Candela is een galgo uit Spanje geimporteerd met een bunker vol slechte ervaringen!
Ik had totaal geen ervaring met angstige/getraumatiseerde honden,
maar mijn eerste windhond Jade was na 7 weken in België plots overleden,
en mijn Schotse Collie treurde zo hard dat hij op een 2-tal weken tijd van 35 kilo naar 17 kilo ging...
Er moest dus een hond bij en SNEL, maar aandacht kon ik er emotioneel nog niet aan geven...
Candela was de perfecte oplossing,
bange hond die een andere hond nodig had, maar een hekel had aan mensen.
Beetje bij beetje kwam alles goed, ik kreeg terug nood aan een hond en Candela vond me ondertussen wel ok,
dus nu, zo'n 2 jaar na de adoptie, kan ik met haar wandelen, knuffelen, als ze in de grote tuin los loopt (we hebben 2 delen)
komt ze zonder problemen terug, afijn: we hebben ons werk gehad

Nu is ze echter zodanig opengebloeid dat ze vaak loopt te 'zeuren',
dan gaat ze piepen en zeuren dat ze iets wilt, maar ik weet niet wat

Dan staat ze in het midden van de woonkamer (zoals nu) mij schaapachtig aan te kijken van 'komt er nog wat?'.
Eten heeft ze gehad, buiten is ze geweest, haar favoriete slaapplaatsen zijn vrij, speelgoed wil ze niet,
vandaag is ook een dag dat ze niet gestreeld wil worden, maar wat wil ze dan wél?
Help

voor iemand zegt van 'aan zo'n hond begin je niet zonder ervaring': de organisatie waar ik haar adopteerde
heeft een eigen gedragstherapeute die mij altijd met alles heeft bijgestaan en mij dus wel degelijk geholpen heeft in Candela haar
proces om terug een hond te worden ipv mishandeld hoopje vlees

Ik heb dus ook een mail naar haar gestuurd met mijn huidige bevindingen,
maar wil graag eens de mening kennen van de 'kenners' hier ook
Of z'n bal ligt onder de kast. Trek in een bout...noem maar op. Meneer weet het duidelijk te "vertellen"


