Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 18:16

Therapiehond voor autistisch kind, ervaringen?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 18:16

Sorry Mods als dit topic hier verkeerd staat..

Hallo allemaal!

Ik zal mezelf eerst even voorstellen: Ik ben Lisanne, 16 jaar en heb een autistisch broertje van 10. Hij is PDD-NOS gediagnostiseerd. Maar behalve autisme heeft mn broertje ook nog een zware taalachterstand. Hij loopt zeker een paar jaar achter qua praten, lezen en schrijven. Hij zit hiervoor op een speciale spraaktaalschool.

Nu zijn mijn moeder en ik al een tijdje aan het nadenken over een therapiehond voor autistische kinderen. Mijn broertje is niet heel zwaar autistisch, maar hij praat en communiceert gewoon ronduit slecht.
Mijn moeder en ik hebben dus wat rondgevraagd en flink internet doorgespit over dit onderwerp. En toch twijfelen we nog. Of tenminste, mijn ouders twijfelen, ik niet, ik wil dolgraag een hond :')

Mijn ouders hebben vroeger nooit honden gehad. Zijn er dus ook niet mee opgegroeid, en daarom zou het voor ons een flinke stap zijn om een hond te nemen. En behalve dat, is mijn vader er behoorlijk kritisch over. 'Heeft het zin voor Yorick?' (mijn broertje dus) 'Hoe kan zo'n hond er nou voor zorgen dat hij beter gaat communiceren en praten?' 'Wat als de hond doodgaat?' En ga zo maar verder.

Even op een rijtje wat voor ons de voor en nadelen zouden zijn:
Voordelen:
1. Een vriend voor mn broertje, die hem nooit in de steek zal laten, en nooit zal oordelen als hij een keer boos wordt, of wat dan ook. In tegenstelling tot al zn andere 'vriendjes'...
2. Als ik over een paar jaar het huis uit ga, is hij niet 'alleen'. Mijn broertje is namelijk ontzettend aan me gehecht.
3. Een therapiehond zou zijn spreken en communicatie ten goede komen.
4. Het zou goede invloed hebben op zijn 'autistische buien', om het maar even zo te noemen..

Nadelen: (inspiratie via mijn vader, haha)
1. Wat als Yorick na 3 maanden 'uitgekeken' is op de hond?
2. Wat als Yorick bang is/blijft voor de hond? (Hij is op dit moment vrij terughoudend naar honden toe. Ik merk aan hem dat hij ze te onvoorspelbaar ofzo vindt. Maar misschien dat dit met enige training met een rustige hond snel verholpen is?)
3. We hebben nog nooit een hond gehad. En natuurlijk, als dit plan allemaal doorgaat, nemen we goede beleiding!!

Dus mijn vraag was:
Wie kan ons helpen met informatie, en dan vooral ervaringen?
We zijn vooral ontzettend benieuwd of therapiehonden nou écht zo'n goed effect hebben op autistische kinderen, of dat het allemaal wel meevalt.
Nogmaals, als we eraan beginnen, doen we dit zeker met begleiding!

Ik hoop echt dat iemand ons kan helpen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 19:23

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 19:23

Is er niemand die mij kan helpen?

**Geplaatst**: 18-01-12 19:28

Geplaatst: 18-01-12 19:28

Misschien kan je deze site eens doornemen?

http://www.therapiehond.nl/

Bedenk wel dat je waarschijnlijk niet 'zo maar' een hond kan nemen. Niet elk ras is geschikt en jullie hebben geen ervaring met honden. Honden kunnen 'anders' reageren op mensen die 'anders' reageren. In positieve en in negatieve zin... maar ik denk dat er op de site veel antwoorden op je vragen staan.

Succes!

**Geplaatst**: 18-01-12 19:29

Geplaatst: 18-01-12 19:29

Omdat nog niemand gereageerd heeft, even een reactie.

(oh, inmiddels al wel een reactie)
Ik heb een keer een heel artikel in de krant gelezen hierover, wij hadden ook een hond op de cursus die dit 'werk' deed dacht ik. Een labrador.
Wat ik ervan gehoord heb is het heel positief, ik geloof er (voor zover ik er van weet, ik heb me er niet in verdiept) ook wel in.

Wij hebben pleegkinderen in huis (niet autistisch), en die hebben ook veel baat bij de honden (wij hebben Labradors en Malthezers).
Maar helaas, ik kan je niet echt helpen. Heb wel ervaring met honden, en kan je vertellen dat als je ze ooit hebt gehad, je niet meer zonder wilt

(in mijn geval dan).
Misschien zijn er organisaties die je kunt bellen?

edit: en ja, een hond kan altijd dood gaan. Ik ben er ook altijd 'bang voor' dat mijn paarden dood gaan. Maar ja, het heeft ook geen zin om alles dan maar uit de weg te gaan. Heel cru misschien, maar jij kan ook dood gaan, je ouders kunnen ook dood gaan en hij kan zelf wel overlijden.

**Geplaatst**: 18-01-12 19:42

Geplaatst: 18-01-12 19:42

Ik wil even reageren op punt 2 van de nadelen

Ik werk zelf op een dierenasiel en we worden regelmatig gebeld door ouders waarvan de kinderen bang zijn voor honden.
Vaak vragen ze dan of wij ze daar mee kunnen helpen.
Vaak doen we dat dan ook als de ouders de kinderen zelf begeleiden ( wij zoeken uiteraard de hondjes uit, die hiervoor geschikt zijn )

mischien zou je eens kunnen vragen bij het asiel bij je in de buurt of je dat eens mag doen, zitten namelijk altijd verschillende honden, rustig, druk, groot, klein enz.
Dan kan je broertje wat meer aan honden wennen voordat je er zelf eentje in huis neemt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 19:43

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 19:43

Embe schreef:
Misschien kan je deze site eens doornemen?

http://www.therapiehond.nl/

Bedenk wel dat je waarschijnlijk niet 'zo maar' een hond kan nemen. Niet elk ras is geschikt en jullie hebben geen ervaring met honden. Honden kunnen 'anders' reageren op mensen die 'anders' reageren. In positieve en in negatieve zin... maar ik denk dat er op de site veel antwoorden op je vragen staan.

Succes!

Dank je wel voor je tip! We zullen die site eens gaan doorspitten.

En we houden (in het geval dat het allemaal doorgaat) er ook zeker rekening mee dat we nog nooit een hond hebben gehad en zullen daardoor een wat 'makkelijker' ras kiezen. Ook willen we absoluut goede begleiding in het opvoeden voor een echte therapiehond, we gaan zeker niet zelf wat aanklooien.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 19:46

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 19:46

_Pansy_ schreef:
Omdat nog niemand gereageerd heeft, even een reactie. (oh, inmiddels al wel een reactie)
Ik heb een keer een heel artikel in de krant gelezen hierover, wij hadden ook een hond op de cursus die dit 'werk' deed dacht ik. Een labrador.
Wat ik ervan gehoord heb is het heel positief, ik geloof er (voor zover ik er van weet, ik heb me er niet in verdiept) ook wel in.
Wij hebben pleegkinderen in huis (niet autistisch), en die hebben ook veel baat bij de honden (wij hebben Labradors en Malthezers).
Maar helaas, ik kan je niet echt helpen. Heb wel ervaring met honden, en kan je vertellen dat als je ze ooit hebt gehad, je niet meer zonder wilt (in mijn geval dan).
Misschien zijn er organisaties die je kunt bellen?

edit: en ja, een hond kan altijd dood gaan. Ik ben er ook altijd 'bang voor' dat mijn paarden dood gaan. Maar ja, het heeft ook geen zin om alles dan maar uit de weg te gaan. Heel cru misschien, maar jij kan ook dood gaan, je ouders kunnen ook dood gaan en hij kan zelf wel overlijden.

Bedankt voor je reactie!
Mag ik vragen wat voor baat het precies bij jullie pleegkinderen heeft?

Mag natuurlijk ook altijd pb!
Dit vraag ik omdat we natuurlijk een zo goed mogelijk beeld willen krijgen van hoe dit positief kan gaan werken.
En we gaan inderdaad eens contact opnemen met een organisatie, die kunnen ons hopelijk wel verder helpen.

**Geplaatst**: 18-01-12 19:47

Geplaatst: 18-01-12 19:47

Ik werk in het SBO en heb ieder jaar een aantal autistische kinderen in de klas, "zware"en "minder zware".
Een aantal keer per jaar neem ik mijn 2 hondjes mee naar school. Vooral die kinderen gaan languit in de klas liggenen zijn heerlijk aan het knuffelen met de hondjes.
Ook hebben wij een pleegkind in huis gehad die behoorlijke autistische kenmerken had. Hij had aan de honden veel steun en dat waren echt zijn maatjes. Zelf vind ik het erg aandoenlijk hoe de dieren op deze kinderen reageren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 19:48

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 19:48

princesmax schreef:
Ik wil even reageren op punt 2 van de nadelen
Ik werk zelf op een dierenasiel en we worden regelmatig gebeld door ouders waarvan de kinderen bang zijn voor honden.
Vaak vragen ze dan of wij ze daar mee kunnen helpen.
Vaak doen we dat dan ook als de ouders de kinderen zelf begeleiden ( wij zoeken uiteraard de hondjes uit, die hiervoor geschikt zijn )

mischien zou je eens kunnen vragen bij het asiel bij je in de buurt of je dat eens mag doen, zitten namelijk altijd verschillende honden, rustig, druk, groot, klein enz.
Dan kan je broertje wat meer aan honden wennen voordat je er zelf eentje in huis neemt.

Dat is wel een heel goed idee! Ga ik zeker even overleggen met mijn ouders.
Het is niet per sé dat hij heel bang is voor honden. Want als je aan hem vraagt: Vind je honden leuk? Dan is het antwoord ja. Maar zodra er eentje te dichtbij komt, vind hij dat toch wel spannend :')

Waarschijnlijk omdat hij het moeilijk vind om te zien wanneer een hond iets doet en waarom.
Maar jou ervaringen zijn dus dat deze 'angst' met training gewoon verholpen kan worden?

**Geplaatst**: 18-01-12 19:49

Geplaatst: 18-01-12 19:49

Ik weet dat dieren een heel goede uitwerking kunnen hebben op autistische mensen, maakt eigenlijk weinig uit wat voor dier. Hond, kat, paard, volgens mij maakt dat weinig uit. Ik ben zelf ook autistisch (Asperger) en ik vind het heerlijk om bij dieren te zijn. In het geval van mijn pony's: ze zijn stil dus minder prikkels, ze maken je niet belachelijk als je een keer je haar niet gekamd hebt. Ze zijn heel accepterend. Je leert communiceren. Je kan er lekker mee knuffelen. Het geeft troost als jeje weer eens niet begrepen voelt door de mens. enzovoort.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 19:50

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 19:50

Jeannette schreef:
Ik werk in het SBO en heb ieder jaar een aantal autistische kinderen in de klas, "zware"en "minder zware".
Een aantal keer per jaar neem ik mijn 2 hondjes mee naar school. Vooral die kinderen gaan languit in de klas liggenen zijn heerlijk aan het knuffelen met de hondjes.
Ook hebben wij een pleegkind in huis gehad die behoorlijke autistische kenmerken had. Hij had aan de honden veel steun en dat waren echt zijn maatjes. Zelf vind ik het erg aandoenlijk hoe de dieren op deze kinderen reageren.

Wat fijn om te horen! Het lijkt me zo apart om te zien hoe dat werkt. Vandaar dat we ook willen kijken of dit misschien een mogelijkheid is om mijn broertje meer uit zn schulp te krijgen en om te zien of het echt een positief effect heeft op zijn praten en communicatie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 19:52

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 19:52

antje_vip schreef:
Ik weet dat dieren een heel goede uitwerking kunnen hebben op autistische mensen, maakt eigenlijk weinig uit wat voor dier. Hond, kat, paard, volgens mij maakt dat weinig uit. Ik ben zelf ook autistisch (Asperger) en ik vind het heerlijk om bij dieren te zijn. In het geval van mijn pony's: ze zijn stil dus minder prikkels, ze maken je niet belachelijk als je een keer je haar niet gekamd hebt. Ze zijn heel accepterend. Je leert communiceren. Je kan er lekker mee knuffelen. Het geeft troost als jeje weer eens niet begrepen voelt door de mens. enzovoort.

Ik krijg zo'n glimlach op mn gezicht van jou post

Dat is inderdaad ook wat ons zo aantrekt in het idee van een therapiehond. Het zou voor mijn broertje echt een vriendje zijn, die hem niet veroordeeld en er eigenlijk gewoon 'altijd voor hem is'.

**Geplaatst**: 18-01-12 19:53

Geplaatst: 18-01-12 19:53

Ik zou als eerste gaan voor een hond. En als de hond een geschikt karakter heeft gaan trainen voor een specifiek doel.
Een hond aanschaffen en dan perse willen dat het een hulphond wordt, gaat niet werken. Ook als een pup qua karakter geschikt lijkt, hoeft dit lang niet altijd echt zo te zijn als ze volwassen worden/zijn.

Wat ga je doen als een hond niet geschikt is? Of niet goed met boze buien om kan gaan?

**Geplaatst**: 18-01-12 19:53

Geplaatst: 18-01-12 19:53

Therapeutisch paardrijden helpt ook. Ze gaan hun lichaam meer ontspannen door de bewegingen van het paard.

**Geplaatst**: 18-01-12 19:54

Geplaatst: 18-01-12 19:54

@ Antje: $_/-\o_$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 19:58

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 19:58

Thirty schreef:
Ik zou als eerste gaan voor een hond. En als de hond een geschikt karakter heeft gaan trainen voor een specifiek doel.
Een hond aanschaffen en dan perse willen dat het een hulphond wordt, gaat niet werken. Ook als een pup qua karakter geschikt lijkt, hoeft dit lang niet altijd echt zo te zijn als ze volwassen worden/zijn.

Wat ga je doen als een hond niet geschikt is? Of niet goed met boze buien om kan gaan?

Mijn ouders willen waarschijnlijk een 3daagse cursus gaan doen van de stichting 'Paws'.
Het is best een lang verhaal om uit te leggen wat het precies is, dus iedereen kan het beter even op deze site lezen:
http://www.paws.nl/workshops

Zoals je daar kunt lezen wordt er heel veel aandacht aan besteed aan het selecteren en trainen van een hond. Wat voor hond binnen onze gezinssituatie zou passen etc. Het is dus wel echt de bedoeling dat het in eerste plaats een therapiehond voor mijn broertje wordt, en in tweede plaats gezinshond.

**Geplaatst**: 18-01-12 20:00

Geplaatst: 18-01-12 20:00

Ik heb zelf twee autistische broertjes en we hebben een hond in huis. Niet bewust gekocht vanwege mijn broertjes, maar heeft zeker wel meegewerkt in de beslissing.
Hond is inmiddels 11 jaar oud en al een stuk rustiger dan dat ie was. In het begin vonden mijn broertjes het wel lastig dealen met die onvoorspelbaarheid, maar ik denk dat ze daar ook wel makkelijker mee om gaan sinds die tijd (ze zijn natuurlijk ook een stuk ouder geworden). Daarnaast wordt die onvoorspelbaarheid natuurlijk veel minder als de hond ouder wordt. Als het een puppy is springen ze nog alle kanten op

Maar het heeft zeker nut gehad, ze kunnen makkelijker praten tegen Max en het is toch een soort stabiele factor in het gezin. Als iedereen weg is (gebeurt heel weinig) dan is Max er toch voor een knuffel en wat gezelligheid.

Ik denk wel dat je hele duidelijke afspraken moet maken over het opvoeden van jullie hond. Mijn twee broertjes hebben er allebei nogal andere ideeën over en dat kan nogal botsen. De een leert het zo van mn moeder, de ander leert het tegenovergestelde van mijn vader wat voor aardig wat ruzies zorgt

Vooral die onduidelijkheid die dat dan heeft (moet ik dit nou wel of niet toestaan van 'm) is voor hun heel vervelend, en voor die hond natuurlijk ook niet fijn.

Heel veel plezier met het uitzoeken van een hondje!

Vind 'autistische buien' trouwens wel een rare benaming. Autisme bestaat niet uit buien, maar is het hele gedrag en karakter van iemand. Maar dat zal je zelf weten ;p Alleen een beetje een ongelukkige benaming

Edit: Dat 'uitgekeken zijn op' is denk ik iets wat je het beste zelf in kan schatten. Hier thuis is dat echt niet het geval, maar dat verschilt natuurlijk per persoon. Hebben jullie niet eerder een konijn/cavia/hamster oid gehad waar hij voor moest zorgen? Anders zal het lastig inschatten zijn, maar ik denk dat de kans erg klein is.

Laatst bijgewerkt door Marloes op 18-01-12 20:02, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-01-12 20:01

Geplaatst: 18-01-12 20:01

Maar dat zou dus beter andersom zijn. Eerste plaats een gezinshond. Want je weet nooit of je hond wel geschikt is, zelfs met een cursus.
Een timide pup in het nest kan zomaar tot een waar monstertje uitgroeien en andersom.

Dan kan je daarna gaan trainen als therapiehond, als de hond daar een geschikt karakter voor heeft.

Maar goed, wat ga je doen als de hond het niet aankan?

**Geplaatst**: 18-01-12 20:03

Geplaatst: 18-01-12 20:03

Aha, goed zo... dit is ook de organisatie die de opleiding van blindengeleidehonden doet in Nederland. Heel goed om daar je info vandaan te halen en het op die manier te doen!

Edit: Ik bedoel 'Paws'

**Geplaatst**: 18-01-12 20:24

Geplaatst: 18-01-12 20:24

Mijn broertje heeft ook een vorm van Autisme, namelijk Asperger.
Wij hebben drie jaar geleden de knoop doorgehakt een hond te nemen, in de hoop dat hij wat losser kwam in zijn doen en laten. Op het moment licht hij nogsteeds op als hij met onze hond bezig is, of speelt, of aait. Hij is veel levendiger geworden, praat veel meer en is niet meer zo op zichzelf.

Labradors zijn geweldige honden voor kinderen met problemen. Onze reu weet precies aan te voelen wat mijn broertje nodig heeft, bijvoorbeeld als hij alleen moet zijn of de hond wil knuffelen. Destijds hebben wij de pup uitgekozen, en er zijn nog wat dingen qua gehoorzaamheid waar we aan mogen werken, maar al met al is onze Bliep een superhond, ook voor mij.

Verder hebben wij geen therapiehond-cursus gedaan ofzo. Onze lieve Labrador weet precies wat hij met mijn broertje moet.
We hebben 2 gehoorzaamheidscursussen gedaan.

**Geplaatst**: 18-01-12 20:31

Re: Therapiehond voor autistisch kind, ervaringen?

Geplaatst: 18-01-12 20:31

Wij hebben een labradoodle, die staan bekend dat ze gebruikt worden als hulphond ook voor mensen met autisme. Ik heb werkelijk nog nooit zo'n zachtaardige, lieve, opgewekte hond meegemaakt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 20:46

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 20:46

Marloes schreef:
Ik heb zelf twee autistische broertjes en we hebben een hond in huis. Niet bewust gekocht vanwege mijn broertjes, maar heeft zeker wel meegewerkt in de beslissing.
Hond is inmiddels 11 jaar oud en al een stuk rustiger dan dat ie was. In het begin vonden mijn broertjes het wel lastig dealen met die onvoorspelbaarheid, maar ik denk dat ze daar ook wel makkelijker mee om gaan sinds die tijd (ze zijn natuurlijk ook een stuk ouder geworden). Daarnaast wordt die onvoorspelbaarheid natuurlijk veel minder als de hond ouder wordt. Als het een puppy is springen ze nog alle kanten op
Maar het heeft zeker nut gehad, ze kunnen makkelijker praten tegen Max en het is toch een soort stabiele factor in het gezin. Als iedereen weg is (gebeurt heel weinig) dan is Max er toch voor een knuffel en wat gezelligheid.

Ik denk wel dat je hele duidelijke afspraken moet maken over het opvoeden van jullie hond. Mijn twee broertjes hebben er allebei nogal andere ideeën over en dat kan nogal botsen. De een leert het zo van mn moeder, de ander leert het tegenovergestelde van mijn vader wat voor aardig wat ruzies zorgt Vooral die onduidelijkheid die dat dan heeft (moet ik dit nou wel of niet toestaan van 'm) is voor hun heel vervelend, en voor die hond natuurlijk ook niet fijn.

Heel veel plezier met het uitzoeken van een hondje!
Vind 'autistische buien' trouwens wel een rare benaming. Autisme bestaat niet uit buien, maar is het hele gedrag en karakter van iemand. Maar dat zal je zelf weten ;p Alleen een beetje een ongelukkige benaming

Edit: Dat 'uitgekeken zijn op' is denk ik iets wat je het beste zelf in kan schatten. Hier thuis is dat echt niet het geval, maar dat verschilt natuurlijk per persoon. Hebben jullie niet eerder een konijn/cavia/hamster oid gehad waar hij voor moest zorgen? Anders zal het lastig inschatten zijn, maar ik denk dat de kans erg klein is.

Heel erg bedankt voor je post, daar hebben we wat aan!
En die 'autistische buien' is inderdaad niet handig omschreven :')

Ik bedoel natuurlijk woedeaanvallen/ zich onbegrepen voelen of voor de buitenstaander 'vreemd reageren', etc.
We zullen zeker goede afspraken maken wat betreft de opvoeding van de hond. Ik denk dat het handig is als we tegen die tijd daar echt een lijst voor maken en ergens in huis ophangen

En we hebben een hele lieve poes, waar mn broertje tot zn 5e ongeveer niet zoveel van moest hebben, nu zit hij steeds vaker naast haar mandje (jaja, t is een verwende dame hoor :')

) en is heel lief voor haar. Maar wij denken persoonlijk dat een hond meer 'een vriend' voor hem zou zijn dan milou. Maar het is niet zo dat hij dieren totaal niks vind.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 20:49

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 20:49

Thirty schreef:
Maar dat zou dus beter andersom zijn. Eerste plaats een gezinshond. Want je weet nooit of je hond wel geschikt is, zelfs met een cursus.
Een timide pup in het nest kan zomaar tot een waar monstertje uitgroeien en andersom.

Dan kan je daarna gaan trainen als therapiehond, als de hond daar een geschikt karakter voor heeft.

Maar goed, wat ga je doen als de hond het niet aankan?

Nee klopt, je weet nooit van te voren of de hond geschikt is.
Maar verschillende organisaties zeggen dat je wel goed naar het ras kunt kijken, en dat bepaalde rassen vaak heel geschikt zijn voor kinderen met autisme, bijvoorbeeld labradors, golden retrievers, labradoodle etc. En het lijkt me sterk dat de hond 'het niet aankan', want mijn broertje is niet extreem autistisch, om het maar even zo te zeggen.. De hond moet gewoon een vriendje voor hem zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-01-12 20:50

Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-12 20:50

Embe schreef:
Aha, goed zo... dit is ook de organisatie die de opleiding van blindengeleidehonden doet in Nederland. Heel goed om daar je info vandaan te halen en het op die manier te doen!

Edit: Ik bedoel 'Paws'

Ja, precies, we willen het wel meteen 'goed' doen! :')

En jullie hebben een labradoodle? Wij zitten ook over dat ras na te denken. Wordt inderdaad veel gebruikt als therapiehonden voor autistische kinderen, en het verhaart niet (mama blij :')

).
Lijken me hele leuke honden!

**Geplaatst**: 18-01-12 20:52

Geplaatst: 18-01-12 20:52

Voor mij persoonlijk is een hond ook meer dan een kat. Ik heb bij een kat vaak niet echt het idee dat ze je herkennen, bij een hond is dat gevoel sterker en zal je denk ik ook meer een 'vriendschapsgevoel' hebben zeg maar. Zelf zou ik het gewoon een kans geven, als ie naast de mand van een poes gaat zitten zal het met een hond ook niet zo'n probleem zijn, toch? Behalve als ie hem echt eng vindt natuurlijk...

Laat je vooral goed informeren over het soort hond, de een is over het algemeen makkelijker dan de ander. Wij hebben zelf een Drentsche Patrijs en dat is echt een schat van een hond. Ontzettend rustig maar kan ook nog gezellig spelen terwijl ie inmiddels al 11 is en bijna 12 wordt. De meeste honden zijn met 8 al best 'oud' en aan hem begin je nu pas te merken dat ie echt een dagje ouder wordt. Dat is waarom we zo'n hond hebben gekozen. Zou er gewoon goed naar kijken of je een speelsere hond wilt of een 'rustige' Labrador.

Edit: Ik denk dat er wel zeker honden zullen zijn die moeite hebben met kinderen met een beperking. Tenminste, ik werk zo nu en dan op een zorgmanege waar kinderen met een vorm van autisme komen paardrijden op een therapeutische manier. Ze hebben een keer een paard op proef gehad die bij sommige kinderen echt bijna over het draad sprong omdat hij het gewoon niet aankon. Voor een paard is het mentaal best zwaar en de een kan daar beter mee om gaan dan de ander. Ik weet niet in hoeverre dat met honden zo is, maar kijk er wel goed naar!

Nomineer dit bericht ×