Het is een heel vreemd verhaal (vind ik nu achteraf)
De fokster had het nest waar 6 reutjes waren en Luna als enigste teefje.
Zij bleef dus wat achter op de rest.
Daarom is ze door een vriendin van de fokster wat langer gehouden tot ze op de 2 kilo was.
Ze heeft daar dus 4 weken extra goede zorg gehad want zij is zelf dieren arts assistente geweest.
Nu is die fokster verliefd geworden op een kermis exploitant is is met de noorderzon naar het buitenland vertrokken.
Dus zij die 4 weken extra voor Luna heeft gezorgd krijgt haar niet meer te pakken en ze is dus ook des duivels!!!
Al met al kan ik dat dus niet achter halen, weet helemaal niets van de fokster.
Ik had het graag anders gezien zodat ik of waar ze de laatste 4 weken geweest is de andere kopers van de pup had kunnen benaderen om in ieder geval een ammoniak test te laten doen want te laat erachter komen is het sowieso te laat om je hondje nog een operatie te kunnen bieden.
Ik kan alleen maar hopen dat de andere eigenaren van de pups de signalen goed oppakken en ermee naar de DA gaan.
Maar het is natuurlijk niet gezegd dat de andere pups dit ook hebben.
Haar ouders hebben het zeker niet kunnen hebben want met een levershunt red een hond het eigenlijk het eerste jaar al niet.
En ja....tuurlijk heb ik soms zo mijn twijfels...hebben ze dit geweten...hebben ze zo geprobeerd iemand te vinden waarvan ze konden inschatten dat ze alles voor het diertje zouden doen???
Ik zal het nooit weten, wel weet ik dat de vrouw die de laatste 4 weken zo intensief haar verzorgt heeft totaal sprakeloos was.
Deze vrouw is zelf ook erg ziek maar doet alles voor haar diertjes dus ik kan het me niet voorstellen.
Komt ook bij dat toen wij Luna gingen halen ze enorm levendig was, een beetje té zelf, we noemden haar dan ook in het begin onze ADHD'er, dus er waren toen nog absoluut geen kenmerken van een levershunt te zien aan haar.
Ik heb haar echt wel eens flink in het nekvel moeten grijpen en even op haar rug moeten leggen omdat ze maar door draafde.
Na de laatste enting is het mis gegaan.
Dus ja...wie het weet mag het zeggen.
Voorlopig zitten we nu al op totale kosten van 3000 euro voor dit pupje.
Maar geen haar op mijn hoofd die daar wakker van ligt.
Het was eigenlijk geld voor mijn eigen behandelingen omdat ik chronisch ziekte van lyme hebt en alle behandelingen grotendeels zelf moet betalen (maar dat is een verhaal op zich en hier niet aan de orde) maar ik zet mijn eigen gezondheid nu even in de wacht.
Eerst ons meissie!!!!
Zij MOET beter worden!!!