Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-12 11:44

En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-12 11:44

Wij hebben een Tervuerense herder van 14 jaar, die te groot is voor het ras en hoog op de poten staat.
Drie jaar geleden was hij al behoorlijk oud betreft zijn poten. We hebben glucosamine/chrondroitine gegeven al jaren en de laatste maanden ook metacam. Waar we altijd bang voor zijn geweest is dat er een moment kwam dat hij niet meer kon opstaan, de poten werden steeds minder, hij begon steeds minder te willen lopen en ging nu ook al op een andere manier liggen.

Nu is het waar we zo bang voor waren gebeurd. Hij kan niet meer opstaan, voorheen lukte dat ook wel is niet, maar ondersteunden we hem en dan stond hij weer. Nu kan dat echt niet meer hij zakt direct weer neer.
Dierenarts is gebeld, maar die kan pas vanmiddag komen... mijn hele grote hoop is dat we nog iets voor hem kunnen doen. En waarom ik dan ook dit topic post is dat er misschien mensen met ervaringen zijn of die dit wel is mee gemaakt hebben en dat het toch nog weer goed is gekomen..
En om het even van me af te schrijven... 14 jaar mijn maatje..

**Geplaatst**: 28-01-12 11:54

Geplaatst: 28-01-12 11:54

wij hebben dit gehad met onze golden. hij had HD maar redde het prima op gluco met chondrotine. op het laatst werd opstaan wel moeilijker maar het ging. dan denk je voor jezelf, als hij niet meer zelf op kan staan dan laat ik hem gaan. dit gebeurde, hij kon niet zelf opstaan maar wel met hulp.
daarna liep hij weer vrolijk rond. op een gegeven moment stond hij heel vaak op en lag er een drol. ook niet erg. tot de dag dat hij en hij ook niet meer op kon en wilde staan en in z'n eigen poep lag.
toen de DA gebeld of ze langs wilde komen. ze kon hem een injectie geven met cortisonen maar dat zo tijdelijk zijn.
we hebben toen de beslissing genomen om hem te laten gaan. het is een lapmiddel en voor wie doe je het eigenlijk, voor jezelf of voor de hond?
hij is net geen 14 geworden.

**Geplaatst**: 28-01-12 12:01

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 12:01

wil je heel veel sterkte wensen.
ik weet zeker dat je de juiste keuze zult maken

**Geplaatst**: 28-01-12 12:02

Geplaatst: 28-01-12 12:02

Wij hebben het ook gehad, gelukkig hebben mijn ouders toen besloten dat ze onze hond niet langer wouden laten lijden en hebben hem in laten slapen.. Ik vind dat een hond op deze manier al geen leven meer heeft, kan je het proberen te rekken met pijnstillers, maar dan nog heeft de hond geen leven meer.. Een hond moet er plezier in hebben en kunnen rennen en springen. Zoals Tieme ook zegt, voor wie doe je het, voor de hond of.............

**Geplaatst**: 28-01-12 12:02

Geplaatst: 28-01-12 12:02

besef dat hij toch wel gaat, het kan alleen langer of korter duren.

kijk goed naar je hond en als hij geen plezier meer heeft en pijn, doe dan het meest humane.

sterkte...

**Geplaatst**: 28-01-12 12:09

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 12:09

En dan komt het moment dat je hem moet laten gaan ...

Als je 14 jaar met liefde voor je hond hebt gezorgd en hij heeft een goed leven gehad, bezorg hem dan ook een goede dood, dat heeft hij verdiend. Hoe moeilijk dat ook is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-12 12:12

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-12 12:12

Bedankt al voor alle steun, het is zo verschrikkelijk..

Ik wil het inderdaad zeker niet voor mezelf doen.... maar hij wil nog zo graag.. hij vecht ervoor om op te staan.. hij probeert het keer op keer tot hij weer uitgeput uitrust. Hij wil nog eten, alles en dat maakt het zo verschrikkelijk.. Zijn koppie wil nog.. zijn lijf niet

**Geplaatst**: 28-01-12 12:27

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 12:27

Pff das wel heftig idd! Onze hond wou dus echt niet meer, at niet meer en probeerde het opstaan ook nog amper.. Dat maakte het voor ons 'makkelijker'

**Geplaatst**: 28-01-12 12:32

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 12:32

heel erg veel sterkte met de beslissing die je gaat maken :(:)

**Geplaatst**: 28-01-12 12:36

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 12:36

Sterkte ts.
Grote kans dat je vandaag je maatje moet laten gaan maar tegelijk is dat ook het beste wat je dan voor hem kan doen. Hoe pijnlijk als het ook is.
Als er geen kans of hoop meer is om weer te kunnen opstaan zal hij blij zijn dat jij het verdere lijden voorkomt.
Sterkte :(:)

**Geplaatst**: 28-01-12 12:45

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 12:45

Vraag aan de DA of steroïden nog iets voor de hond kunnen doen. Mijn tervuur van 12 doet het daar erg goed op. Alhoewel ik weet dat ook wij aan het begin van het einde van de weg staan.
Ook bij onze hond is het koppie nog prima maar het lijf.....
Sterkte!

**Geplaatst**: 28-01-12 12:47

Geplaatst: 28-01-12 12:47

Faniek, houden van is ook loslaten..... maar kan me je tweestrijd volledig voorstellen. Houd rekening met het ergste...Sterkte, heel veel sterkte.....

**Geplaatst**: 28-01-12 13:15

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 13:15

Houden van is inderdaad loslaten. Hoe moeilijk ook en kan ik zo goed begrijpen. Als het lichaam niet meer wil en het koppie wel dat is heel moeilijk om te acepteren. Maar hier kan een dierenarts niet veel meer doen. En vol medicatie spuiten is ook vaak niet de oplossing en hebben veel bijwerkingen. Daar is je maatje ook niet mee geholpen. Helaas houdt het een keer op.

Heel veel sterkte met je beslissing.

**Geplaatst**: 28-01-12 13:20

Geplaatst: 28-01-12 13:20

Gut Aniek...
Heel veel sterkte.. Hoop dat de dierenarts nog wat voor hem kan doen.

**Geplaatst**: 28-01-12 13:24

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 13:24

Ontzettend veel sterkte vandaag,ik hoop dat de dierenarts nog iets voor jullie kan betekenen,maar ik denk dat de dag is aangebroken dat je afscheid moet gaan nemen van je maatje,vreselijk...
Maar zoals iemand anders al aangaf:14 jaar lang je maatje geweest en het beste wat je kan doen,is zorgen voor een waardig afscheid,nogmaals heel veel sterkte vandaag en met het nemen van alle beslissingen,moeilijk hoor,om zo in tweestrijd te staan

**Geplaatst**: 28-01-12 13:29

Geplaatst: 28-01-12 13:29

Wij hadden dat vorig jaar ook met onze bouvier. Hij kon op een dag gewoon echt niet meer opstaan. We hebben hem toen ondersteund en naar buiten geholpen, waar hij vervolgens meteen weer om viel. De da is toen geweest en die zei dat hij gewoon op was, hij was 12 jaar.
We hebben hem toen laten gaan, hoe moeilijk ook.

Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 28-01-12 13:30

Geplaatst: 28-01-12 13:30

Heel veel sterkte en kracht toegewenst. "Houden van" is loslaten.

**Geplaatst**: 28-01-12 13:32

Geplaatst: 28-01-12 13:32

Cassidy schreef:
Heel veel sterkte en kracht toegewenst. "Houden van" is loslaten.

mee eens en dat kan echt veel pijn doen.
ik hoop dat je de juiste keuze maakt voor hem

sterkte ermee :(:)

**Geplaatst**: 28-01-12 13:37

Geplaatst: 28-01-12 13:37

drie jaar geleden moest ik ook een beslissing maken voor mijn toen 14jarige mechelaar. Ook zij kon niet zelf opstaan en had problemen om zuurstof binnen te krijgen. Wel even aangekeken en lekker buiten gelegd (het was gelukkig zomer), maar buiten ging ze liggen en verroerde zich geen millimeter. 's nachts zelf naast me in bed gelegd (was ook iedereen blij mee). De laatste zondag heb ik haar zelfs naar buiten moeten dragen en ook weer naar binnen gedragen en maandag naar de DA toe. daar het bericht gekregen dat ze haar wel konden oplappen en dan had ik haar nog een maand misschien nog drie maanden, maar waarvoor. Ik had haar nog drie maanden en zij was helemaal op. Ik heb toen gekozen voor haar en heb haar laten gaan. Het is absoluut geen gemakkelijke beslissing, maar voor haar was het wel de beste.
Natuurlijk kunnen wij de beslissing niet voor je maken, maar uit je verhaal merk ik voorzichtig op dat je van binnen wel weet wat je vandaag te wachten staat.

Heel veel sterkte wanneer de DA komt, wat hij zegt weet ik niet. Maar in de tussentijd knuffel hem nog heel veel.

**Geplaatst**: 28-01-12 13:52

Geplaatst: 28-01-12 13:52

Als je hond geen hondwaardig bestaan meer kan leiden is het mooiste geschenk wat je hem kan geven de pijnloze inspuiting. Ik ga volledig mee met zij die zeggen dat "houden van... is ook kunnen loslaten". Sterkte.

**Geplaatst**: 28-01-12 14:04

Geplaatst: 28-01-12 14:04

Jeetje Faniek...

Jij kent de hond, wij niet. Zoals ik het hoor denk ik alleen maar " $:\$ " "

" "

"

Zeg je echter "hij wil absoluut nog, hij is nog niet klaar, het kán eenvoudigweg nog niet" dan kun je met je DA overleggen over zo'n karretje. Maar bedenk dan heel erg goed wat je hem aandoet, is dat de manier van leven?

Ik hoop bovenal dat de DA inderdaad nog iets voor hem kan doen en duim mee

**Geplaatst**: 28-01-12 14:10

Re: En dan komt het moment dat hij niet meer kan staan...

Geplaatst: 28-01-12 14:10

Gevoel wil er niet aan Faniek, maar je verstand weet het best. Zeker inwendige tweestrijd. Mensen die geen dieren hebben kunnen zich zoiets niet voorstellen, maar het is een van de allerrottigste dingen in het leven. Je zult wel een goede beslissing nemen.

Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 28-01-12 14:23

Geplaatst: 28-01-12 14:23

Krijg kippenvel van je topic.. dit is o zo herkenbaar.
Onze oude bobtail van 14 jaar was precies het zelfde ook zo'n harde bikkel en wilde nog zo graag.
Het lichaam was op maar geestelijk was hij dat echt nog niet!
We hebben eigenlijk een jaar zo lopen aanrommelen, ook met medicijnen maar ook hem helpen met opstaan.
Dat extra luppie bij zijn kont had hij soms nodig en dan liep hij als een tierelier..
Deed hij dat maar niet dan was het schuldgevoel meteen een stuk minder geweest.
Zo hebben we hem nog een halfjaar gehouden, zonder onze hulp kon hij niet meer opstaan.. ook wel eens zo gepoept, hij wilde toen zo graag opstaan.. jeetje wat schaamde hij zich toen!
Hij kreeg een abcesje bij zijn kont die hij steeds stuk maakte, hij heeft toen een kap om zijn hoofd gekregen, Hij had daar zo'n spughekel aan dat hij overal tegen aan ramde om hem af te krijgen.
Conclusie, in ene schoot een nekhernia er bij hem in.. met spoed met een gillende hond naar de d.a en gelukkig daar al weer weg gezakt..
Konden er weer extra medicijnen tegen aangooien om ook dit te verzachten, maar gelukkig kozen wij voor euthanesie, het was goed zo!
Het was mijn vaders beste vriend, daarom heeft het wat langer moeten duren mijn vader kon nog geen afscheid nemen.
Al met al denk ik dat hij de laatste 1.5 jaar nog een top leventje heeft gehad ( naast het niet zelf kunnen opstaan) maar het is een keertje klaar..

Ik wens je vandaag ontzettend veel sterkte toe, wees maar blij dat je hem een handje kan helpen en hij een top leven bij jullie heb gehad.

**Geplaatst**: 28-01-12 14:30

Geplaatst: 28-01-12 14:30

Het is heel moeilijk als je hond nog wil , maar niet meer kan . Er zijn honden , de meeste trouwens die zelf niet opgeven en blijven vechten , vraag is of er een meerwaarde voor de hond is om te worden opgepept voor een paar weken of maanden.
Belangrijkste is dat jij moet doen waar jezelf het meest vrede mee hebt .

Veel sterkte , ik weet hoe het voelt en hoe rot het is als jij moet beslissen over het leven van je maatje

**Geplaatst**: 28-01-12 14:50

Geplaatst: 28-01-12 14:50

lieve aniek,
heel veel wijsheid :(:)

dit is zo moeilijk, als het lijf nietmeer kan. hele dikke knuffel van ons uit hoofddorp

Nomineer dit bericht ×