Geplaatst Je dronk en plaste wel erg veel, maar dat leek te verbeteren met antibiotica. 1 week later ging het weer flink mis, buikkrampen, een stoicijnse blik in je oogjes, je wilde niet eten, je kon niet poepen.
Op zondagavond heb ik je weer aan het infuus gelegd, en je knapte weer wat op. Je eetlust kwam terug, je kon poepen. Maar alles kwam in vlagen, het ene moment voelde je je best goed, het volgende moment zakte je volledig in elkaar. Je was zo rustig en zo moe.
Vanochtend opnieuw bloed gecontroleerd, je nierwaardes waren gestegen, dus opnieuw aan het infuus. Je drinkt weer sloten water, het liefst kroop je in de wc... en je was zo moe... Uiteindelijk zagen we waarom op de echo: je nieren waren megagroot en gestuwd.
Lieve kleine Baron, deze strijd kon jij nooit winnen en ik wilde je niet verder laten lijden, je was nog maar 14 weekjes oud en al zoveel meegemaakt.
Slaap maar lekker nu, je krijgt een mooi plekje op de tuin naast onze oude Baco, want ondanks dat ik maar 2 weekjes van je heb mogen genieten, heb je een plekje in mijn hart verovert.
je hebt je best gedaan! 
