Excuus voor het lange verhaal..
Gisterochtend wilde Flappie niet meer lopen.. Hij had wel vaker wat last van z'n achterhand, maar de dierenarts had er naar gekeken en die kon niks vinden. De ene dag zag je er niets van, de volgende dag zat hij stil in een hoekje. Dat stil in een hoekje zitten duurde niet lang, hoogstens een paar uur en dan was hij zichzelf weer.
Gisteren kon hij niet meer lopen.. Ik dacht dat het wel weer over zou gaan, hij had zijn bakje voer leeggegeten en ik ben hem regelmatig gaan controleren. Hij at die dag aan het begin erg goed en was alert, ik was van plan om hem de volgende dag meteen naar de dierenarts te brengen.
In de loop van de middag ging het steeds slechter, hij werd helemaal slap. Ik in paniek de dierenarts gebeld en daar konden we heen. Ik had ondertussen al wat gevonden over E. Cuniculi en de meeste symptomen kwamen overeen. Hij kreeg een prikje en ik kreeg medicijnen mee.
Toen we thuis waren wilde hij slechter eten, ik heb hem met een spuitje wat vocht gegeven en een aantal rozijntjes gegeven.
Vanochtend wilde hij helemaal niet meer eten, ik ben naar de dierenarts gegaan en heb dwangvoeding gehaald. Toen moesten we hem zijn medicijnen nog geven. Opgerold in een handdoek hebben we hem die gegeven, het was bijna op....

Toen begon hij opeens te schreeuwen en te spartelen.. Er zat weer kracht in zijn achterhand maar ik wist dat het mis was..
Hij krijste alles bij elkaar en er was paniek in zijn ogen te zien.. Ik nam hem in mijn armen en vertelde hem dat hij rustig moest worden.. Toen overleed hij.. In mijn armen..
Het was in 1x gebeurd.. Tranen stromen over mijn wangen nu.. Een hartstilstand.. Ik keek of je nog een reflex gaf door te drukken bij de ooghoeken maar je was weg..
Sorry vriend, sorry dat ik er niet eerder mee naar de dierenarts geweest ben.. Sorry dat ik je niet nog een winter kon geven.. Sorry dat ik je niet nog een aantal jaren mocht geven.. Het spijt me lieverd..

Flappie is begraven op de plek waar hij het liefste zat.. Onder een tuinbankje.. Pruts en Kleintje hebben nog afscheid kunnen nemen.. Het was zo zielig om te zien hoe ze het niet snapten waarom hij daar zo lag en niet reageerde..
Flappie heeft een geweldig leven gehad, elke dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat naar buiten en met 2 dames samen...
Hij heeft nu geen pijn meer en is aan het spelen met mijn vorige konijn.. Nu moet ik nog even zonder hem doen, maar als het mijn tijd is zullen we weer samen zijn..
Rust zacht Flappie, bedankt voor je leven! Ik heb van je genoten maar nu moet ik je laten gaan, we zullen je missen..




Boefje..
Konijnen zijn super en daar kan je heel gek mee zijn. 
Ohh Han!!!