Geplaatst Ik heb een amerikaanse buldog reu van 3 jaar. Hij is vorig jaar gekastreerd nadat hij begon te knokken met (eerst alleen reuen) andere grote honden. De eerste paar keer werd hij zelf aangevallen, en de alleereerste keer dat het gebeurde was echt niet zijn schuld, hij stond te snuffen en ineens kwam daar een herder achter de bosjes en die vloog hem aan. (de herder heeft het een aantal maanden later gewenst dat ie dat nooit had gedaan....
) Hij heeft zich toen verdedigd, maar zonder letsel van beide kanten, maar hij heeft toen kennelijk gemerkt dat ie heul sterk is, en dus kan winnen. Daarvoor was er met andere honden nooit ergens een probleem. We hebben het nadat dit was gebeurd steeds goed in de gaten gehouden, maar in het losloopgebied ging ie steeds vaker knokken.
Ook oude honden die nietsvermoedend aan kwamen lopen moesten het ontgelden, maar soms was het ook terecht dat hij zich verdedigde, of was het niet echt terecht, maar begrijpelijk dat hij een hond greep. (reuen die hem stonden te fixeren, of die mijn teef met z'n drieeen wilden gaan berijden..... vond ie geeeeeeeeen goed plan. )
Nooit met letsel overigens, maar wel erg vervelend. Nadat hij de herder die eerder genoemd is, heeft teruggepakt, toen wel met letsel, niet ernstig, maar hij had de hond wel door de huid gebeten (de herder mij ook overigens, toen ik er, heel stom maar ik moest wat tussen schopte met mijn been) Daarna hebben wij hem laten castreren, het is daarna een heel stuk beter gegaan.
Maar reuen moet ie niet, teven, en kleine hondjes maakt niks uit, maar een beetje reu van zijn formaat kan ie bij voorbaat al niet uitstaan.
Wij hebben hem dus steeds aangelijnt, en los op losloopgebied, als ik een andere hond zie, lijn ik hem meteen aan, als hij braaf is beloon ik hem uitgebreid en mag hij uiteindelijk weer los, dit gaat nu al maanden heel goed, bijna niks geen problemen.
Maar hij neigt dus nog steeds heel af en toe naar aanvallen, hij kan echt niet los met reuen want het word knokken, ook als je zegt dat ie door moet lopen, wat mijn man laatst had, hij liep los naast mij man, hij stuurde hem door, hij liep ook vooruit, de reu was voorbij, en toen ging ie toch snel voor mijn man langs, greep ie toch die reu!
Nu is mijn verhaal erg lang, maar ik vraag me dan af, waar haalt ie die vrijheid nou vandaan dat ondanks dat de roedelleider zegt dat het niet mag/ of nodig is, dat ie dan toch zelf besluit te gaan knokken?
Ik heb de theorie dat hij dus echt van hele kleine dingen die niks met wandelen te maken hebben, dat hij eruit opmaakt dat hij op die momenten toch de leiding over kan nemen, en de reu in kwestie kan grijpen.
Dingen als: als laatste door een deur, voor ons aan de kant, als laatste eten, niet bedelen, niet op bed/bank (noooit gedaan) enz enz. Maar die regels passen wij allemaal toe. Maar zou hij echt als je het een keer anders doet meteen die conclusie trekken?
En hij is goed getraint, hij luisterd altijd goed, (behalve dus op die momenten van knokken, dat zijn de enige momenten dat hij echt niet luisterd meer)
Iemand nog tips, qua rangorde verder? Hij heeft nog nooit iets verkeerds naar mensen gedaan, hij is altijd en met iedereen lief en enthousiast, ik heb hem nog nooit horen grommen (ook met knokken niet, want hij waarschuwt niet eerst even)
hij is echt super super lief naar mensen toe. Zelfs de dierenarts wordt altijd heel erg vrolijk begroet, hij is echt lief.
)
Met als gevolg vrijwel altijd een hond die op een bepaalde leeftijd niet meer loskan