Geplaatst 
Yukon
1-09-2006 – 14-02-2012
Alaska Malamute, dat was mijn ras.
Grijs, beige en wit, dat waren mijn kleuren.
Lief en aanhankelijk, dat was mijn karakter.
Sterk en in conditie, dat was mijn lichaam.
Trots, dat was ik…
Veel te vroeg ben ik gegaan.
Veel te vroeg en veel te onverwacht overkwam mij dit.
Veel te vroeg en veel te hevig ging ik er aan onderdoor.
Veel te vroeg en veel te snel, moesten ze mij laten gaan.
1 week geleden was ik nog zoals ik altijd was, sterk en onoverwonnen…
http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/424531_2568174483055_1214997677_32046599_254554771_n.jpg
Maar die beruchte week, 2 dagen nadat bovenstaande foto werd genomen, sloeg het noodlot toe, ik scheurde mijn kruisbanden en beschadigde mijn meniscus in mijn rechter achterknie. Herstel was niet te garanderen en duurde vooral erg lang. De kans op hetzelfde in mijn linkerknie wordt na verloop van tijd erg groot, ook heb/had ik HD in mijn linkerheup. Op deze manier ging ik een leven leiden, dat ik niet verdiend had. Ik had zo veel pijn, dat zware medicatie nog steeds niet genoeg was.
Ik wilde wel, maar ik kon niet meer…
Valentijnsdag 2012, een dag met een zwart randje…
Helaas heeft mijn leven maar 5 jaar, 5 maanden en 13 dagen mogen duren.
Veels te kort…
Nu ga ik naar een plek, waar ik altijd over jullie zal waken.
Nu ga ik naar een plek, waar ik altijd zal verblijven.
Nu ga ik naar een plek, waar geluk en vrolijkheid heerst.
Nu ga ik naar een plek, een plek genaamd de hemel…
Yukon
Mooi geschreven .. 
geen woorden voor, heel veel sterkte 
zit met tranen in mijn ogen!
