Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek


) dan lijkt het me iets dat al langer in je hoofd zit wellicht en dat kan de hond natuurlijk ook aanvoelen , dat baasje twijfelt of de hond wel bij het gezin moet blijven horen
Dinges11 schreef:Plintjes bijten hoeft zeker niet alleen voort te komen uit te weinig aandacht. Daar kunnen nog legio andere redenen aan ten grondslag liggen. Het is te simpel gezegd om daar te weinig aandacht aan te koppelen.
pmarena schreef:Dinges11 schreef:Plintjes bijten hoeft zeker niet alleen voort te komen uit te weinig aandacht. Daar kunnen nog legio andere redenen aan ten grondslag liggen. Het is te simpel gezegd om daar te weinig aandacht aan te koppelen.
Natuurlijk HOEFT het daar niet uit voort te komen , maar als een hond wellicht te weinig aandacht krijgt is dat een prima reden om negatieve energie te gaan botvieren in het huis. Het kan ook allerlei andere redenen hebben maar die sluit ik toch niet uit ?

pmarena schreef:Plintjes vreten / rottigheid uithalen is typisch iets dat voortkomt uit niet genoeg (goede) aandacht krijgen waardoor de hond een overschot aan energie heeft / iets zoekt om toch aandacht te krijgen.
Het gedoe buiten is natuurlijk simpel op te lossen door de hond aan de riem te doen , als het te zwaar is aan de riem roept dat bij mij wel vraagtekens op , is de hond dan zo slecht opgevoed dat die steeds aan de riem trekt
Dat is dan sowieso iets dat je aan zou moeten pakken.
Als je nadenkt over "een andere oplossing" voor de hond dan bedoel je wellicht dat je een ander baasje er voor wilt zoeken ?
Als je daar zo snel over nadenkt (zeg ik als buitenstaander hoor) dan lijkt het me iets dat al langer in je hoofd zit wellicht en dat kan de hond natuurlijk ook aanvoelen , dat baasje twijfelt of de hond wel bij het gezin moet blijven horen
Suzanne F. schreef:Waarschijnlijk ben JIJ veranderd tegenover de hond zodat hij zo reageert. Dieren voelen dat haarfijn aan.
Ik zou het probleem bij mezelf zoeken ipv bij de hond.
Nikki__ schreef:Kan het zijn dat je minder aandacht besteed aan de hond sinds je zwanger bent?

Nikki__ schreef:Je geeft aan dat je momenteel moeilijker te been bent, ook dat kan een oorzaak zijn. Wat je hond aan het doen is, is gewoon weer een soort pubergedrag.
Wat ik je adviseer is weer even terug naar het begin. Weer even de opvoeding wat aanscherpen en weer even laten zien dat je serieus bent.
Nu jij meer thuis bent kan de hond daar ook aan gewend raken, en het daardoor moeilijk vinden dat jij weg gaat. Daar zou het plintjestrekken vandaan kunnen komen.
Ik vind het trouwens geen extreem gedrag hoor. Veel honden gaan soms ineens weer rare dingen doen, wat ze voorheen nooit deden!
Askim schreef:Vind jouw reactie er weer één van makkelijk oordelen achter je computer
Nikki__ schreef:Ga er vanuit dat je hond het gedrag nog erger gaat vertonen... Dadelijk is zij namelijk niet meer de gene in huis waar alle aandacht heen gaat.
Het kan echter ook zo zijn dat ze het gedrag juist minder gaat vertonen, omdat het dan voor haar ook 'duidelijker' is. Zij snapt niet dat je zwanger bent, maar merkt wel dat je je anders gedraagt.
En wees ook niet té streng voor d'r. Ze vertoont immers normaal hondengedrag.

sallandval schreef:Askim schreef:Vind jouw reactie er weer één van makkelijk oordelen achter je computer
haar boodschap leek me anders precies de spijker op zijn kop als ik jouw reactie lees.
Als ik je reacties namelijk lees zie ik staan. "Ik ben alleen maar positief veranderd door mijn zwangerschap dus het veranderde gedrag kan niet aan mij liggen. Het ligt dus aan de hond. Geld wil ik er niet in investeren en daarom moet de hond weg."
Ik weet niet wat je hier precies wilt horen maar ik denk in elk geval dat je keuze mbt de hond al is gemaakt. De hond wegdoen is immers beter voor jou, je kinderen en volgens jou ook voor de hond.
De hond weet je conclusie al lang dus misschien moet je maar gewoon daad bij het woord voegen. Als zich geen baasje meldt voor een hond die spullen kapot bijt en in de stront rolt kun je hem ook nog in laten slapen, dat is heel wat goedkoper dan een gedragstherapeut.
geld wil ik er best voor uitgeven maar ik sta niet open voor een megadure therapeut als ik het zo ook kan oplossen.
wil juist graag een oplossing hier voor vinden en daarom ook tips gevraagd en zoals je kan lezen in mijn vorige bericht sta ik daar juist open voor, maar niet voor dit soort onzin!maringe schreef:Het gebeurt vaker.
Wij hadden 1 hond tijdens mijn eerste zwangerschap, hij was 'uit zijn doen', luisterde slecht en was zenuwachtig, na de bevalling was het over en hij hield iedereen in de gaten die bij de baby's (was ook een tweeling), was niet jaloers of zo,maar wel beschermend. Daarna hebben we er nog een hond bij genomen en die was tijdens mijn 2 zwangerschap heel beschermend naar mij toe, niemand mocht aan mij zitten of hij gromde, zlefs mijn man niet. Na de zwangerschap ging het niet over, hij viel onze andere hond regelmatig aan, ook gromde hij naar de tweeling en mijn man als die bij mij in de buurt kwamen, toen onweerde het nog een keer (was hij erg bang voor) toen heeft hij onze andere hond dusdanig toegetakeld dat de dierenarts 2 uur aan het hechten is geweest. In overleg met mijn dierenarts hebben we hem in laten slapen, want hij luisterde alleen naar mij en was agressief tegen anderen, terwijl hij voor de zwangerschap een lieve hond was.
Dus het kan over gaan, maar het kan ook erger worden.
succes met je zwangerschap