Geplaatst Meneer zit dus onophoudelijk te schreeuwen. S'avonds is hij gewoon schor! Ik ben op het moment hele dagen thuis omdat er een toets aankomt waar ik continue mee bezig ben. En tussendoor stiekem even bokken als afleiding natuurlijk
. Maar ik wordt helemaal knettergek van dat beest.Het begint in de ochtend. Als ze horen dat we wakker worden beginnen allebei de jongens te gillen. Vind ik enigszins nogal logisch. Een hond is ook blij als je s'ochtends naar beneden komt, toch. Vriendlief verdwijnt richting werk, wat een goede reden is om minimaal 3 kwartier op het balkon, of voor het raam te schreeuwen. Ik vertrek op gegeven moment richting stal om de paardenkinders op de wei te zetten. Ik ben er heilig van overtuigd dat meneer dan ook de hele tent bij elkaar schreeuwt.
Ik kom na een kwartiertje weer thuis. Kaleb pingpont achter me aan. Gewoon lopen is niet meer mogelijk blijkbaar. Ik verdwijn achter mijn boeken met een spinnende kat in mijn nek en Kaleb snurkend op schoot. Dat duurt ongeveer anderhalf uur. Dan worden de heren wakker. Joshua gaat meestal richting krabpaal en ronkt daar verder. Ik neem van de gelegenheid gebruik om even onder de douche te jumpen, wat onmogelijk wordt gemaakt door Kaleb want die zit volledig hysterisch voor de badkamerdeur. Uiteraard......
Ik kom uit de douche, onbijt. Kaleb ondertussen schreeuwend door de gang rennend. Van voordeur, naar krabpaal, naar balkon en weer terug. Dit mondt meestal uit in ruzie aangezien Joshua het plan had om te slapen. Na mijn broodje sjees ik snel naar buiten met Kaleb aan de riem om door het park te wandelen en Joshua de tijd te geven voor zijn schoonheidstukje. Kaleb is dan helemaal in zijn element en jaagt achter vliegjes en vogels aan.
Thuis aangekomen begint de hysterie weer. Kaleb rent weer heen en weer schreeuwend. Niks helpt, negeren, kroelen, spelen, straffen, time out etc etc. Ik ga maar weer achter mijn boeken en geef het op. Tussendoor slaapt hij en ga ik verder met leren met tussendoor het huishouden. Maar zodra ik met iets bezig ben, bijv. strijken of stofzuigen staat hij als een schaduw achter me met zijn sirene aan.
Rond de tijd dat mijn vriend thuis komt is de hysterie compleet want dan kan hij absoluut niet meer normaal stil zitten, eten, drinken of dingen heel laten want stel je voor dat hij HET MOMENT mist. De baas die de auto onder het balkon parkeert...... Schreeuwen is daar uiteraard ook een onderdeel van. Sleutel wordt in het slot gestoken. Kaleb rent richting voordeur en hangt spinnend in vriendliefs been. Gevolg: boze baas, weer een schram erbij en straf (plantenspuit) voor Kaleb. Avond verloopt met een hoop herrie en hysterie. Mijn vriend heeft minder geduld dan ik en is de hele avond daarom chagerijnig.
Zo gaat het de laatste weken dus dagelijks. We spelen zo'n 3/4 uur per dag met hem. Hij krijgt siamezen voer van Royal Canin en 2 keer in de week een extraatje in de vorm van natvoer van iedere keer weer een ander merk. Eten is overigens een probleem. Hij neemt er de tijd niet voor en is meer bezig met zijn omgeving dan eten. Hij is niet mager en eet wat hij nodig heeft. Maar ik moet hem wel even voor zijn bakje parkeren anders vergeet hij te eten en eet Joshua zijn deel op.
Hij loopt ook heel de dag met die beesies en elastiekjes van de AH te sjouwen. Ze liggen door het hele huis heen. En als je er stiekem eentje kwijt maakt wordt er weer hysterisch geschreeuwd. Blijkbaar kan hij ook tellen ofzo. Tussen de jongens samen gaat verder alles goed. Alleen soms de irritatie die Joshua heeft van Kalebs geschreeuw is een probleem. Maar ook dan komt het niet tot vechten ofzo. Joshua geeft hem een tik, draait zich om en gaat weer in de paal liggen. Kaleb reageerde daar wel op in het begin, maar nu negeert hij Joshua volkomen.
Joshua, mijn andere siamees is juist rustiger. Terwijl hij juist als kitten de vervelendste van de 2 was.
Hebben meerdere mensen hetzelfde meegemaakt met hun kat na de vakantie?
