Geplaatst Wij hebben dus een hele lieve berner sennenhond van bijna 11 jaar, op 2 maanden na. Ze heet Laika en heeft al een tijdje last van artrose. Ze is de grootste vreetzak die er bestaat, en we zeggen ook altijd.. "Als Laika een keer niet meer wilt eten, is het goed mis"
En dat was gister dus zo.. Ik ging de honden eten geven (we hebben nog een berner van bijna 3) en riep "Hondjes, eten!"
Onze jongste komt eraan gesneld, maar Laika kwam maar niet. Na 10 keer roepen kwam ze eraan gesjokt, dus ik zet haar bak eten voor haar neus neer. Ze ruikt even, gaat wat drinken en draait zich zo weer om. Ik wist meteen dat dit foute boel was. Die ochtend had ze nog gewoon gegeten, met uitgaan was ze wel iets slomer, maar dit sloeg alles. Meteen overal op gelet, wat anders kon zijn. Ze ging ineens op andere plekken liggen waar ze normaal niet lag, ze dronk veel, moest veel plassen, had lodderogen (ze keek alsof ze stoned was) en likte de hele tijd aan haar achterkant.
We hebben dit een uurtje aangekeken en zijn toen op internet gaan zoeken en de DA gaan bellen. Op internet zagen we dat alle symptomen met baarmoederontsteking overeen kwamen, en de DA vond het hier ook verdacht veel op lijken. We konden met een uur al terecht bij de DA. De DA heeft eerst haar temperatuur gemeten. Deze was 39,9.. Erg hoog dus! Ook werd er direct een echo gemaakt en hierop was inderdaad een baarmoederontsteking te zien. Dit was nog niet zo erg om haar te moeten opereren, dit durven we namelijk ook niet meer aan vanwege haar leeftijd. We kwamen er ook achter dat er toen pus uit haar vulva kwam, en dit was een goed teken want dat betekend dat het vocht uit de ontsteking eruit komt.
Laika heeft een antibiotica en pijnstillers gekregen, en vanochtend moesten we terugkomen. Om 10:40 zaten we bij de DA en werden bijna direct aan de beurt. Laika haar temperatuur was alweer gezakt, 38.6 en ze had die ochtend ook weer gegeten. Opstaan gaat nog wel moeizaam, en d'r ogen hangen nog op half 7, maar ze knapt op. De DA heeft weer een echo gemaakt. Omdat gister op de echo Laika een volle blaas had, konden we niet alles zien. Vandaag bij de echo had ze geen volle blaas, dus zagen we toch iets meer vochtplekken dan gisteravond, maar als het goed is moet dit d.m.v. de antibiotica weg kunnen gaan.
Goed, dit is dus het verhaal tot vandaag. Gisteravond waren er 2 mogelijkheden. Namelijk dat ze de nacht goed door zou komen en het weg zou trekken met AB, of dat ze niet goed door zou komen en moest worden ingeslapen. Ze kon ook worden geopereerd, haar baarmoeder eruit, maar de kans dat ze daar goed uit komt is zeer klein.
Donderdag moeten we weer terug naar de DA en het is nu dus afwachten of het dan minder is geworden, of misschien weer erger. Ik hoop zo dat de ontsteking goed weggaat, en dat Laika toch nog bij ons kan blijven.
We hebben wel al besproken dat mocht het niet beter gaan, en mocht ze echt pijn krijgen, we haar direct in laten slapen want we willen haar niet laten lijden!
Ik ben gister echt zo geschrokken dat ze ineens zo slecht was. Ik was echt bang dat het al zo erg was dat ze moest worden ingeslapen.. Onze lieve, gekke Laika, die normaal nog bijna dagelijks mee ging naar het strand om lekker een stukje mee te waggelen.. Die anders helemaal gek werd als ze niet mee mocht.. Die zo gek is op eten dat ze er bijna een moord voor doet!
Duimen jullie met me mee dat de ontsteking goed weggaat, en dat het donderdag bij de DA dus ook goed is?
Ik hoop dat dit verhaal niet te warrig is geworden, ik ben er nog niet helemaal bij met m'n hoofd
