Ik heb sinds een maand of 2 een Keeshond teef van 5 jaar in huis, wat op t eerste gezicht een schat van een beest lijkt te zijn.
Probleem is dat ze geen vreemden in haar buurt accepteert, en buiten op straat géén enkele andere hond.
Ik zal deze problemen 1 voor 1 zo goed mogelijk proberen te omschrijven.
Het is allemaal 10x zo erg geworden sinds mijn moeder overleed, ik ben echt aan het eind van mijn latijn..
Probleem 1. Vreemden
Als de deurbel gaat, breekt de hel los. Blaffen totdat je oren ervan suizen. Als ik op haar afloop om haar hiervoor te corrigeren, word ze wel onderdanig en houd ze ook haar mond, maar op t moment dat ik de deur open doe begint het weer.
Als de 'vreemde' eenmaal binnen is, houd het blaffen op. Ze snuffelt even en gaat dan weer haar eigen gang.
Als kind heb ik altijd geleerd een vreemde hond NOOIT zomaar te aaien. Niet iedereen denkt hier hetzelfde over, en ik zeg dan ook tegen iedereen die binnenkomt haar geen aandacht te geven. Ze komt vanzelf wel bij je.
Maar op t moment dat er toch iemand is die haar wil aaien, hapt ze naar diegene. Ze bijt niet, houd ook niet vast, ze hapt en loopt dan gauw weg. Nu is dit natuurlijk niet goed te praten, want een hap kan ook raak zijn, ook al is het niet zo bedoeld.
Ze gromt, ze hapt(niet gericht), loopt weg.
Probleem 2. Honden.
Sinds kort hebben we Vito. Een 5jarige husky reu. Een schat van een beest, ontzettend sociaal. Gaat prima met die 2 in 1 huis, zolang Vito Vitani maar met rust laat. Ook buiten is het net Jut en Jul.
Totdat Vitani een andere hond ziet. Dat is echt een drama. Trekken, blaffen, grommen, noem maar op. Een waas krijgt ze dan.
Je kunt haar op haar zij leggen, je kunt haar proberen te laten focussen op jou, maar ze ziet je dan gewoon niet. Tenminste, zo lijkt het.
Nu, ik schreeuw niet, ik praat het liefst ook niet, maar ik probeer haar wel dusdanig kalm te krijgen dat ze relaxed.
Als ze eenmaal relaxed op haar zij ligt en ze staat weer op, is ze de andere hond weer aan het zoeken.
Dit is alleen aan de riem! Als ze losloopt op hondengebied, loopt ze naar die andere hond toe, snuffelt en loopt dan weer weg, maar hier in de buurt is het niet toegestaan je hond los te laten..
Ik ben nu dus aan het rondkijken naar eventueel een goede en effectieve gedragstherapeut in de buurt van Almelo om Vitani wat socialisme bij te brengen, want ik heb het idee dat zij dit nooit geleerd heeft.
Het is niet alleen ergerlijk en beschamend voor mij, ook voor Vitani lijkt me dit geen doen zo.
Mocht iemand tips/advies, ervaring hebben of een goede therapeut weten, laat maar horen!
Laten we het wel netjes en gezellig houden