Geplaatst Daar hebben ze bloed afgenomen, antibiotica gegeven, een middel tegen spugen en speciaal voedsel, zodat zijn darmen tot rust zouden komen. Ook kreeg ik nog medicijnen mee, die hij nog een paar keer moest hebben zodat hij niet weer zou spugen.
Helaas ging het niet beter met hem en de volgende ochtend (vanmorgen) waren we weer bij de da. Uit zijn bloedonderzoek bleek dat er een ontsteking zat en de da vermoedde dat de alvleesklier de boosdoener was. Omdat Barat nu toch wel echt ziek werd (hij poepte inmiddels ook bloed), moesten we met hem naar de kliniek. Daar zijn we natuurlijk zo snel mogelijk met hem heen gegaan.
Daar hebben ze eerst foto's gemaakt om te kijken of hij iets opgegeten had, wat nog in zijn lichaam zat. Dit bleek niet het geval te zijn, in zijn darmen niet in ieder geval.
Daarna hebben ze bloed afgenomen en terwijl we wachtten op de uitslag, werd hij aan het infuus gelegd, omdat hij op punt van uitdrogen stond. De uitslag van het bloed liet wel verhoogde waardes zien, maar niet abnormaal. De alvleesklier is het dus ook niet. Die is wél ontstoken, maar dat was niet de hoofdoorzak, eerder een gevolg van....ja waarvan? We weten het niet.
Ze hebben toen een echo gemaakt om te kijken of er iets in zijn maag zit, maar ook dat lijkt niet zo te zijn. Nu gaat de arts er van uit dat het een zware darmontsteking is en daarvoor krijgt hij nu medicijnen. Als hij daar niet snel op reageert, gaan ze waarschijnlijk ín zijn maag kijken en als dat allemaal ook geen uitsluitsel geeft, wordt hij waarschijnlijk open gemaakt.
En nu is ons mannetje, ons kind, in de kliniek. Dat ontzettend levendige, hyperactieve, ondeugende en zo verschrikkelijk lieve ventje is daar....en maken ons zó 'n zorgen om hem.....
