Burmees gehad en die kletste ook erg veel maar dat was toch anders, dit doet me meer denken aan onze oude dove demente kat die soms aan het zoeken was naar ons
vind het altijd erg gezellige gesprekjes haha