Geplaatst: 16-02-11 14:21 Er zit natuurlijk een verhaal achter, wildjes zitten niet zomaar in de opvang.
Het nestje wildjes is gevonden en vervolgens ondergebracht bij twee tamme moedertjes, die zelf net jonkies van dezelfde leeftijd hadden. Ze zijn dus in een huiselijke omgeving opgegroeid, daarom is er vanuit de opvang ook voor gekozen ze tam te houden en niet uit te zetten. Ze zijn inmiddels zes weken oud, en sinds zondag heb ik dus twee meisjes thuis.
Het is de bedoeling dat ze straks als ze groot genoeg zijn gewoon bij mijn bestaande groep ratten komen. Tot die tijd zitten ze samen in een kooi en besteed ik zoveel mogelijk tijd aan oppakken en aanhalen, want ze zijn duidelijk schichtiger dan tamme ratten, hun instinct zijn ze natuurlijk niet verloren. Ik merk al veel vooruitgang in drie dagen; het kleinste meisje heeft me zondag en maandag flink gebeten en ze lieten zich nog helemaal niet zien, maar inmiddels kan ik ze oppakken zonder pleisters nodig te hebben
en kijken ze nieuwsgierig rond. Ze vinden het vooral leuk als mijn andere ratten loslopen, dan hangen ze zo nodig op de kop aan de tralies om aandacht te krijgen. 
Ik hoop dus dat ze goed groeien zodat ze snel gekoppeld kunnen worden, in een tamme groep zullen ze immers steeds zien dat mensen echt zo eng niet zijn.Namen hebben ze nog niet, die volgen nog.
Meisje 1:
Meisje 2:
kan niet wachten tot ik ook ratjes kan gaan opvangen in de toekomst 
Het helpt wel echt, als de anderen op de bank zitten komen deze kleintjes tevoorschijn en kan ik hen meteen wat aandacht geven en zien ze hopelijk ook dat de andere ratten niet opgegeten worden door mij. 
Momenteel heb ik er 16; 12 van mezelf en 4 knuffelratjes voor de opvang, die moeten tam gemaakt worden om meer kans te hebben om geplaatst te worden. Maar als ze niet geplaatst worden blijven ze hier ook lekker zitten. 