Geplaatst 
Een ruime tijd geleden heb ik bij de zorgboederij, waar ik toendertijd werkte, een konijntje opgehaald. Ze was bedoeld als maatje voor mijn andere voedster (die inmiddels een goed tehuis heeft gevonden). Achteraf bleek mijn vertrouwen te goed en zat ik met een ongecastreerd mannetje. Jammer maar helaas, het is nu eenmaal zo gelopen.
We noemden hem Kruimel(tje). Het is een dwergkonijntje van ruim anderhalf jaar oud. (08-2010).
Nu hadden we in het begin niet door dat het zo'n 'probleemgevalletje' zou worden ...
Toen we hem kregen had hij:
- Aan één kant een half oortje. Zijn oor was afgebeten door de vader, net na de geboorte.
- Een zenuw kapot in zijn pootje.
We zijn, natuurlijk, bij de dierenarts geweest en zij zei dat, als we op zouden letten dat er geen vuil in het oortje zou komen (dus controleren), het geen kwaad kon. Van zijn kapotte zenuw had hij ook geen last, hij ligt enkel een beetje apart met zijn pootje. Als er toch complicaties zouden optreden, waren we altijd welkom.
Een tijd later, Kruimel lag in zijn hok en had het erg benauwd. Ook kwam er vuiligheid uit zijn neus, conclusie : Longontsteking. We hebben hem in huis gehaald en wekenlang heeft hij onder behandeling gestaan. (We moesten hem zelf injecties geven). Toen het eindelijk over was, ging hij weer naar zijn kooi in de, verwarmde, schuur samen met de andere dieren.
Hij heeft vaker dan andere konijnen last van ontstoken ogen en zou, volgens de dierenarts, nooit een hoge weerstand krijgen.
Maar nu is het de zoveelste keer dat hij traanogen (ontstoken ogen) heeft. We hebben hier al druppels voor meegekregen en (2 soorten) oogzalf. Of hij kon er niet tegen of het werkte niet en noem het maar op. En ik ben de wanhoop nabij.
De dierenarts zei dat ik het maar zo goed mogelijk moest proberen met de zalf, maar het blijft maar aan de gang.
Vanavond hebben we zijn oogje schoongemaakt met zakdoeken en sterke thee (ook op aanraden van de dierenarts, is een huis tuin en keuken middeltje). Dit werkt wel beter, maar het probleem is dat het steeds weer terugkomt.
Ik durf hem dus ook nog lang niet naar buiten te doen ('s Zomers gaat hij altijd de hele dag in een grote ren).
(Eigenlijk zocht ik voor hem een goed tehuis, aangezien ik een opvang heb. De laatste maand ging het eigenlijk heel goed, hij staat ook ter adoptie. Maar juist hierdoor hebben we besloten om hem toch een permanent huis te geven, hij mag dus in de opvang blijven).
Iemand die ook zoiets heeft meegemaakt en eventueel advies voor mij heeft? Ik ga sowieso binnenkort naar de dierenarts.
