Geplaatst 
de situatie:
mijn tante (via mijn moeders vriend...volg je em nog
) en oom hebben zo'n 5 jaar geleden hun dobermann verloren. het beestje was tot in de puntjes getraind en enorm gehoorzaam, na haar dood wilden ze graag een nieuwe pup en ze kozen voor een weimaraner teefje. helaas voor de hond was daar niet helemaal goed over nagedacht, ze zijn eigenlijk gevallen op het koppie en hebben verder niet gekeken of ze wel bij hen zou passen als jong stel met een jong kind. vervolgens werd mijn tante onverwachts zwanger van haar tweede kind, heel erg welkom natuurlijk, maar het betekende dat de pup die inmiddels bijna een jaar was volledig ontspoorde door het gebrek aan structuur en beweging. ze werd steeds sterker en hyperactiever en werd als oplossing dan maar in haar bench gestopt.
sinds ze 3 jaar is pas ik regelmatig op haar. voornamelijk als het gezin een weekje weg is of op een langere vakantie, dan trek ik in het huis en zorg voor de hond. iedere keer tref ik haar erger aan dan de vorige keer, maar meestal is ze binnen een week een hele andere hond. ik geef altijd tips en aanwijzingen mee als ik weer weg ga, maar die worden vaak weggewuifd (tot mijn grote frustratie).
vorig jaar heb ik in de zomer drie weken achter elkaar op haar gepast, in die weken is ze getransformeerd van neurotisch-angstig-hyperactief-ongesocialiseerd wrak naar een lieve kalme hond die op handcommando's en fluitjes kon gehoorzamen. ook was ze twee keer in de breedte gegroeid omdat er nu meer vet en spieren aanzaten door meer beweging en meer eten, ze had ook geen diarree meer. ik heb haar teruggegeven als een nieuwe hond, weer allemaal tips meegegeven en zelfs met mijn tante op wandeling gegaan om haar alles te laten zien.
ongeveer een twee weken geleden hoor ik van mijn moeder dat ze er erger aan toe is dan ooit. ze is neurotisch, paniekerig, angstig, hyperactief, lichtelijk agressief, mager en elledig. daarnaast vermoed ik dat haar rug aan het vergroeien is door het vele opgesloten zijn in haar bench, die inmiddels te klein voor haar is om in te kunnen staan of zelfs maar uitgestrekt te kunnen liggen omdat er ook een harde plastic mand in ligt, ze kan dus alleen in een soort foetushouding liggen.
haar rug vertoont een rare kronkel en haar heupen zijn achterover gekanteld, als ze zit zit ze met haar knieen ver naar buiten (wijdbeens) en als ze loopt zet ze haar achterpoten erg breed weg.
op dit moment was het voor mij genoeg, zowieso heeft deze hond een speciaal plekje in mijn hart, ik kan er alles mee en na een beetje aandacht is het de liefste, vriendelijkste hond die er is.
helaas kan ik haar niet in huis nemen, ik woon op kamers en mijn ouders hebben er geen plek voor met hun cane corso. al hebben wij wel overlegd dat als het nog erger word dat we haar weghalen en wel tijdelijk kunnen onderbrengen in een noodsituatie, ze kan het verschrikkelijk goed vinden met onze CC reu.
de eigenaren willen haar niet wegdoen, vooral mijn oom weigert eraan te denken en ik ben bang dat ze binnekort een enkeltje DA krijgt omdat ze onhandelbaar is liever dan dat hij een nieuw huis zoekt, of ze laten haar gewoon wegkwijnen. daarnaast is ze nu niet in een staat waarin ze een nieuw huis in kan, ze is nu te onhandelbaar voor iemand die haar niet kent.
sinds een week heb ik aangeboden om haar regelmatig uit te laten, zo kan ik op haar letten en het is op dit moment het enige dat ik voor haar kan doen. helaas weet ik dat mijn uitjes met haar zeer waarschijnlijk de enige keer in de dag ( en misschien de week) zijn dat ze echt buitenkomt. ik probeer zo vaak mogelijk in de week met haar te lopen en ik heb al geregeld dat ik een sleutel krijg zodat ik haar kan halen wanneer ik kan. ik wandel minimaal een uur met haar, laat haar naast de fiets meerennen en neem haar mee naar een groot park. wanneer ze bij mij is is ze dolgelukkig en een heel handelbare hond. ik oefen zo veel mogelijk met haar op gehoorzaamheid en vooral op netjes naastlopen in de hoop dat ze, als ze wat makkelijker uit te laten is, ook door de familie vaker wordt uitgelaten.
het is erg moeilijk omdat ze vreselijke moeite heeft om tot rust te komen, het breekt mijn hart om haar zo te zien.
ook heb ik voor haar een nieuwe halsband en riem aangeschaft die ik wissel met haar normale wurgketting en versleten touw, ze hangt zichzelf namelijk op en ze heeft al schade aan haar nek van de ketting. met de nieuwe halsband ( een brede nylon band, zonder wurgfunctie) reageert ze misschien niet zo scherp ( de wurgketting doet natuurlijk pijn) maar het spaart haar nek, ze kokhalst minder en ze kan er ook prima naar luisteren als ze haar energie eenmaal een beetje kwijt is. helaas kan ik haar eigenaren niet overhalen om deze band te gebruiken, ze hebben al eerder aangegeven dat ze haar niet onder controle kunnen ( lees: willen) houden zonder wurgketting, ik ben allang blij dat ze die verschrikkelijke prikband hebben weggegooid ( ook pas na mijn tussenkomst trouwens).
daarnaast krijgt ze van mij vleesbrokjes die ik als snoepjes geef, zo weet ik dat ze genoeg binnenkrijgt, ik heb haar vorige week kunnen wegen omdat ik haar had terwijl mijn moeder naar de DA ging voor de entingen van onze CC en ik toen ben meegegaan. ze weegt maar 29 kilo, maar ze is enorm uit de kluiten gewassen en steekt zeker een kop uit boven een normaal weimer teefje. dit komt doordat ze als puppy te ondoordacht is doorgevoerd waardoor ze nu te groot is geworden.
ik voer haar iets bij omdat ze eigen meer als regel dan uitzondering aan de diarree is en door haar neurotische gedrag en hyperactiviteit meer verbrand dan ze eraan kan eten, haar maag is simpelweg niet groot genoeg om in de ene voerbeurt die ze krijgt zoveel te eten.
ze gaat me enorm aan het hart, als ik ooit in de gelegenheid ben om haar daar weg te halen dan doe ik dat, maar voorlopig kunnen we geen kant op. ik probeer haar zo veel mogelijk te helpen door haar regelmatig uit te laten op lange wandel/fiets tochten van 1.5-2 uur per keer. als ik een middag vrij heb en ik kan haar meenemen dan neem ik haar de hele middag mee. daarnaast loopt ze nu dus aan een fijnere halsband en riem ( dat ze dit waardeert is duidelijk, ze laat mij rustig de brede nylon band omdoen, maar stribbelt vreselijk tegen als ik de wurgketting weer terug moet doen) en wordt ze iets bijgevoerd.
ik oefen gehoorzaamheid met haar, naastlopen, blijven, komen, wachten, op alles reageert ze met veel enthousiasme en ze pakt het heel snel op. ze is dan ook heel makkelijk te trainen, als je er maar tijd in stopt.
hoe kan ik mijn lieve, arme, wandelpartner nog meer helpen? zoals ik al zei is het niet mogelijk op dit moment om haar daar weg te krijgen en teveel druk uitoefenen op het gezin zorgt ervoor dat ons te toegang tot de hond waarschijnlijk ontzegd wordt ( dit is een jaar of twee al eens gebeurd toen ze gevaarlijk mager was en ons aandringen een DA te zoeken eindigde in dat we de hond 5 maanden niet zagen, gelukkig was ze iets bijgekomen daarna al was ze nog steeds vreselijk mager).
ik geloof dat de eigenaren er best om geven en ze willen haar geloof ik niet opzettelijk kwaad doen, maar daar heeft de hond niks aan helaas. de eigenaren kunnen er gewoon niks meer mee.
ik wil op de lange termijn proberen om te kijken of ik haar zo kan trainen ( met veel beweging en oefening) dat ze er een rustigere en gehoorzamere hond aan hebben en dat ze zo óf zelf meer met haar gaan ondernemen óf eindelijk inzien dat ze beter op haar plek is bij iemand anders.
maar tot die tijd hoop ik op respectvolle reacties en suggesties die ik kan gebruiken om deze lieve hond te helpen zolang het nog niet zover is.
begrijp alsjeblieft dat ik nu niet veel meer kan doen dan haar huidige situatie te verlichten, met reacties als "ze moet daar weg" kan ik niks, dat weten we en proberen we ook voor elkaar te krijgen, maar dat is een delicate situatie.
en blijf alsjeblieft beleefd naar de eigenaren toe, het is en blijft familie en daar hoef ik geen gescheld op.
ik probeer deze hond te helpen naar het beste van mijn kunnen, maar begrijp dat ik daarin wel iets beperkt ben helaas en dat wij ook naar een betere oplossing zoeken.
dus wie met mij mee wil denken over wat ik nog meer voor deze lieve weimaraner kan doen is welkom om te reagerem.
dankjewel
)
