Geplaatst Op bezoek bij de ouders van vriendjelief in Vancouver, zat ik op mijn gemakje op de bank thee te drinken met de moeder. Vanuit mijn ooghoeken zie ik opeens een donkere vlek langs het raam lopen. In de halve seconde dat ik dacht "Hey, dat is een wel een erg grote hond die hier losloopt...", realiseerde ik me dat het geen hond was, maar dit:
Voor al u ongelovigen... ja het is een beer, ja het is een echte beer en ja, hij liep door de tuin.
Helaas was ik in de eerste 2 seconde dusdanig met stomheid geslagen door de schrik en gegrepen door het beeld van een wilde beer in de achtertuin, dat ik niet besefte dat mijn camera (gelukkig! want anders had niemand me geloofd!) op de tafel lag. Beerlief had zich inmiddels dus al een beetje richting bosjes begeven en staat er dan ook niet volledig op
Maar toch, hij is herkenbaar en ik zit nog na te trillen van de opwinding 
Het probleem met een dier als een beer is dat het zo surrealistisch is dat je amper beseft waar je mee te maken hebt. Hij zag er dan misschien best lief en schattig uit zo vanachter de ruiten, maar als ik buiten had gestaan en die gesmoorde gil had gegeven, was beertjelief misschien not amused geraakt... Ik ben hier zelf net pas een maand, dit is mijn tweede weekendje waarin we een bezoek brengen aan zijn ouders, dus had er helemaal geen idee van. Ik had niet het idee in ieder geval dat zij er echt van onder de indruk waren... 
Al lijkt me wel echt super gaaf om een beer in het wild te zien 
Of is hij het die ergens vreselijk mee treuzeld {aanzoek misschien?} 
